از مادری تا افتخار علمی؛ روایت بانویی که رتبه نخست بورد فوقتخصصی عفونی کودکان را کسب کرد
دکتر فاطمه ذاکر تولایی، رتبه نخست آزمون بورد فوقتخصصی عفونی کودکان در سال ۱۴۰۵، در شرایطی به این موفقیت دست یافت که همزمان مسئولیتهای حرفهای و خانوادگی را بر عهده داشت و در روزهای پایانی آمادگی برای آزمون، تجربه بارداری و تولد سومین فرزندش را نیز پشت سر گذاشت؛ موفقیتی که در کنار تلاش فردی، از آموزش مستمر استادان و حمایت خانواده نیز تأثیر پذیرفت و روایتی از امکان همراهی مادری و پیشرفت علمی را به تصویر کشید.
دکتر فاطمه ذاکر تولایی در گفتوگو با خبرنگار وبدا، درباره مسیر تحصیلی خود اظهار کرد: دوره پزشکی عمومی را در دانشگاه آزاد اسلامی مشهد گذراندم و برای دوره تخصص در دانشگاه علوم پزشکی سبزوار پذیرفته شدم. این دوره بهصورت مشترک با دانشگاه علوم پزشکی مشهد برگزار میشد و پس از آن، فعالیت خود را در دانشگاه علوم پزشکی مشهد آغاز کردم.
وی درباره شیوه آمادگی برای آزمون بورد فوقتخصصی گفت: منابع آزمون به زبان انگلیسی بودند و عملاً منبع فارسی در اختیار نداشتیم. همچنین کتاب تست یا مجموعه نمونهسؤالات مشخصی وجود نداشت؛ بنابراین لازم بود ابتدا منابع را مطالعه و ترجمه کنم، نکات مهم را استخراج و خلاصهنویسی انجام دهم و سپس چندین بار خلاصههای تهیهشده را مرور کنم.
این پزشک فوقتخصص عفونی کودکان با اشاره به شرایط خانوادگی خود در ماههای منتهی به آزمون افزود: سال گذشته صاحب یک فرزند شدم و امسال نیز دختر دیگری به دنیا آوردم که در زمان انجام این گفتوگو تنها ۱۷ روز داشت. در کنار مسئولیتهای شغلی و حرفهای، نگهداری از فرزندان نیز بخشی از برنامه روزانه من بود و طبیعتاً فرصت مطالعه را محدود میکرد.
وی ادامه داد: با توجه به شرایط بارداری و داشتن فرزند خردسال، فرصت زیادی برای مطالعه نداشتم و بخش عمده زمان مشخصی که توانستم به درس خواندن اختصاص دهم، به سه ماه پایانی منتهی به آزمون مربوط میشد. در این مدت، روزانه حدود چهار ساعت، پس از سپردن فرزندم به مهدکودک، به کتابخانه امام رضا(ع) میرفتم و مطالعه میکردم.
آموزش مستمر؛ پشتوانه موفقیت در آزمون
دکتر ذاکر تولایی با تأکید بر نقش استادان در موفقیت خود گفت: استادانم نقش بسیار مهمی در این مسیر داشتند و با آگاهی از شرایط زندگی و محدودیت زمانی من، همواره در فرایند آموزش همراهیام میکردند. علاوه بر آموزشهای مستمر، مطالب علمی و نکات مختلف را با من در میان میگذاشتند و فرصت ارائه و بررسی کیسهای بالینی را فراهم میکردند. این همراهی و آموزش مداوم، تأثیر بسیار زیادی در آمادگی علمی من داشت و واقعاً هرقدر از ایشان قدردانی کنم، کم است.
وی با بیان اینکه موفقیت در آزمون را نمیتوان صرفاً حاصل مطالعه فشرده چند ماه پایانی دانست، افزود: آموزشهایی که طی دو سال گذشته دریافت کردم، نقش اصلی را در این مسیر داشت. در واقع، آنچه در طول دوره تخصص و فوقتخصص آموختم، پایه و پشتوانه آمادگی من برای آزمون بود و سه ماه پایانی بیشتر به مرور و جمعبندی مطالب اختصاص داشت.
