دکتر پویان پرهیزگار، رزیدنت سال چهارم جراحی عمومی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، با اشاره به مسیر تحصیلی و تجربیات خود در دوره رزیدنتی و آمادگی برای آزمون بورد تخصصی، از تلاش، استقامت و انگیزه درونی به عنوان عوامل تعیینکننده موفقیت یاد کرد.
به گزارش وبدا، وی در آغاز سخنانش ضمن معرفی خود گفت: من ورودی بهمن ۱۳۹۲ هستم و دوره پزشکی عمومیام را نیز در دانشگاه علوم پزشکی مشهد گذراندم. پس از شرکت در آزمون رزیدنتی، در سال ۱۴۰۰ در رشته جراحی عمومی پذیرفته شدم. اکنون با پایان چهارسال رزیدنتی، آزمون بورد تخصصی را پشت سر گذاشتهام.
دکتر پرهیزگار افزود: در دوره پزشکی عمومی، اتفاق خاصی رخ نداد، جز شیوع کووید در سالهای پایانی؛ اما دوره رزیدنتی یک دوره متفاوت بود. شهر مشهد از بهترین شهرهایی است که یک رزیدنت میتواند برای آموزش انتخاب کند، زیرا بیمارستانهای متعدد و فعال، گروههای تخصصی کامل و حضور اساتید برجسته، بهویژه در گروه جراحی، فضایی پربار برای یادگیری فراهم کردهاند.
مهارت و تجربه نقش مهمی در جراحی دارد
او با تأکید بر نقش مهارت و تجربه عملی در جراحی چنین گفت: از ابتدای دوره رزیدنتی، دغدغه ما کسب مهارت بود؛ زیرا مباحث تئوری را همیشه میتوان مطالعه کرد، اما فرصت تجربه عملی محدود است. سعی کردم تعداد عملهایم را افزایش دهم، چون جراحی مثل داشتن مهارت رانندگی است؛ هرچه تمرین بیشتری انجام شود، اعتماد به نفس بالا میرود و ترس از انجام عمل کاهش پیدا میکند. در طی این چهار سال، هدف اصلیام افزایش تجربه و سرعت عمل بود.
وی به فرآیند آمادگی برای آزمون بورد تخصصی اشاره کرد و اظهار داشت: از مهر ماه سال 403 تا عید نوروز به طور جدی مطالعه را آغاز کردم، در حالی که همزمان روتیشن در بیمارستانهای قائم(عج)، امداد و امید داشتم. در آن دوره، هفتهای حدود ۱۰ ساعت مطالعه میکردم، اما پس از تعطیلان عید نوروز و فرصتی که گروه جراحی برای مطالعه در اختیارمان قرار داد، حجم مطالعهام به هفتهای ۴۰ تا ۴۵ ساعت افزایش یافت. پس از ایجاد وقفه بهدلیل حوادث جنگ 12 روزه، برای جبران، برنامهام را به هفتهای ۵۰ ساعت رساندم و در دو هفته پایانی روزی ۱۰ ساعت مطالعه داشتم.
تکنیک مطالعه: استمرار در مطالعه از عمق مطالعه اهمیت بیشتری دارد
وی درباره روش مطالعه خود توضیح داد: به توصیه اساتیدم بهویژه استاد دلیلی، روش ویژهای در پیش گرفتم. به جای مطالعه دقیق ، کتابها را روزنامهوار و سریع مرور کردم تا بتوانم دفعات مطالعه را افزایش دهم. متوسط زمان هر صفحه سه دقیقه بود و در مجموع حدود هشت دور سریع از همه مباحث گذر کردم. بر این باورم که استمرار اهمیت بیشتری از عمق مطالعه دارد؛ اگر وقفهای چندروزه ایجاد شود، بازگشت به روال قبلی دشوار است.
دکتر پرهیزگار ادامه داد: در این مسیر، نمیتوان از نقش انگیزه درونی غافل شد. رزیدنتی گاهی با سختی و حتی دلخوریهایی همراه است، اما خشم یا ناراحتی باید تبدیل به انگیزه شود. بنده هر زمان فشار یا ناملایمتی تجربه میکردم، آن را فرصتی برای رسیدن به اهدافم قرار میدادم تا با موفقیت در امتحان بورد پاسخ آن لحظات را بدهم. این آزمون مهمترین نقطه تعیینکننده مسیر آینده است و نتیجه مطلوب آن تمام تلخیهای گذشته را بیاهمیت میسازد.
