میانگین اختلالات گفتار و زبان در ایران، بیش از 15 درصد است

  • PDF

مدیر گروه گفتار درمانی دانشگاه علوم پزشکی مشهد گفت: ميانگين جهاني شيوع اختلالات گفتار و زبان بين هشت تا 10 درصد است و در ايران طبق تحقيقات انجام شده ميانگين شيوع اين اختلالات به دليل رواج ازدواجهاي فاميلي و استرسها بيشتر بوده و بيش از 15 درصد است.

 

به گزارش وب دا، دکتر داوود سبحانی با اشاره به اهميت تشخيص زودرس در درمان اختلالات گفتار و زبان افزود: اين اختلالات اگر در سنين پايين و پيش از دبستان تشخيص داده شوند موفقيت درمان افزايش مي يابد.

به گفته وی،  بر طبق تحقيقاتي كه تاكنون در مناطق مختلف ايران نظير تهران و اراك انجام شده اختلالات گفتار و زبان بين 10 تا 24 درصد گزارش شده است.

وي حداقل دوره درمان براي اختلالات زبان و گفتار را شش ماه عنوان كرد.

دکتر سبحانی با اشاره به غربالگري افزون بر شش هزار كودك پيش دبستاني نسبت به اختلالات گفتار و زبان در مشهد ، افزود: اين اقدام با همكاري نهادهاي بهزيستي خراسان رضوي و آموزش و پرورش از ابتداي امسال در مشهد آغاز شده است.

اين پزشك متخصص گفتاردرماني ادامه داد: بدين منظور اختلالاتي مانند لكنت زبان، اختلال در تلفظ صدا، بررسي حركات زبان و ناحيه دهاني و مشكلات صوت كودكان مورد ارزيابي قرار مي گيرد.

وي گفت: در سالهاي آينده جمعيت بيشتري از كودكان پيش دبستاني در مشهد به لحاظ اختلالات گفتار و زبان مورد بررسي قرار مي گيرند.

وي افزود: بخش زيادي از مراجعان اختلالات گفتار و زبان كودكان به ويژه كودكان در سنين پيش دبستاني هستند كه با اختلالات لكنت،كم شنوايي، اتيسم، اختلالات گفتار به علت عقب ماندگيهاي ذهني مانند سندرم داون، اختلال تلفظ صدا و مشكلات خواندن و نوشتن مراجعه مي كنند.

مدير گروه گفتاردرماني دانشگاه علوم پزشكي مشهد ادامه داد: اين در حالي است كه بيشتر اختلالات گفتار و زبان در سنين بزرگسالي بر اثر تصادفها، ضربه هاي مغزي، تومورهاي مغزي و سكته هاي مغزي رخ مي دهد.

وي گفت: اختلالات گفتار و زبان در كلانشهرها به علت مشكلاتي مانند دو زباني و تحت فشار قرار دادن كودكان براي آموزش زبانهاي مختلف و همچنين بيشتر بودن اختلالات اتيسم به علت شهرنشيني و استرسهاي مادر بيشتر مشاهده مي شود.