پایگاه خبری وبدا

فلوشیپ اکولوپلاستیک و استرابیسم و عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، با اشاره به خطر آسیب‌های چشمی در مشاغل صنعتی گفت: آموزش اصول ایمنی، استفاده از تجهیزات حفاظت فردی و نظارت مستمر بر رعایت دستورالعمل‌ها، نقش مهمی در پیشگیری از آسیب‌های چشمی کارگران دارد.

دکتر محمد یاسرکیارودی در گفت‌وگو با وب‌دا اظهار کرد: آسیب‌های چشمی ناشی از فعالیت‌های شغلی ممکن است پیامدهای طولانی‌مدت و گاه جبران‌ناپذیری به همراه داشته باشند. بر اساس آمار مطرح‌شده در مطالعات بیمارستان فارابی تهران، حدود ۶ تا ۷ درصد آسیب‌های شغلی بررسی‌شده منشأ چشمی داشته‌اند و کارگران از گروه‌های در معرض خطر آسیب‌های تروماتیک چشم به شمار می‌روند.

وی افزود: کارگران شاغل در مشاغلی مانند تراشکاری، چکش‌کاری، آهنگری، صافکاری، مکانیکی و برخی فعالیت‌های تأسیساتی، ممکن است در معرض برخورد براده‌های فلزی، ذرات پرسرعت و اجسام خارجی با چشم قرار گیرند. این اجسام گاهی به بخش‌های عمقی چشم آسیب می‌رسانند و می‌توانند کاهش دائمی بینایی را به دنبال داشته باشند.

عینک محافظ؛ ضرورتی در فرهنگ ایمنی محیط کار

این متخصص چشم‌پزشکی با تأکید بر ضرورت استفاده از عینک محافظ متناسب با نوع فعالیت شغلی تصریح کرد: حفاظت از چشم باید مانند استفاده از کلاه ایمنی، به بخشی جدایی‌ناپذیر از فرهنگ ایمنی محیط کار تبدیل شود. آموزش کارکنان، مدیریت ایمن ابزارها و مواد شیمیایی و تأمین تجهیزات حفاظتی استاندارد نیز در کاهش خطر حوادث چشمی مؤثر است.

شست‌وشوی فوری چشم در مواجهه با مواد شیمیایی

کیارودی با هشدار درباره خطر تماس مواد شیمیایی خورنده، به‌ویژه مواد قلیایی، با چشم گفت: در محیط‌هایی که احتمال پاشیده شدن مواد شیمیایی وجود دارد، باید امکانات شست‌وشوی فوری چشم فراهم باشد.

وی افزود: در صورت تماس ماده شیمیایی با چشم، شست‌وشوی فوری و فراوان با آب یا محلول مناسب، مطابق دستورالعمل‌های کمک‌های اولیه، ضروری است و نباید برای آغاز شست‌وشو منتظر رسیدن کمک پزشکی ماند. پس از شست‌وشو نیز باید ارزیابی فوری پزشکی انجام شود.

از دستکاری جسم خارجی در چشم خودداری کنید

عضو هیأت علمی  دانشگاه علوم پزشکی مشهد همچنین توصیه کرد: کارکنان از تماس دست‌های آلوده با چشم خودداری کنند و در صورت ورود جسم خارجی به چشم، از خارج‌کردن خودسرانه آن بپرهیزند؛ زیرا دستکاری جسم خارجی، به‌ویژه در آسیب‌های نافذ، ممکن است وضعیت را وخیم‌تر کند.

وی در پایان خاطرنشان کرد: حفاظت از سلامت چشم کارگران، مسئولیتی مشترک میان کارکنان و کارفرمایان است و اصلاح محیط کار، آموزش مستمر، تأمین تجهیزات حفاظتی استاندارد و فراهم‌کردن امکانات امدادی باید در برنامه‌های سلامت شغلی مورد توجه جدّی قرار گیرد.