پایگاه خبری وبدا

در روزگاری که ارتقای سلامت خانواده بیش از هر زمان دیگری به دانش، آگاهی و خدمات عادلانه نیاز دارد، حضور استادان جوان، متخصص و دغدغه‌مند در نظام سلامت، نویدبخش آینده‌ای روشن برای جامعه است. دکتر سمیه علیرضایی، استادیار جوان دانشگاه علوم پزشکی مشهد، با تأکید بر اینکه «آگاهی» و «پیشگیری» دو رکن اساسی سلامت باروری بانوان هستند، بر ضرورت تقویت سواد سلامت، گسترش آموزش‌های پیش از بارداری و بهره‌گیری از ظرفیت فناوری‌های نوین برای بهبود دسترسی به خدمات تأکید کرد.

دکتر علیرضایی، استادیار و پژوهشگر حوزه سلامت باروری، در گفت‌وگویی با وب‌دا، ضمن تشریح مسیر علمی و حرفه‌ای خود، از مهم‌ترین چالش‌ها و راهکارهای ارتقای بهداشت باروری در کشور سخن گفت و نقش دانشگاه را در پیوند میان آموزش، درمان و پژوهش، تعیین‌کننده دانست.

این عضو هیأت علمی  دانشگاه علوم پزشکی مشهد که متولد سال ۱۳۶۷ در مشهد است، دوران تحصیل خود را از همان سال‌های مدرسه با موفقیت پشت سر گذاشت و پس از ورود به دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، مقطع کارشناسی مامایی را با معدل ۱۸.۵۸ به پایان رساند. وی سپس کارشناسی ارشد خود را در دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی با معدل ۱۸.۶۸ و دکتری را در دانشگاه علوم پزشکی مشهد با معدل ۱۹.۱۶ به پایان رساند

وی درباره آغاز فعالیت حرفه‌ای خود اظهار کرد: فعالیت رسمی‌ام در فضای آکادمیک از مقطع کارشناسی ارشد آغاز شد و در قالب مربی حق‌التدریس با دانشگاه علوم پزشکی مشهد و دانشگاه آزاد اسلامی مشهد همکاری داشتم. در دوره دکتری نیز به عنوان دستیار آموزشی و پژوهشگر به فعالیت ادامه دادم و سرانجام در سال ۱۴۰۴ پس از طی مراحل ارزیابی و گزینش، به عنوان عضو هیأت علمی  و در سمت استادیار مشغول به خدمت شدم.

دکتر علیرضایی با اشاره به سوابق علمی و پژوهشی خود افزود: در تمام چهار سال دوره کارشناسی و دو سال دوره کارشناسی ارشد، جزو دانشجویان استعداد درخشان بودم و رتبه برتر دانشگاه را در رشته و مقطع تحصیلی کسب کردم. تاکنون ۳۴ طرح تحقیقاتی به تصویب رسانده‌ام، بیش از ۴۰ مقاله در نشریات معتبر بین‌المللی نمایه‌شده در ISI، Q1، PubMed و Scopus منتشر کرده‌ام و همچنین یک ثبت اختراع و مقالات متعددی در همایش‌ها و کنگره‌های ملی و بین‌المللی ارائه داده‌ام.

این پژوهشگر برتر حوزه سلامت باروری، درباره الزامات بهبود فضای شغلی و ارتقای شاخص‌های بهداشت باروری تصریح کرد: برای دستیابی به نتایج مؤثر، باید از رویکرد صرفاً درمانی عبور کرد و به سمت الگویی جامع‌نگر و جامعه‌محور حرکت کرد. به گفته وی، بومی‌سازی آموزش‌های پیش از بارداری، کاهش کم‌سوادی سلامت، پیشگیری از بارداری‌های پرخطر، استفاده هوشمندانه از فناوری‌هایی مانند تله‌مامایی و نیز ادغام غربالگری سلامت روان و آموزش تاب‌آوری در مراقبت‌های روتین مامایی، از جمله اقداماتی است که می‌تواند کیفیت خدمات را به‌ویژه در مناطق محروم بهبود بخشد.

