ایثار و فداکاری کادر درمان در مقاطع سرنوشتساز تاریخ ایران، همواره نقشی ماندگار در پیشبرد آرمانهای انقلاب اسلامی داشته است. دوران هشت سال دفاع مقدس و سالهای منتهی به پیروزی انقلاب، صحنه حضور پزشکان، دانشجویان پزشکی و کارکنان درمانی بود که با کمترین امکانات، اما با ایمان، شجاعت و مسئولیتپذیری، جان خود را در طبق اخلاص گذاشتند.
دکتر سیدحسین فتاحی معصوم، فوق تخصص جراحی توراکس و استاد پیشکسوت گروه جراحی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، در گفتوگو با وبدا، به بیان روزهایی که کمتر شنیدهشده از آن روزهای پرالتهاب میپردازد؛ روزهایی که بیمارستان، به سنگر انقلاب تبدیل و روپوش سفید، نماد مقاومت و همبستگی شد.
دکتر سیدحسین فتاحی معصوم با اشاره به فضای دانشگاهها و مراکز درمانی در سالهای منتهی به پیروزی انقلاب اسلامی میگوید:در میان اساتید آن دوران، افراد وارسته و آگاه کم نبودند؛ استادانی که دانشجو را درک میکردند، شرایط اجتماعی و سیاسی کشور را میفهمیدند و نهتنها مانعی ایجاد نمیکردند، بلکه همراهی هم داشتند. به یاد ندارم در آن دوران، بهرغم بازداشت یا تعطیلی کلاسها، اساتید بخواهند برای دانشجویان سنگاندازی کنند؛ برعکس، با برگزاری کلاسهای فوقالعاده و امتحانات جبرانی، همراهی میکردند.
وی ادامه میدهد:با تشدید تحولات سیاسی کشور، از زلزله طبس گرفته تا حوادثی مانند آتشسوزی سینما رکس آبادان، فضای جامعه و دانشگاهها بهشدت ملتهب شده بود. مشهد نیز از این شرایط مستثنا نبود. در ۲۲ آذر، گروههایی از طرفداران رژیم پهلوی با حمایت حکومت نظامی، به خیابانها آمدند و حتی به بیمارستانها حمله کردند. این اقدام، نقطه عطفی در واکنش جامعه پزشکی مشهد بود.
این استاد پیشکسوت دانشگاه علوم پزشکی مشهد با اشاره به تحصن تاریخی پزشکان و دانشجویان پزشکی در بیمارستان قائم(ع) میافزاید:در ۲۳ آذر، پزشکان و دانشجویان تصمیم گرفتند در اعتراض به خشونتها و حکومت نظامی، تحصن کنند. بیمارستان عملاً محاصره شد؛ تانکها در خیابانها مستقر شدند و تیراندازی آغاز شد. با وجود این شرایط، کادر درمان عقبنشینی نکرد. حتی مجروحانی از میان همکاران و دانشجویان داشتیم و یکی از آنان، محمد منفرد بود که به شهادت رسید.
دکتر فتاحی معصوم با اشاره به حضور گسترده مردم و شخصیتهای برجسته انقلابی در این تحصن تاریخی خاطرنشان میکند:با انتشار خبر تیراندازی به بیمارستان، چهرههای برجستهای از جمله آیتالله خامنهای، آیتالله مرعشی، شهید هاشمینژاد و دیگر علمای مشهد به بیمارستان آمدند. تحصن بهصورت سازمانیافته ادامه یافت و شورای مرکزی شکل گرفت. حفاظت از مجموعه، درمان مجروحان و مدیریت فضا، همگی توسط پزشکان و دانشجویان انجام میشد.
وی یکی از صحنههای ماندگار آن روزها را تشییع پیکر شهید با روپوشهای سفید میداند و میگوید:برای نخستینبار، پزشکان و دانشجویان پزشکی با روپوش سفید، پیکر شهید را از بیمارستان به خیابان آوردند. مردم به این حرکت پیوستند و این صحنه، بازتاب گستردهای در رسانههای داخلی و خارجی داشت؛ تا جایی که از ما با عنوان روپوشسفیدان انقلاب یاد شد.
این جراح برجسته با اشاره به نقش جامعه پزشکی در پیروزی انقلاب تأکید میکند:تعطیلی مطبها و مراکز درمانی، تصمیم سادهای نبود. جامعه پزشکی تنها در شرایطی دست به چنین اقدامی میزند که احساس کند مسئولیت تاریخی بر دوش دارد. این همراهی و همبستگی، ضربه سنگینی به رژیم وارد کرد و نشان داد که انقلاب، ریشه در تمام اقشار جامعه دارد.
دکتر فتاحی معصوم در پایان، با اشاره به ویژگیهای رهبری انقلاب اسلامی میگوید:یکی از نکات برجسته، توانایی حضرت آیتالله خامنهای در برقراری ارتباط با اقشار مختلف بود. ایشان شخصیتی چندبعدی، دارای جاذبه، درایت و قدرت بیان بودند و همین ویژگیها باعث میشد بتوانند افراد با دیدگاهها و سلایق مختلف را گرد هم بیاورند. این سرمایه انسانی، نقش مهمی در تثبیت و پیشبرد نهضت داشت.