مدیر مرکز مشاوره دانشگاه علوم پزشکی مشهد با تأکید بر اهمیت توجه به سلامت روان، فروپاشی روانی را پیامد فشارهای انباشته و بی‌توجهی به نیازهای درونی دانست و گفت: این وضعیت معمولاً ناگهانی رخ نمی‌دهد، بلکه حاصل ترس‌های بیان‌نشده و نادیده گرفتن نشانه‌های درونی است.

دکتر حمیده صمدی در گفت‌وگو با وب‌دا اظهار کرد: پیشگیری از فروپاشی روانی پیش از هر چیز نیازمند آگاهی و مراقبت آگاهانه از خود است و یکی از مهم‌ترین راهکارها، «پذیرفتن فشارها» است. وی افزود: انکار خستگی، غم، خشم یا ترس، نه‌تنها آن‌ها را از بین نمی‌برد، بلکه شدت آن‌ها را افزایش می‌دهد؛ بنابراین اولین قدم این است که فرد بتواند بپذیرد حالش خوب نیست، چرا که همین پذیرش بخش مهمی از فشار را کاهش می‌دهد.

وی «تنظیم حد و مرزها» را از دیگر راهکارهای مهم پیشگیری از فروپاشی روانی برشمرد و توضیح داد: ذهن انسان ظرفیت محدودی دارد و قرار گرفتن مداوم در معرض اخبار، تحمل روابط فرساینده یا پذیرش مسئولیت‌های بیش از حد، می‌تواند ذهن را به مرز فرسودگی برساند. صمدی تأکید کرد: “نه” گفتن، فاصله گرفتن موقت و کاهش ورودی‌های استرس‌زا نشانه ضعف نیست، بلکه نشانه بلوغ روانی است.

مدیر مرکز مشاوره دانشگاه علوم پزشکی مشهد ادامه داد: «توجه جدی به بدن» نیز نقش مؤثری در پیشگیری از فروپاشی روانی دارد. به گفته وی، خواب ناکافی، تغذیه نامنظم و بی‌تحرکی، مستقیماً سلامت روان را تهدید می‌کند و حتی اقدامات ساده‌ای مانند پیاده‌روی کوتاه یا تنفس عمیق می‌تواند پیام امنیت به مغز ارسال کند.

وی «صحبت کردن و نه فرو خوردن احساسات» را راهکار مهم دیگری عنوان کرد و گفت: احساسات بیان‌نشده ممکن است به شکل اضطراب، حمله عصبی یا افسردگی بروز کنند. صمدی افزود: صحبت با یک دوست مورد اعتماد، نوشتن احساسات یا مشاوره با متخصص می‌تواند روشی سالم برای تخلیه فشار روانی باشد.

این متخصص روان افزود: «معنا ساختن در دل آشوب» نیز یکی از راه‌های مهم جلوگیری از فروپاشی روانی است. حتی در شرایط سخت، داشتن هدفی کوچک، مسئولیتی انسانی یا امیدی روزانه می‌تواند نقش حیاتی در حفظ ثبات روانی داشته باشد.

مدیر مرکز مشاوره دانشگاه علوم پزشکی مشهد در پایان تصریح کرد: پیشگیری از فروپاشی روانی یعنی گوش دادن به خود، توقف به‌موقع و کمک گرفتن پیش از رسیدن به نقطه شکست؛ بر همین اساس مراقبت از روان یک ضرورت برای ادامه زندگی سالم است.