پایگاه خبری وبدا

آیین‌های وداع با شخصیت‌های اثرگذار ملی، فراتر از ابعاد آیینی و مذهبی، کارکردهای روان‌شناختی عمیقی در حفظ سلامت روان جامعه و انسجام درونی آن ایفا می‌کنند و می‌توانند به بستری برای تقویت امید، تاب‌آوری جمعی و بازسازی پیوندهای اجتماعی تبدیل شوند.

به گزارش وب‌دا، دکتر حمیده صمدی، مدیر مرکز مشاوره دانشگاه علوم پزشکی مشهد، با اشاره به ابعاد روان‌شناختی آیین‌های وداع با رهبر شهید انقلاب اسلامی، اظهار کرد که سوگ واکنشی طبیعی به تجربه فقدان است و چنین گردهمایی‌هایی به افراد کمک می‌کند تا احساسات خود را در بستری جمعی ابراز کرده و این تجربه دشوار را با همراهی و همدلی دیگران پشت سر بگذارند.

وی با تأکید بر اینکه هیچ الگوی واحدی برای سوگواری وجود ندارد، افزود که حضور مردم در مراسم وداع، فرصتی برای تجربه یک فضای جمعی مشترک بود که از منظر روان‌شناسی اجتماعی، به تقویت احساس تعلق، کاهش فشارهای روانی ناشی از فقدان و ارتقای حمایت‌های اجتماعی منجر می‌شود.

دکتر صمدی در ادامه به نقش محیط‌های دانشگاهی در شکل‌گیری «تاب‌آوری اجتماعی» اشاره کرد و گفت که دانشگاه همواره بستری برای گفت‌وگو، اندیشه‌ورزی و تولید سرمایه اجتماعی است؛ لذا حضور استادان، کارکنان و دانشجویان در کنار یکدیگر در این ایام، فرصتی مغتنم برای تقویت همدلی و تبدیل احساسات فردی به تجربه‌ای سازنده و انسانی فراهم کرد.

 به گفته وی، دانشگاه زمانی می‌تواند رسالت اصلی خود را به کمال برساند که علاوه بر تولید علم، به ارتقای سلامت روان، اخلاقِ گفت‌وگو و مسئولیت‌پذیری اجتماعی نیز توجه ویژه‌ای داشته باشد، چرا که در چنین فضاهایی، همراهی جمعی به مدیریت بهتر احساسات و تقویت پیوندهای میان‌فردی کمک شایانی می‌کند.

مدیر مرکز مشاوره دانشگاه علوم پزشکی مشهد در بخش دیگری از سخنان خود، «امید» را یکی از حیاتی‌ترین منابع روان‌شناختی در شرایط بحران و فقدان دانست و تصریح کرد که امید به معنای انکار واقعیت یا اندوه نیست، بلکه به معنای توانایی دیدن افق‌های پیش رو، حفظ انگیزه برای ادامه مسیر و باور به ظرفیت انسان برای ساختن آینده‌ای بهتر است.

وی با تأکید بر اینکه همبستگی اجتماعی از دل امید به آینده شکل می‌گیرد، خاطرنشان کرد که سرمایه اجتماعی جامعه زمانی به اوج خود می‌رسد که افراد با وجود تفاوت‌های فکری و سلیقه‌ای، در حفظ احترام متقابل، گفت‌وگوی مسئولانه و حمایت از یکدیگر مشارکت کنند.

دکتر صمدی در پایان، آیین‌های وداع را فرصتی برای بازتعریف استواری جامعه در روزهای سخت ذکر کرد و افزود آنچه یک ملت را در ایام دشوار سرافراز نگه می‌دارد، نه توقف در اندوه، بلکه توانایی آن در حفظ امید و ساختن آینده‌ای مبتنی بر همکاری و مشارکت است.

وی تأکید کرد که مهم‌ترین دستاورد این لحظات برای جامعه دانشگاهی، تداوم حرکت آگاهانه به سوی آینده‌ای است که در آن ارزش‌هایی نظیر خردورزی، سلامت روان و مسئولیت‌پذیری اجتماعی به مثابه سرمایه‌ای مشترک برای همگان محسوب شود.