مسئول بانک پوست دانشگاه علوم پزشکی مشهد گفت: از سال 95 تا کنون 5 میلیارد تومان خدمات تأمین و پیوند پوست به صورت رایگان برای مراجعان به بخش سوختگی دانشگاه علوم پزشکی مشهد انجام شده است.

دکتر محمد وجدانی با بیان اینکه بانک پوست با همت تعدادی از اعضای هیأت علمی دانشگاه در سال 95 ایجاد شده گفت: بانک پوست دانشگاه علوم پزشکی مشهد پیشرو این زمینه بوده و حتی دانشگاه تهران نیز پس از مشهد، اقدام به تأسیس این بانک کرده است.

وی خاطر نشان کرد: تهیه‌ی پوست برای بیمارانی که دچار سوختگی می‌شوند یا به دلایل دیگری بخشی از پوست خود را از دست می‌دهند از بیماران مرگ مغزی که اهدا کننده‌ی پوست هستند تأمین می‌شود.

دکتر وجدانی گفت: وجود این پوست برای نجات بیمارانی که دچار سوختگی می‌شوند ضروری است و خانواده‌هایی که برای اهدای پوست عزیز از دست‌رفته‌شان رضایت می‌دهند یک خدمت انسانی و شرافت‌مندانه انجام می‌دهند که باید از آنها قدردانی شود.

وی با بیان اینکه بانک پوست دانشگاه علوم پزشکی مشهد ظرفیت نگهداری از پوست را تا مدت 7 سال دارا می‌باشد گفت: البته در حال حاضر، اهدای پوست چندان زیاد نیست و به همین جهت، معمولا پوست‌های اهدا شده در فاصله‌ی یکی دو روز به مصرف می‌رسد.

وی ادامه داد: اگر اهدای پوست از طرف هموطنان انسان‌دوست و با فرهنگ انجام نشود بیماران سوخته که غالبا از اقشار ضعیف و کم‌درآمد هستند مجبورند هزینه‌های گزافی برای خرید پوست از خارج کشور انجام دهند که علاوه بر محدویت زمانی برای انجام پیوند، پرداخت این هزینه‌ها برای بیماران وخانواده‌هایشان غیر ممکن است.

دکتر وجدانی با بیان اینکه خرید یک قطعه پوست از بانک‌های خارجی بین 5 تا 10 میلیون تومان هزینه برای بیماران دارد گفت: خوشبختانه با اهدای پوست توسط هموطنانی که عزیز مرگ مغزی دارند، مشکل پیوند پوست بسیاری از بیماران سوختگی مرتفع می‌شود و پوستی که به آنها پیوند زده می‌شود زمینه را برای سالم‌سازی و ترمیم پوست بدن خود بیمار فراهم می‌سازد.

وی خاطر نشان کرد: اگر چه ما هنوز به سطح ذخیره‌سازی پوست در بانک نرسیده‌ایم اما با افزایش تعداد اهداکنندگان که از فرهنگ دینی و انسانی ایرانیان نشأت می‌گیرد، امیدواریم که در ماه‌های آینده بتوانیم به سطح ذخیره‌سازی پوست هم برسیم و جان تعداد بیشتری از بیماران را نجات دهیم.

وی همچنین در خصوص نحوه‌ی تهیه‌ی پوست برای بیماران گفت: به محض اینکه بیمار مرگ مغزی توسط تیم تخصصی تأیید و به ما اعلام می‌شود کارشناس بانک به همراه متخصص جراحی اعزام می‌شود و همزمان با برداشتن اعضای اهدایی فرد مرگ مغزی، با رضایت خانواده‌اش بخشی از پوست وی نیز به روش‌های کاملا استریل برداشته می‌شود و به بانک پوست منتقل می‌گردد.

وی ادامه داد: در این مرحله، با یک سری اقدامات بهداشتی و فنی، پوست فرآوری شده و آماده‌ی کارگذاری در بدن بیمار می‌گردد.

وی همچنین از فرآوری دیگر فرآورده‌های انسانی در این مجموعه خبر داد و گفت: در آینده‌ی نزدیک، قادر خواهیم شد عضله، تاندون و عصب را نیز فرآوری و برای نجات جان بیماران مورد استفاده قرار دهیم.

وی ضمن قدردانی از مدیران دانشگاه علوم پزشکی مشهد گفت: بسیاری از دانشگاه‌های علوم پزشکی خواستار این شده‌اند که ما تجربیات خود را در اختیارشان قرار دهیم تا آنها نیز بانک پوست تأسیس کنند چون پروتکل‌های نگهداری و فرآوری را هیچ منبعی در اختیار ما نگذاشت و ما و همکاران‌مان با تجربه و اندیشه‌ی علمی، این کار را آموختیم و اکنون قادر به فرآوری کامل این فرآورده‌های انسانی برای نجات جان بیماران شده‌ایم که افتخاری بزرگ برای دانشگاه علوم پزشکی مشهد است.

 عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد در خصوص هزینه‌های راه‌اندازی این بانک گفت: این بانک با همت خیرین و با کمک دانشگاه علوم پزشکی مشهد با هزینه‌ای حدود 5 میلیارد ریال در سال 95 ساخته شده و 60 متر مربع، مساحت دارد.

وی در بخش دیگری از این گفتگو با یادآوری اینکه بسیاری از بیماران سوختگی، پس از مرحله‌ی حاد و نجات جان‌شان، نیاز به توانبخشی و اقدامات ترمیمی دارند خاطر نشان ساخت: بیمه‌ها باید هزینه‌های توانبخشی سوختگی‌های مزمن را تحت پوشش قرار دهند چون بیشتر بیماران، توانایی پرداخت هزینه‌ها را ندارند.

دکتر محمد وجدانی با بیان اینکه عمده‌ی درمان‌های سوختگی، جنبه‌ی توانبخشی و بازتوانی دارد و زیبایی در آنها مطرح نیست گفت: بیماران با سوختگی‌های حاد با اقدامات به موقع درمانی در دپارتمان سوختگی دانشگاه به وضعیت پایدار می‌رسند و از بیمارستان ترخیص می‌شوند اما مراجعات بعدی آنها برای اقدامات توانبخشی و بازگشت آنها به زندگی عادی، یک ضرورت است.

عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد ادامه داد: اقدامات درمانی در مرحله‌ی سوختگی حاد، بخش کوچکی از درمان را شامل می‌شود زیرا سوختگی‌ها عموما سطوحی از پوست و بافت‌های بدن را درگیر می‌کند و ممکن است در اندام‌های بیرونی بدن مثل دست و صورت، مشکلات و آثاری به جای بگذارد که از نظر ظاهر فرد و زندگی عادی او مشکلات جدی برایش ایجاد کند.

وی خاطر نشان کرد: به همین جهت، بیمه‌ها باید هزینه‌های درمان‌های بعدی این بیماران را که بازسازی عملکرد فردی و اجتماعی آنها را تسهیل می‌کند و امکان بازگشت به جامعه‌ را برایشان فراهم می‌سازد بپردازند.