جامعه پزشکی ایران و خراسان در سوگ یکی از انسانیترین چهرههای خود نشست. دکتر غلامحسین نوفرستی، متخصص برجسته رادیوانکولوژی و پیشکسوت دانشگاه علوم پزشکی مشهد، پس از سالها مجاهدت در سنگر درمان و تحمل یک دوره بیماری سخت، در تاریخ ۱۵ اسفندماه به دیدار حق شتافت.
دکتر غلامحسین نوفرستی، متخصص برجسته رادیوانکولوژی و چهرهای ماندگار در عرصه درمان بیماران سرطانی، در سال ۱۳۳۴ در شهرستان فریمان چشم به جهان گشود.پس از سالها خدمت خالصانه و مبارزه شجاعانه با بیماری، در روز ۱۵ اسفند ماه ۱۴۰۴ دارفانی را وداع گفت و به دیار باقی شتافت. نام او همواره به عنوان نماد ایثار، همدلی و اخلاق پزشکی در ذهنها ماندگار خواهد ماند.
دکتر نوفرستی در دوران نوجوانی آرزوی تیمسار شدن را در سر داشت، اما عشق به پدر و اراده کمک به دردمندان، مسیر زندگی او را به سمت طبابت تغییر داد. او تحصیلات پزشکی عمومی را در هندوستان گذراند و در سال ۱۳۶۶، در اوج جنگ تحمیلی، به میهن بازگشت.
این پزشک فداکار با حضور در منطقه جنگی اهواز، به مداوای رزمندگان مجروح پرداخت و درس خدمت و ایثار را در مکتب دفاع مقدس آموخت. فرزند دوم ایشان نیز در همین دوران و در شهر اهواز متولد شد. پس از پایان طرح خدمت در خواف، او در سال ۱۳۷۱ وارد رشته رادیوانکولوژی شد و در سال ۱۳۷۵ با مدرک تخصصی به خدمت درمانی در دانشگاه علوم پزشکی مشهد ادامه داد.
دکتر نوفرستی ۳۲ سال از عمر با برکت خود را صرف درمان بیماران سرطانی کرد. او که ۱۷ سال به عنوان نایبرئیس هیئتمدیره انجمن حمایت از بیماران سرطان مشهد خدمت کرد، معتقد بود «درمان روح مقدم بر درمان جسم است». او در هنگام طبابت بیش از دارو، وقت و محبت خود را به بیماران هدیه میداد تا امید را در دلهایشان زنده نگه دارد.
رویکرد منحصربهفرد ایشان در صمیمیت با بیماران، پاسخگویی شبانهروزی به تماسهای تلفنی و توصیه به ادامه فعالیتهای روزمره برای غلبه بر بیماری، او را به «معالج ناامیدی» تبدیل کرده بود. دکتر نوفرستی با تألیف کتابهایی همچون «پزشک سرطان، خود سرطان گرفت» و «روزه، روزه است»، تجربیات گرانبهای خود را با نسلهای مختلف به اشتراک گذاشت.
تقدیر الهی بر این رقم خورد تا خود دکتر نوفرستی در سالهای پایانی عمر، با بیماری سرطان دستوپنجه نرم کند. این تجربه دردناک اما الهامبخش، باعث شد او با بیمارانش همدلی عمیقتری داشته باشد. او حتی در سختترین شرایط بیماری و با وجود عود سرطان، با عصا و با لبخندی بر لب، در مطب حاضر میشد و با گفتن جملاتی چون «حال شما از من بهتر است»، به بیمارانش روحیه میداد.
دکتر غلامحسین نوفرستی پس از عمری خدمت و ایستادگی، در ۱۵ اسفند ۱۴۰۳ چشم از جهان فرو بست. فقدان این پزشک خیراندیش و انساندوست، ضایعهای بزرگ برای جامعه پزشکی مشهد و خانواده بزرگ بیماران سرطانی است.
پیام تسلیت رئیس دانشگاه علوم پزشکی مشهد در پی درگذشت استاد دکتر غلامحسین نوفرستی
رئیس دانشگاه علوم پزشکی مشهد در پیامی درگذشت استاد فرهیخته و پیشکسوت مرحوم دکتر غلامحسین نوفرستی، از اساتید برجسته دانشگاه علوم پزشکی مشهد و از چهرههای ماندگار حوزه رادیوانکولوژی، را به جامعه دانشگاهی و پزشکی و همچنین خانواده آن مرحوم تسلیت گفت.
دکتر محمود شبستری در این پیام آورده است: مرحوم دکتر نوفرستی از پزشکان متعهد و دانشمندان برجستهای بودند که سالهای متمادی از عمر پربرکت خویش را وقف خدمت به بیماران، بهویژه بیماران مبتلا به سرطان، و همچنین تربیت نسلهای متعدد از پزشکان متخصص و متعهد کردند. نقش ارزشمند ایشان در توسعه و ارتقای دانش رادیوانکولوژی در منطقه و کشور همواره در یادها باقی خواهد ماند.
این استاد فرهیخته با تکیه بر دانش عمیق، تجربه گرانسنگ و روحیه انسانی و دلسوزانه، همواره الگویی شایسته برای دانشجویان، دستیاران و همکاران خود بودند و بسیاری از شاگردان ایشان امروز در جایگاههای علمی و درمانی کشور مشغول خدمترسانی هستند.
بیتردید تلاشهای علمی، آموزشی و درمانی آن مرحوم در طول سالیان متمادی، سهمی ارزشمند در ارتقای خدمات درمانی به بیماران سرطانی و پیشرفت آموزش پزشکی در دانشگاه علوم پزشکی مشهد داشته است.
فقدان این استاد برجسته، ضایعهای بزرگ برای جامعه پزشکی، دانشگاهیان و بهویژه خانواده بزرگ دانشگاه علوم پزشکی مشهد به شمار میرود؛ چرا که ایشان علاوه بر جایگاه علمی ممتاز، از نظر اخلاق حرفهای، فروتنی و روحیه خدمت نیز نمونهای کمنظیر بودند.
اینجانب ضمن ابراز همدردی عمیق با خانواده محترم آن مرحوم، شاگردان، همکاران و همه دوستداران ایشان، این ضایعه اندوهبار را به جامعه علمی و پزشکی کشور تسلیت عرض مینمایم.
بیشک نام و یاد دکتر غلامحسین نوفرستی به عنوان پزشکی متعهد، استادی دلسوز و انسانی فرهیخته در تاریخ دانشگاه علوم پزشکی مشهد و در حافظه بیماران و دانشجویان ایشان ماندگار خواهد بود.
از درگاه خداوند متعال برای آن مرحوم رحمت واسعه و علو درجات و برای بازماندگان صبر و شکیبایی مسئلت دارم.