این رتبه نخست آزمون بورد فوقتخصصی عفونی کودکان در پاسخ به پرسشی درباره توصیه به پزشکانی که قصد ورود به دورههای فوقتخصصی را دارند، بر اهمیت علاقه و نگاه آموزشی تأکید کرد و گفت: توصیه من این است که فرد پیش از هر چیز به رشتهای که انتخاب میکند علاقه داشته باشد. همچنین از همان ابتدا هدفش صرفاً خواندن جزوه، کسب نمره یا موفقیت در یک امتحان نباشد؛ بلکه باید درس را با هدف یادگیری واقعی مطالعه کند و بخواهد دانشی به دست آورد که در آینده بتواند از آن برای کمک به بیماران استفاده کند.
وی افزود: این همان رویکردی بود که استادانم به من آموزش دادند. وقتی از ابتدا با هدف یادگیری و کسب دانش مطالعه میکنید، مطالب بهصورت عمیقتر در ذهن شما ماندگار میشوند. به اعتقاد من، هدف اصلی از تحصیل در مقاطع تخصصی و فوقتخصصی باید آموختن و توانمندتر شدن برای خدمت به بیماران باشد.
موفقیتی که با همراهی خانواده رقم خورد
دکتر ذاکر تولایی در بخش دیگری از این گفتوگو، با اشاره به نقش حمایتهای خانوادگی در دستیابی به این موفقیت، تحصیل در مقاطع بالاتر را فعالیتی گروهی دانست و تصریح کرد: هرچه سطح تحصیلات بالاتر میرود، بهویژه زمانی که فرد در کنار مسئولیتهای زندگی، فرزند و شغل نیز دارد، ادامه مسیر دیگر یک کار انفرادی نیست؛ بلکه به همراهی و حمایت اطرافیان نیاز دارد. این حمایت هم در محیط خانه و از سوی همسر و خانواده شکل میگیرد و هم در محیط دانشگاه و از سوی استادان.
وی ادامه داد: حمایت پدر و مادر و همسرم، حتی از نظر روحی و ایجاد قوت قلب، بسیار ارزشمند است. وقتی فرد میداند کسانی را در کنار خود دارد که میتواند در مواقع ضروری از کمکشان استفاده کند، با آرامش بیشتری مسیر را ادامه میدهد. خانوادهام در این دو سال همراهی زیادی با من داشتند و از همه آنها صمیمانه سپاسگزارم.
مادری و پیشرفت علمی؛ دو مسیر قابل جمع
دکتر ذاکر تولایی در پاسخ به پرسشی درباره دشواری جمع میان مسئولیت مادری، زندگی خانوادگی، فعالیت حرفهای و ادامه تحصیل اظهار کرد: بدون تردید فرزندان و مسئولیتهای مادری سختیهای خاص خود را دارند و این شرایط هم برای مادر و هم برای بچهها میتواند دشوار باشد؛ اما معتقدم حضور فرزند، بهویژه در مسیر طولانی زندگی، مانع رشد و پیشرفت انسان نیست.
وی افزود: یک زن میتواند همسر و مادر باشد، به کار حرفهای خود برسد و همزمان به تحصیل و پیشرفت علمی نیز ادامه دهد. مهم این است که فرد تصمیم خود را گرفته باشد و بداند برای هرکدام از این مسئولیتها باید بهاندازه لازم وقت بگذارد. برنامهریزی و مدیریت زمان در این مسیر اهمیت زیادی دارد و در کنار آن، حمایت و همراهی خانواده نیز نقش تعیینکنندهای در ایجاد انگیزه و فراهم شدن شرایط ادامه مسیر دارد.
دکتر فاطمه ذاکر تولایی در پایان، علاقه به یادگیری، آموزش مستمر، برنامهریزی و حمایت اطرافیان را از عوامل اصلی موفقیت خود برشمرد؛ موفقیتی که در کنار تجربه مادری و مسئولیتهای متعدد زندگی به دست آمد و نشان داد با اراده، مدیریت زمان و همراهی خانواده میتوان مسیر پیشرفت علمی و حرفهای را نیز ادامه داد.
درج نظر