پایگاه خبری وبدا

فوق‌تخصص خون و سرطان بالغین و استاد دانشگاه علوم پزشکی مشهد با تأکید بر اهمیت افزایش آگاهی عمومی درباره سرطان‌های خون و لنفوم گفت: شناخت علائم ماندگار، پرهیز از خودتشخیصی و مراجعه به‌موقع به پزشک می‌تواند زمینه شناسایی سریع‌تر بیماری و آغاز درمان مناسب را فراهم کند؛ هرچند بسیاری از علائم این بیماری‌ها اختصاصی نیستند و ممکن است در بیماری‌های شایع و کم‌خطرتر نیز مشاهده شوند.

دکتر فائزه جهاندوست، همزمان با ماه آگاهی‌بخشی سرطان‌های خون و لنفوم، در گفت‌وگو با وب‌دا اظهار کرد: سرطان‌های خون و لنفوم از مهم‌ترین بیماری‌های بدخیم دستگاه خونساز و لنفاوی هستند و افزایش آگاهی درباره علائم و روش‌های تشخیص و درمان آنها می‌تواند به کاهش نگرانی‌های بی‌مورد و در عین حال، افزایش توجه به علائم نیازمند بررسی کمک کند.

سرطان‌های خون و لنفوم چه تفاوتی دارند؟

وی با تشریح این بیماری‌ها افزود: سرطان‌های خون عمدتاً از سلول‌های مغز استخوان منشأ می‌گیرند، در حالی که لنفوم‌ها از بافت‌ها و گره‌های لنفاوی آغاز می‌شوند و در هر دو گروه، سلول‌های غیرطبیعی و سرطانی در این بافت‌ها رشد و تکثیر پیدا می‌کنند.

استاد دانشگاه علوم پزشکی مشهد ادامه داد: سرطان‌های خون و لنفوم‌ها به‌طور کلی می‌توانند در قالب انواع حاد و مزمن بروز کنند و این انواع از نظر سرعت پیشرفت بیماری، روش‌های درمانی و پیش‌آگهی تفاوت قابل توجهی با یکدیگر دارند.

دکتر جهاندوست خاطرنشان کرد: انواع حاد معمولاً سیر تهاجمی‌تری دارند و نیازمند شروع سریع درمان هستند، در حالی که بسیاری از بیماران مبتلا به انواع مزمن، با بهره‌گیری از درمان‌های جدید می‌توانند سال‌های طولانی و در برخی موارد نزدیک به طول عمر طبیعی زندگی کنند.

علائم مشابه با بیماری‌های شایع؛ بدون نگرانی و خودتشخیصی

وی درباره علائم این بیماری‌ها گفت: ضعف و بی‌حالی، تب، کاهش وزن، تعریق شبانه و تورم غدد لنفاوی از جمله نشانه‌هایی هستند که ممکن است در سرطان‌های خون و لنفوم مشاهده شوند، اما هیچ‌یک از این علائم به تنهایی به معنای ابتلا به سرطان نیستند.

فوق‌تخصص خون و سرطان بالغین دانشگاه علوم پزشکی مشهد تصریح کرد: بسیاری از عفونت‌های ویروسی و بیماری‌های دیگر نیز می‌توانند علائمی مشابه، از جمله تب، ضعف، بی‌حالی و تورم غدد لنفاوی ایجاد کنند؛ بنابراین تشخیص بیماری نیازمند ارزیابی پزشکی و در صورت لزوم انجام بررسی‌های تشخیصی است و افراد نباید صرفاً با مشاهده یک علامت، دچار نگرانی یا خودتشخیصی شوند.

علائم ماندگار را جدّی بگیرید

دکتر جهاندوست با بیان اینکه سرطان‌های حاد خون و لنفوم‌های تهاجمی بیماری‌های شایعی نیستند، اظهار کرد: نکته مهم، توجه به علائمی است که برای مدت طولانی ادامه پیدا می‌کنند، بدون علت مشخص باقی می‌مانند یا روند بهبودی مورد انتظار را ندارند.

وی افزود: در چنین شرایطی مراجعه به پزشک و انجام بررسی‌های لازم ضروری است تا علت علائم مشخص شود و در صورت وجود بیماری، روند تشخیص و درمان بدون تأخیر آغاز شود.

نبود برنامه غربالگری عمومی برای سرطان‌های خون و لنفوم

استاد دانشگاه علوم پزشکی مشهد درباره غربالگری این بیماری‌ها گفت: در حال حاضر برنامه غربالگری استاندارد و عمومی برای سرطان‌های خون و لنفوم وجود ندارد و بسیاری از موارد مزمن ممکن است به‌طور اتفاقی و در جریان آزمایش خون یا بررسی پزشکی برای سایر مشکلات شناسایی شوند.

