فاطمه جهانپناه، دانشجوی پزشکی ورودی بهمن ۱۴۰۳، با سابقه حفظ کامل قرآن کریم و فعالیتهای گسترده قرآنی، مسیر رشد علمی خود را در پیوندی عمیق با معنویت، حمایت خانواده و نگاه مسئولانه به آینده حرفه پزشکی ترسیم میکند.
به گزارش وب دا، این بانوی فعال قرآنی متولد سال ۱۳۸۴ و اهل مشهد، دانشجوی پزشکی ورودی بهمن ۱۴۰۳ است که فعالیتهای قرآنی او از کودکی آغاز شده است. وی از سال ۱۳۹۵ بهطور جدی وارد مسیر حفظ قرآن شد و در سال ۱۳۹۹ حافظ کل قرآن کریم شد. وی در اوایل سال ۱۴۰۰ موفق به دریافت مدرک لیسانس علوم قرآن و حدیث از وزارت علوم شد و در سالهای مختلف در مسابقات قرآنی گوناگون شرکت کرده و به مقامهایی دست یافته است. همچنین مدتی به تدریس حفظ قرآن پرداخته و در کنار تحصیل دانشگاهی، آموزش مجازی قرآن کریم را نیز دنبال میکند.
او دوران تحصیل مدرسه را عمدتاً در مدارس دولتی گذرانده و دو سال پایانی متوسطه را در مدرسه نمونه دولتی امالبنین گذرانده است. به گفته خودش، زمینه انس با قرآن از فضای خانوادگی و حضور در مراسمهای مذهبی شکل گرفت؛ بهگونهای که از حدود پنجسالگی بخشهایی از دعاها را حفظ میکرد. آشنایی با طرح «حافظون رضوی» که در حرم مطهر رضوی اجرا میشد، نقطه عطفی در مسیر حفظ قرآن او بود و پس از ورود به این طرح، با حمایت خانواده و اساتید، روند حفظ قرآن را بهصورت جدی ادامه داد.
در دوران مدرسه، نقش مدیر و معاون آموزشی، بهویژه در سه سال دهم تا دوازدهم، در حمایت تحصیلی و روحی او پررنگ بوده است؛ حمایتی که جهانپناه آن را در موفقیتهای علمی خود بسیار مؤثر میداند. او در کنار حفظ قرآن، همواره بر حفظ تعادل میان تحصیل، خانواده و فعالیتهای فرهنگی تأکید داشته؛ اصلی که به گفته خودش از آموزشهای مادرش آموخته است.
به دلیل حجم بالای محفوظات، او از زمانهای بلا استفاده مانند مسیرهای رفتوآمد با اتوبوس و ماشین برای مرور قرآن بهره گیری میکرد و بهتدریج توانایی تمرکز در شرایط شلوغ را به دست آورد. این شیوه بعدها در دوران آمادگی برای کنکور نیز ادامه پیدا کرد و باعث شد از زمانهای کوتاه و پراکنده بیشترین بهره را ببرد. او باور دارد که علم، نوری الهی است و پاکی دل و ارتباط معنوی میتواند مسیر یادگیری را هموارتر کند.
جهانپناه در مقاطع مختلف تحصیلی، حتی در شرایط دشوار مانند ایام ماه رمضان همزمان با کنکور، تلاش کرده پیوند میان عبادت و درس را حفظ کند. در زمانهایی که دچار خستگی میشد، با توسل، گوش دادن به سخنرانیها و یادآوری الگوهایی چون شهید چمران، انگیزه خود را بازیابی میکرد. او در مدرسه نیز در زمینه فعالیتهای قرآنی، طراحی سؤال و برگزاری آزمونها حضوری فعال داشته است.
در مسیر معنوی، آیاتی از قرآن برای او نقش تکیهگاه داشتهاند؛ از جمله آیه «إِنَّ اللَّهَ يُدَافِعُ عَنِ الَّذِينَ آمَنُوا» و سوره مبارکه انشراح. همچنین تلاوت سورههایی مانند الرحمن، واقعه و یاسین و هدیه کردن ثواب آنها، به گفته خودش، آرامش و اطمینان خاطر ویژهای به او میبخشیده است. الگوی اصلی سبک زندگی او مادرش است و در کنار آن، آشنایی با سیره شهدا، بهویژه شهید ابراهیم هادی و شهید مصطفی صدرزاده، و همچنین بیانات مقام معظم رهبری درباره اهمیت علم و تربیت حافظان قرآن، نقش مهمی در استمرار این مسیر داشته است.
او در دوران تحصیل مدرسه، رتبههای اول استانی در رشتههای حفظ کل، حفظ ۱۰ جزء، مفاهیم و تفسیر قرآن را کسب کرده و در سطح ناحیه نیز همواره جزو نفرات برتر بوده است. سال گذشته نیز در مسابقات دانشجویی، رتبه اول حفظ ۲۰ جزء دانشگاهی را به دست آورده است.
جهانپناه در توصیه به دانشجویان پزشکی که گاه صرفاً بر درس تمرکز میکنند، بر این باور است که اگر علم قرار است به پزشکی مؤثر و متعهد منجر شود، باید با توکل، توسل و ارتباط معنوی همراه باشد. او معتقد است برکت در علم، نتیجه حفظ این ارتباطهاست و حتی کارهای ساده انسانی و اخلاقی میتواند کیفیت یادگیری و خدمت را افزایش دهد.
هدف نهایی او از تحصیل پزشکی، خدمت در مسیر جامعه پزشکی مهدوی و ایفای نقش فعال در فعالیتهای جهادی و اجتماعی است. او آرزو دارد در آینده، شبکهای از پزشکان متعهد با دانش علمی و معارف دینی بالا شکل بگیرد که علاوه بر درمان، بر پیشگیری و خدمترسانی به جوامع اسلامی نیز تمرکز داشته باشند. به باور او، بزرگترین نعمت زندگیاش حافظ قرآن بودن است و تمامی موفقیتهای خود را مرهون زحمات و حمایتهای خالصانه خانواده، بهویژه پدر، مادر و برادرش میداند و بر این جمله ماندگار به عنوان حسن ختام صحبت های خود تاکید می کند: « همه زندگی و دارایی ام را مدیون لطف حضرت زهرا (س) هستم.»
