عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد با تشریح مفهوم تاب‌آوری در روان‌شناسی، بر ضرورت صیانت از سلامت روان کودکان و نوجوانان در شرایط بحرانی تأکید کرد و خانواده را مهم‌ترین پناهگاه امن برای کاهش تنش‌های روانی دانست.

دکتر خشکبارچی، متخصص اعصاب و روان در گفتگو با وب دا با تبیین تفاوت واکنش افراد در مواجهه با حوادث ناگوار اظهار داشت: تاب‌آوری به معنای انکار استرس یا نادیده گرفتن بحران نیست، بلکه توانایی سازگاری و بازگشت به روال عادی زندگی پس از عبور از چالش‌ها است. تقویت این ویژگی در کودکان، آن‌ها را در برابر اختلالاتی همچون استرس پس از سانحه (PTSD) مصون می‌سازد.

این متخصص اعصاب و روان، داشتن نگرش مثبت به خود را از پیش‌شرط‌های عبور از بحران دانست و تصریح کرد: عزت‌نفس، اعتمادبه‌نفس و خودمراقبتی، ابزارهای دفاعی فرد در برابر فشارهای روانی هستند. همچنین داشتن اهداف مشخص در زندگی باعث می‌شود افراد به جای توقف در بحران، به دنبال راهی برای عبور از آن و ادامه مسیر باشند.

عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد با اشاره به حساسیت گروه سنی نوجوان در مواجهه با فضای مجازی، خاطرنشان کرد: نوجوانان به دلیل دسترسی گسترده به اطلاعات، بیش از سایر گروه‌ها در معرض اضطراب ناشی از اخبار قرار دارند. والدین موظف‌اند علاوه بر محدود کردن میزان مواجهه با اخبار و تلفن همراه، رویدادها را به زبانی ساده و متناسب با سن فرزندان برای آن‌ها تحلیل کنند.

دکتر خشکبارچی به والدین توصیه کرد از به کار بردن جملات تدافعی مانند «نگران نباش» پرهیز کنند و افزود: «والدین باید گوش شنوای فرزندان باشند. به جای انکار نگرانی کودک، باید به او اطمینان داد که احساسش درک می‌شود. جملاتی نظیر "می‌دانم نگران هستی و من در کنارت هستم"، اثربخشی بسیار بیشتری در آرامش‌بخشی به کودک دارد.

وی حفظ نظم و برنامه‌های روزمره را عاملی حیاتی در ایجاد ثبات روانی دانست و گفت: ادامه فعالیت‌هایی مانند تحصیل، بازی‌های خلاقانه و ورزش، به کودک سیگنال امنیت می‌دهد. نخستین گام در این مسیر، کنترل اضطراب توسط خود والدین است؛ چراکه کودکان کوچک‌ترین نشانه‌های تنش را در چهره والدین درک کرده و بازتاب می‌دهند.

این متخصص اعصاب و روان در پایان تأکید کرد: «چنانچه علائمی همچون اضطراب جدایی شدید، کابوس‌های شبانه یا ترس‌های غیرعادی در کودکان تداوم یابد، خانواده‌ها باید بدون فوت وقت برای دریافت کمک‌های تخصصی به روان‌پزشک یا روان‌شناس مراجعه کنند تا از مزمن شدن آسیب‌های روانی جلوگیری شود.»