وی با تأکید بر اهمیت پیوند میان سه حوزه آموزش، درمان و پژوهش خاطرنشان کرد: این سه حوزه نه‌تنها از یکدیگر جدا نیستند، بلکه هر یک مکمل دیگری است و تقویت ارتباط میان آن‌ها می‌تواند زمینه‌ساز ارتقای سلامت بانوان و خانواده‌ها در کشور باشد. به گفته او، دانشگاه زمانی می‌تواند اثرگذار باشد که دانش تولیدشده در آن، در خدمت حل مسائل واقعی جامعه قرار گیرد.

دکتر علیرضایی هدف اصلی خود را سهم داشتن در ارتقای سلامت بانوان کشور عنوان کرد و گفت: تلاش دارم از مسیر آموزش، پژوهش و تربیت نیروی انسانی متخصص، در جهت بهبود سلامت باروری، سلامت زنان و در نهایت سلامت خانواده گام بردارم. همچنین امیدوارم با انجام پژوهش‌های کاربردی و اثرگذار، به کاهش مشکلات بهداشتی و افزایش آگاهی عمومی کمک کنم و در تربیت دانشجویانی نقش داشته باشم که منشأ تغییرات مثبت در جامعه باشند.

وی در بخش دیگری از این گفت‌وگو، با ارائه توصیه‌هایی کاربردی به بانوان، اظهار کرد: «پیشگیری» و «آگاهی» دو رکن اصلی سلامت باروری هستند. بانوان باید مشاوره پیش از بارداری را جدی بگیرند تا زمینه یک بارداری آگاهانه و برنامه‌ریزی‌شده فراهم شود. به گفته وی، اصلاح سبک زندگی شامل تغذیه مناسب، فعالیت بدنی مستمر، پرهیز از مصرف سیگار و مدیریت استرس، زیرساخت سلامت نسل آینده را شکل می‌دهد. او همچنین بر ضرورت توجه زنان به علائم هشداردهنده فیزیولوژیک و مراجعه به‌موقع به مراکز درمانی تأکید کرد و افزود: در عصر انفجار اطلاعات، تقویت سواد سلامت دیجیتال و تکیه بر منابع معتبر و آموزش‌های تخصصی، ضرورتی انکارناپذیر است.

این استادیار دانشگاه علوم پزشکی مشهد همچنین درباره چالش‌های مسیر تحصیل و فعالیت حرفه‌ای خود گفت: محدودیت زمان، ضرورت مدیریت همزمان آموزش و پژوهش و نیز کمبودهای بودجه‌ای در برخی پروژه‌های تحقیقاتی، از جمله مهم‌ترین موانعی بوده که در این مسیر تجربه کرده‌ام. وی افزود: تلاش کردم با برنامه‌ریزی دقیق، مدیریت زمان، شبکه‌سازی علمی و نگاه فرصت‌محور به چالش‌ها، این موانع را به زمینه‌ای برای رشد و پویایی بیشتر تبدیل کنم.

وی در پایان، نقش خانواده را در موفقیت‌های علمی و حرفه‌ای خود تعیین‌کننده توصیف کرد و گفت: خانواده همواره مهم‌ترین پشتوانه من بوده‌اند. حمایت‌های عاطفی و معنوی همسر، پدر و مادرم به من این امکان را داد تا با تمرکز بیشتری مسیر تحصیل و فعالیت حرفه‌ای را ادامه دهم و بدون تردید، بخش مهمی از موفقیت‌هایم را مرهون همراهی و فداکاری آنان می‌دانم.

دکتر سمیه علیرضایی امروز نمونه‌ای روشن از پیوند دانش، تعهد و مسئولیت اجتماعی در نظام سلامت کشور به شمار می‌رود؛ مسیری که می‌تواند با اتکا به آگاهی، پیشگیری و پژوهش‌های کاربردی، افق روشن‌تری را پیش روی سلامت بانوان، خانواده‌ها و نسل آینده ایران قرار دهد.