سوپروایزر بالینی؛ محور مدیریت تخت و تسریع دسترسی بیماران بدحال به مراقبتهای ویژه
مدیریت تختهای مراقبت ویژه، فرآیندی حساس و لحظهای در بیمارستان است که تصمیمگیری سریع، هماهنگی میان واحدهای درمانی و ارزیابی مستمر وضعیت بیماران، نقش مهمی در دسترسی بهموقع بیماران بدحال به مراقبتهای تخصصی دارد.
مصطفی عباسی، سوپروایزر بالینی این بیمارستان، در گفتوگو با وبدا با تأکید بر اهمیت مدیریت هدفمند تختهای مراقبت ویژه اظهار کرد: تختهای ICU، CCU و NICU از مهمترین و در عین حال محدودترین منابع بیمارستانی هستند که به دلیل برخورداری از تجهیزات تخصصی و نیاز به نیروی انسانی مجرب، باید به صورت مستمر و متناسب با شرایط بیماران مدیریت شوند.
وی افزود: بیمارستان شهید هاشمینژاد دارای ۵۳ تخت ICU، ۹ تخت CCU و ۱۳ تخت NICU است که در مجموع ۷۵ تخت مراقبت ویژه را شامل میشود و در ششماهه نخست سال جاری حدود یکهزار و ۶۰۰ بیمار در این بخشها بستری و تحت مراقبت قرار گرفتهاند.
وقتی زمان، بخشی از درمان است
عباسی با اشاره به اهمیت زمان در مدیریت بیماران بدحال گفت: بیماران نیازمند مراقبت ویژه ممکن است از اورژانس، اتاق عمل یا بخشهای مختلف بیمارستان معرفی شوند و در برخی شرایط، سرعت انتقال بیمار به بخش مراقبت ویژه اهمیت ویژهای دارد.
وی ادامه داد: سوپروایزر بالینی در هر شیفت با پایش وضعیت تختها، بررسی شرایط بیماران و هماهنگی با پزشکان و تیم پرستاری، ظرفیت موجود را بهطور مستمر رصد میکند تا در صورت نیاز، امکان پذیرش و انتقال سریعتر بیمار فراهم شود.
مدیریت تخت؛ فراتر از شناسایی تخت خالی
سوپروایزر بالینی بیمارستان شهید هاشمینژاد تصریح کرد: مدیریت تخت صرفاً به معنای شناسایی یک تخت خالی نیست، بلکه وضعیت بیماران بستری نیز باید به صورت مستمر بررسی شود تا بیمارانی که با بهبود شرایط بالینی، دیگر نیازمند سطح مراقبتی ICU یا CCU نیستند، پس از تصمیم تیم درمان به بخش مناسب منتقل شوند.
عباسی افزود: هر تختی که در زمان مناسب و با رعایت اصول ایمنی آزاد میشود، میتواند امکان پذیرش بیمار بدحال دیگری را فراهم کرده و از ایجاد تأخیر در دریافت مراقبتهای تخصصی جلوگیری کند.
تصمیمگیری بر اساس نیاز واقعی بیمار
وی با اشاره به ضرورت اولویتبندی بیماران گفت: زمانی که همزمان چند بیمار نیازمند تخت مراقبت ویژه هستند، تصمیمگیری باید بر اساس وضعیت بالینی، میزان نیاز به مراقبت تخصصی و فوریت درمان انجام شود.
عباسی افزود: در چنین شرایطی، هماهنگی میان سوپروایزر، پزشکان، پرستاران، اورژانس، بخشهای بستری و اتاق عمل اهمیت ویژهای دارد و مدیریت منسجم تخت میتواند از افزایش زمان انتظار بیماران بدحال، تأخیر در انتقال از اورژانس و بخشها و اختلال در برنامهریزی برای بیمارانی که پس از عمل جراحی نیازمند مراقبت ویژه هستند، جلوگیری کند.
سوپروایزر؛ حلقه اتصال واحدهای درمانی
سوپروایزر بالینی بیمارستان شهید هاشمینژاد گفت: مدیریت تخت یک فرآیند تیمی است و سوپروایزر در هر شیفت با ایجاد ارتباط میان بخشهای مختلف، وضعیت ظرفیت تختها و شرایط بیماران را پیگیری کرده و در هماهنگیهای لازم برای پذیرش، انتقال یا جابهجایی بیماران نقش دارد.
وی برخورداری از مهارتهای بالینی، تصمیمگیری سریع، اولویتبندی، حل مسئله و ارتباط مؤثر با اعضای تیم درمان را برای انجام این مسئولیت ضروری دانست.
هدف؛ دسترسی بهموقع بیمار به مراقبت مورد نیاز
عباسی در پایان تأکید کرد: هدف از مدیریت تختهای مراقبت ویژه، صرفاً افزایش میزان استفاده از تختها نیست؛ بلکه تطبیق ظرفیت موجود با نیاز واقعی بیماران، فراهم کردن دسترسی بهموقع بیماران بدحال به مراقبتهای تخصصی، حفظ ایمنی بیمار و استفاده هدفمند از منابع بیمارستانی است.
وی خاطرنشان کرد: تقویت سامانههای پایش تخت، ارتباط مستمر میان واحدهای درمانی و آموزش کارکنان میتواند به ارتقای مدیریت این ظرفیت ارزشمند و ارائه خدمات سریعتر و ایمنتر به بیماران نیازمند مراقبت ویژه کمک کند.
درج نظر