وی ادامه داد: در انواع حاد نیز بیماران معمولاً پس از بروز علائم به مراکز درمانی مراجعه می‌کنند و بررسی‌های تشخیصی بر اساس شرایط بالینی بیمار انجام می‌شود.

آزمایش خون؛ سرنخ اولیه در بسیاری از موارد

دکتر جهاندوست درباره روش‌های تشخیص اظهار کرد: در بسیاری از انواع سرطان‌های خون، یک آزمایش ساده خون می‌تواند سرنخ‌های اولیه بیماری را آشکار کند و در صورت وجود علائم طولانی‌مدت و بدون علت مشخص، انجام بررسی‌های اولیه و مراجعه به پزشک توصیه می‌شود.

وی افزود: در صورت مشاهده یافته‌های مشکوک، بیمار بر اساس نظر پزشک برای انجام بررسی‌های تخصصی‌تر به فوق‌تخصص خون و سرطان ارجاع می‌شود.

این فوق‌تخصص خون و سرطان بالغین درباره لنفوم‌ها نیز گفت: تورم غدد لنفاوی از علائم شایع لنفوم است، اما از آنجا که این علامت در بسیاری از بیماری‌های عفونی نیز دیده می‌شود، تشخیص قطعی تنها با ارزیابی پزشکی و بررسی‌های تخصصی امکان‌پذیر است.

درمان؛ متناسب با نوع بیماری و شرایط بیمار

دکتر جهاندوست درباره درمان سرطان‌های خون و لنفوم اظهار کرد: انتخاب روش درمان به نوع بیماری، حاد یا مزمن بودن آن، میزان پیشرفت بیماری و شرایط فردی بیمار بستگی دارد.

وی افزود: در برخی از لنفوم‌های کم‌تهاجم و مزمن، ممکن است بیمار در مقاطعی نیاز فوری به درمان نداشته باشد و تنها تحت پایش منظم قرار گیرد؛ در صورت نیاز به درمان نیز با استفاده از روش‌های مناسب و دوره‌های مشخص درمانی می‌توان بیماری را کنترل کرد و بسیاری از بیماران سال‌های طولانی زندگی می‌کنند.

استاد دانشگاه علوم پزشکی مشهد ادامه داد: در سرطان‌های مزمن خون نیز اگرچه در بسیاری از موارد کنترل بیماری امکان‌پذیر است، اما ممکن است ریشه‌کنی کامل بیماری اتفاق نیفتد و برخی بیماران به درمان‌های طولانی‌مدت یا حتی مادام‌العمر نیاز داشته باشند.

ضرورت آغاز سریع درمان در انواع حاد

وی درباره سرطان‌های حاد خون و لنفوم‌های تهاجمی گفت: این بیماران معمولاً نیازمند شروع سریع درمان هستند و شیمی‌درمانی در بسیاری از موارد، بخش اصلی برنامه درمانی را تشکیل می‌دهد.

دکتر جهاندوست خاطرنشان کرد: در تعداد قابل توجهی از بیماران نیز پیوند سلول‌های بنیادی خون‌ساز یا همان پیوند مغز استخوان، بر اساس نوع بیماری و شرایط بیمار، به عنوان بخشی از برنامه درمانی مورد نیاز خواهد بود.

درمان‌های نوین؛ امیدی برای بهبود طول عمر و کیفیت زندگی

فوق‌تخصص خون و سرطان بالغین دانشگاه علوم پزشکی مشهد با اشاره به پیشرفت‌های چشمگیر علم پزشکی در این حوزه اظهار کرد: مطالعات گسترده‌ای در زمینه درمان سرطان‌های خون و لنفوم در حال انجام است و داروها و روش‌های درمانی نوین متعددی وارد عرصه درمان شده‌اند.

وی افزود: توسعه این درمان‌ها در بسیاری از موارد به بهبود پیش‌آگهی، افزایش طول عمر و ارتقای کیفیت زندگی بیماران کمک کرده و برخی از این روش‌ها به تدریج جایگاه مهمی در راهنماهای علمی و برنامه‌های درمانی کشورهای مختلف پیدا کرده‌اند.

دکتر جهاندوست در پایان تأکید کرد: آگاهی از علائم، پرهیز از نگرانی و خودتشخیصی، توجه به نشانه‌های ماندگار و مراجعه به‌موقع به پزشک، مهم‌ترین اقداماتی است که افراد می‌توانند برای تشخیص به‌هنگام بیماری‌های خون و لنفوم انجام دهند؛ چرا که پیشرفت‌های درمانی سال‌های اخیر، چشم‌اندازهای تازه‌ای را برای کنترل بیماری و بهبود کیفیت زندگی بیماران فراهم کرده است.