وی درباره برنامهریزی مطالعه افزود: هر فرد باید براساس شرایط زندگی و توان فکری خود برنامهریزی کند. من هرگز در زمان خستگی درس نمیخواندم؛ به محض احساس خستگی از پشت میز بلند میشدم. مشاوران میتوانند راهنما باشند، اما برنامه واقعی باید مختص هر فرد و سازگار با زندگی او تنظیم شود.
دکتر پرهیزگار به برنامههای آینده خود اشاره کرد و گفت: اکنون دوران خدمت سربازی را در پیش دارم و پس از آن قصد شرکت در آزمون فلوشیپ را دارم تا مسیر تخصصی خود را ادامه دهم.
نقش مؤثر همسر در پیشرفت تحصیلی
رتبه برتر بورد تخصصی رشته جراحی دانشگاه، ضمن ابراز قدردانی از همراهی خانواده خود، بهویژه همسر خود، از نقش مؤثر ایشان در مسیر آمادگی برای آزمون بورد تخصصی گفت وی تأکید کرد: در مدت شش ماهی که من مشغول مطالعه بودم، همسرم سختیهای بسیاری را متحمل شد. در این مدت هیچگاه نگران مسائل مالی نبودم زیرا همسرم بیوقفه در کنارم بود و تمام دشواریها، اضطرابها و خلقوخوی ناشی از فشار درس را تحمل کرد.
دکتر پرهیزگار افزود: همسرم رتبه ۱۰ درصد آزمون بورد تخصصی طب اورژانس سال گذشته را کسب کرد. در مشهد عضو هیأت علمی نشد و اکنون در یکی از بیمارستان های شهرستان بیرجند به عنوان عضو هیأت علمی اورژانس فعالیت دارد و تقریباً 18 روز در ماه در آنجا مستقر است و 12 روز از ماه را در مشهد حضور دارد. در این شش ماه که من مرخصی بودم و مطالعه می کردم، به بیرجند رفت و آمد داشتم اما در روزهای بسیاری در مشهد تنها بودم.
وی در ادامه از اساتید خود در بیمارستان امام رضا (ع) مشهد قدردانی کرد و اظهار داشت: از اساتید عزیز بهویژه استاد دلیلی و استاد جنگجو که در طول این یک سال هر زمان احساس سردرگمی یا ناتوانی داشتم، مرا یاری کردند، صمیمانه سپاسگزارم. بهخصوص از استاد دلیلی که در تمامی مراحل تأثیر بسزایی داشتند و رابطهام با ایشان بسیار ارزشمند بوده است.
دکتر پرهیزگار همچنین از نقش مؤثر استاد مطیع و استاد عبداللهی که با تعطیلی رزیدنت ها از فرودین ماه سال جاری موافقت کردند و نهایت همکاری را در این زمینه داشتند و کمک کردند به اینکه همه دوستانم بتوانیم به مطالعه برای بورد تخصصی بپردازیم و خوشبختانه تمام رزیدنت هایی که شرکت کرده بودند قبول شدند و از حمایت های این استاد گرانقدر کمال تشکر و قدردانی را دارم.
وی در پایان اذعان داشت: از همه اساتید گروه جراحی عمومی تشکر میکنم؛ نه تنها برای این یک سال، بلکه برای تمام چهار سالی که همراهم بودند. فرصتهای آموزشی، اعمال جراحی که اجازه شرکت در آنها را دادند و رفتار حرفهای که از ایشان آموختیم، ارزشمندترین سرمایه دوران رزیدنتی بود. این نظم و دیسیپلینی که در این چهار سال یاد گرفتیم شاید در هیچ جای دیگر از زندگی قابل فراگیری نباشد. از تمامی اعضای گروه جراحی صمیمانه سپاسگزارم و امیدوارم بتوانیم زحماتشان را در آینده جبران کنیم.
