نانوسیلیمارین؛ راهکاری نوین برای کاهش عوارض شیمیدرمانی در بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال / دستاورد پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی مشهد
استادیار گروه داروسازی بالینی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، نتایج یک طرح مطالعاتی کارآزمایی بالینی را تشریح کرد که در آن اثربخشی «نانوسیلیمارین» به عنوان درمان کمکی برای کاهش عوارض جانبی شیمیدرمانی و بهبود پاسخ به درمان در بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال متاستاتیک مورد بررسی قرار گرفت.
دکتر هدیه کرباسفروشان در گفتگو با وب دا با بیان ضرورت اجرای این پژوهش اظهار کرد: با توجه به محدودیتهای اثربخشی رژیمهای شیمیدرمانی رایج در درمان سرطان کولورکتال متاستاتیک و بروز عوارض جانبی متعدد که کیفیت زندگی بیماران را بهشدت تحت تأثیر قرار میدهد، ارائه یک اقدام درمانی کمکی با منشاء طبیعی که علاوه بر کاهش عوارض، به ارتقای بقای بیماران کمک کند، همواره از دغدغههای تیمهای درمانی است.
پروتکل اجرایی مطالعه و گروهبندی بیماران
عضو هیأت علمی دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی مشهد در خصوص روشهای اجرای این تحقیق گفت: در این مطالعه سه سویه ناآگاه که بر روی ۶۰ بیمار واجد شرایط انجام شد، شرکتکنندگان بهصورت تصادفی در دو گروه «دریافتکننده دارو» و «دارونما» تقسیم شدند. وی افزود: در گروه دارو، بیماران کپسول ۷۰ میلیگرمی حاوی ۱۵ درصد نانوسیلیمارین را روزی دو بار از روز نخست تا پایان شش کورس شیمیدرمانی دریافت کردند؛ در حالی که گروه دوم، کپسولی مشابه بدون محتوای نانوسیلیمارین دریافت نمودند. ارزیابی عوارض بر اساس معیار NCI-CTCAE (نسخه ۵) و پاسخدهی به درمان بر اساس معیار RECIST (نسخه ۱.۱) و سنجش سطح آنتیژن CEA در پایان کورسهای سوم و ششم صورت پذیرفت.
نتایج کلیدی؛ بهبود معنادار در پیشرفت بیماری و کاهش عوارض
دکتر کرباسفروشان پیرامون یافتههای این طرح بیان داشت: بر اساس معیار RECIST، تفاوت معناداری در کنترل پیشرفت بیماری میان دو گروه مشاهده شد؛ هرچند در شاخص کاهش سطح CEA تفاوت آماری معناداری میان گروهها ثبت نشد.
وی در خصوص عوارض جانبی شیمیدرمانی با تأکید بر نتایج نمره معیار CTCAE اظهار کرد: تفاوت معنادار میان دو گروه در زمینه عوارض «نوتروپنی»، «سندرم دست و پا» و «اسهال» در پایان کورسهای سوم و ششم مشهود بود. همچنین در مورد عوارض «نوروپاتی» و «ترومبوسایتوپنی»، این تفاوت معنادار تا پایان کورس سوم مشاهده گردید، اما در مورد عارضه «آنمی»، تفاوت معناداری میان دو گروه دارو و دارونما به دست نیامد.
نانوسیلیمارین؛ دارویی بالقوه برای پیشگیری از عوارض شیمیدرمانی
استادیار دانشگاه علوم پزشکی مشهد با اشاره به اینکه این نخستین مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفیسازی شده با دارونما برای بررسی اثربخشی سیلیمارین در کنار رژیمهای شیمیدرمانی مذکور است، خاطرنشان کرد: شواهد حاکی از آن است که تجویز نانوسیلیمارین با دوز ۷۰ میلیگرم دو بار در روز به مدت ۳ تا ۴ ماه، اثربخشی کمکی مثبتی داشته و میتواند بهعنوان راهکاری برای پیشگیری از عوارض جانبی رژیمهای شیمیدرمانی XELOX و FOLFOX مطرح شود.
پیشنهادهای پژوهشی برای گامهای آتی
دکتر کرباسفروشان در پایان، استمرار پژوهش در جامعه آماری بزرگتر جهت تعمیم و اطمینان از نتایج حاصل را ضروری دانست و تأکید کرد: بهمنظور دستیابی به دادههای دقیقتر بالینی، نیازمند مطالعات گستردهتر برای بررسی اثربخشی و ایمنی دوزهای مختلف نانوسیلیمارین در بازه زمانی طولانیتر هستیم و علاوه بر آن، طراحی یک پژوهش مقایسهای سهبازویی با حضور گروههای دارونما، نانوسیلیمارین و سیلیمارین میتواند تصویر شفافتری از تفاوت کارایی و اثربخشی این دو فرمولاسیون دارویی ارائه دهد.
درج نظر