برگزاری همایش سبک زندگی اسلامی ایرانی با رویکرد فرزند پروری در دانشگاه

  • PDF

سلسله همایش های سبک زندگی اسلامی ایرانی با رویکرد فرزند پروری در دانشگاه علوم پزشکی مشهد در حال برگزاری است.

 

به گزارش وب دا، دکتر اصغری نکاح در نخستین همایش از مجموعه همایش های سبک زندگی اسلامی- ایرانی که با موضوع « چالش های فرزند پروری » و به همت دفتر نهاد رهبري دانشگاه علوم پزشکي مشهد برگزار شد، گفت: پرورش فرزندان باید در جهتی باشد که علاوه بر موفقیت در عرصه های تحصیلی و شغلی ، زمینه تربیت آنان به عنوان همسران و والدین آینده نیز فراهم شود.

دکتر اصغری نکاح کارشناس روانشناسی و تربیت کودک، با تاکید براینکه آرمان فرزند پروری، همسر پروری و والدپروری موفق است افزود: برای رسیدن به این مهم، توجه به سبک های چهارگانه فرزندپروری واصلاح فرایند تربیت بر اساس آن ضروری است.

وی در تشریح این سبک ها گفت: الگوی مقتدرانه یا پذیرنده که نوعی ایده ال از سبک فرزند پروری به شمار میرود، اولین مدل پرورش فرزند است که در آن محبت و نظارت والدین نسبت به عملکرد فرزندان بصورت توام و همزمان وجود داشته و همین امر سبب درونی شدن حس مسوولیت پذیری و ارزشمندی در فرزندان و تقویت اعتماد به نفس آنان می شود. چنین فرزندانی اغلب در محیط تحصیلی، شغلی و ( پس از ازدواج ) در زندگی مشترک از ارتباطی متعادل و دور از تنش با دیگران برخوردار خواهند بود.

دکتر اصغری افزود: دومین سبک تربیت فرزند که ازآن به عنوان الگوی استبدادی یا والد سالار یاد میشود، ناظر بر عدم حمایت عاطفی والدین علیرغم کنترل شدید آنان بر فرزندان است. دراین الگوی تربیتی، اهرم های تشویقی چندان جایگاهی نداشته و عملکرد صحیح فرزندان جزیی از وظایف آنان به شمار میرود و لذا فرزندان تربیت شده در چنین خانواده هایی غالبا دارای روحیه سخت گیرانه و غیرانعطاف بوده و از بروز احساسات و عواطف خود نسبت به دیگران پرهیز می کنند.

وی با بیان اینکه سومین مدل فرزند پروری نقطه مقابل سبک اول است، افزود: در این مدل فرزندان ضمن محرومیت از حمایت  عاطفی والدین نظارت و کنترلی نیز برعملکرد خود نمی بینند و در اصطلاح « باری به هر جهت عمل می کنند» که گاه نتایج مخاطره آمیزی نیز بدنبال دارد.

کارشناس حوزه روانشناسی در توضیح چهارمین سبک فرزند پروری هم گفت: در این مدل تربیتی محبت والدین دربالاترین سطح و نظارت آنان به حداقل میرسد؛ فرزندان بدون هیچ محدودیتی از امکانات متنوع برخوردار بوده و ملزم به انجام وظایف خاصی هم نیستند که نتیجه چنین عملکردی « فرزندپرواری» است ونه «فرزندپروری ».

وی اضافه کرد: فرزندانی که با این الگو پرورش می یابند، اغلب شخصیتی وابسته و بهانه جو داشته و درروابط  فردی و جمعی دچار چالش های متعدد خواهند بود.

دکتر اصغری در خصوص تربیت جنسی فرزندان هم گفت: با توجه به کاهش سن بلوغ فرزندان در جامعه امروز که متاثر از ورود رسانه های مدرن به محیط  خانواده و اجتماع می باشد، طرح سوالات جنسی توسط فرزندان  از ابتدای نوجوانی ( حدود 10 سالگی ) قابل پیش بینی می باشد که والدین در صورت مواجهه با چنین موقعیتی، لازم است ضمن پرهیز از برخورد تند با فرزندان، مطالبی محدود و متناسب با شرایط  سنی آنان را ارایه کنند. در غیر این صورت فرزندان کنجکاو خواهند شد، از مسیرهایی دیگر به پاسخ سوالات خود دست یابند که ممکن است زمینه انحراف اخلاقی را درآنان ایجاد کند.