پایگاه خبری وبدا

مدیر گروه زنان دانشگاه علوم پزشکی مشهد با اشاره به موضوع انتخاب تاریخ‌های خاص برای انجام زایمان یا سزارین توسط برخی خانواده‌ها، تأکید کرد: انتخاب زمان زایمان باید در چارچوب اصول پزشکی و با اولویت حفظ سلامت مادر و نوزاد انجام شود و نباید به قیمت افزایش خطرات احتمالی برای آنان تمام شود.

دکتر مرضیه لطفعلی‌زاده در گفت‌وگو با وبدا اظهار کرد: یکی از چالش‌هایی که همواره در حوزه زنان مطرح می‌شود، درخواست برخی خانواده‌ها برای انتخاب تاریخ‌های خاص به‌منظور انجام سزارین یا زایمان است که باید بررسی شود این موضوع تا چه اندازه می‌تواند مسئله‌ساز باشد.

وی افزود: اگر زمان مداخله پزشکی از نظر علمی و بالینی مناسب باشد، انتخاب یک تاریخ مشخص با هماهنگی پزشک مشکلی ایجاد نمی‌کند؛ برای مثال مادری که سابقه چند بار سزارین داشته و زمان مناسب انجام عمل مشخص شده است، می‌تواند در صورت امکان و با نظر پزشک، تاریخ نزدیک و مورد نظر خانواده را انتخاب کند.

مدیر گروه زنان دانشگاه علوم پزشکی مشهد تصریح کرد: اما اگر انتخاب یک تاریخ خاص موجب شود زایمان زودتر از زمان مناسب انجام شود و نوزاد با خطر نارس بودن مواجه شود یا به تأخیر انداختن زایمان، سلامت مادر و نوزاد را در معرض خطر قرار دهد، این مداخله به هیچ عنوان قابل قبول نیست.

دکتر لطفعلی‌زاده با اشاره به ضرورت توجه به ظرفیت مراکز درمانی نیز گفت: در کنار مسائل پزشکی، باید توان و ظرفیت بیمارستان‌ها نیز مورد توجه قرار گیرد. تجمع تعداد زیادی عمل سزارین در یک روز می‌تواند فشار مضاعفی بر بخش‌های زنان، مامایی، پرستاری و مراقبت‌های پس از زایمان وارد کند و در صورت نبود برنامه‌ریزی مناسب، کیفیت خدمات کاهش یابد.

وی خاطرنشان کرد: هر بیمار پس از زایمان و سزارین نیازمند مراقبت‌ها و کنترل‌های دقیق است و نباید با افزایش ناگهانی تعداد اعمال جراحی، بار اضافی به سیستم درمانی تحمیل شود. بیمارستان‌ها نیز در صورت پیش‌بینی افزایش مراجعات باید تمهیدات لازم را از قبل فراهم کنند.

مدیر گروه زنان دانشگاه علوم پزشکی مشهد تأکید کرد: اگر تاریخ انتخابی خانواده از نظر پزشکی مناسب باشد، موجب زایمان زودرس یا ایجاد فشار غیرمتعارف بر نظام درمان نشود، مخالفت با این درخواست‌ها ضرورتی ندارد؛ زیرا خانواده‌ها با شادی و امید در انتظار تولد فرزند خود هستند و انتخاب یک تاریخ خاص برای آنان می‌تواند اهمیت عاطفی داشته باشد.

وی در پایان گفت: رویکرد درست، ایجاد تعادل میان خواسته خانواده‌ها و اصول علمی پزشکی است؛ نه مقاومت بی‌دلیل در برابر انتخاب خانواده‌ها و نه انجام مداخلات غیرضروری که سلامت مادر و نوزاد را به خطر بیندازد. آموزش صحیح خانواده‌ها و تصمیم‌گیری مشترک میان پزشک و بیمار، بهترین مسیر برای مدیریت این موضوع است.