پایگاه خبری وبدا

مسئول درمانگاه پوست بیمارستان امام رضا(ع) و عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد با اشاره به افزایش گرایش نوجوانان و جوانان به انجام پیرسینگ، نسبت به عوارض پوستی، عفونی و حتی برخی پیامدهای ماندگار این اقدام هشدار داد و گفت: بیشترین استفاده‌کنندگان از پیرسینگ در گروه سنی ۱۵ تا ۲۵ سال قرار دارند و بخش قابل توجهی از آسیب‌های ناشی از آن نیز در زنان گزارش شده است.

دکتر مهدی رزم‌آرا در گفت‌وگو با وب‌دا اظهار کرد: مطالعات نشان می‌دهد حدود ۸۰ تا ۸۵ درصد آسیب‌های ناشی از پیرسینگ در خانم‌ها گزارش شده و در بسیاری از موارد، نخستین تجربه پیرسینگ از دوران نوجوانی آغاز می‌شود.

وی افزود: پیرسینگ اگرچه در سال‌های اخیر به‌عنوان یکی از روش‌های زیبایی در سراسر جهان و از جمله ایران رواج بیشتری پیدا کرده است، اما در کنار جذابیت ظاهری، می‌تواند عوارض پوستی و عفونی قابل توجهی ایجاد کند که بسیاری از نوجوانان و خانواده‌ها از آن آگاهی ندارند.

شایع‌ترین محل‌های انجام پیرسینگ و عوارض آن

این متخصص پوست با اشاره به محل‌های شایع انجام پیرسینگ گفت: گوش، بینی، لب، ناف و ابرو از شایع‌ترین محل‌های پیرسینگ هستند و گوش نیز هم در قسمت‌های غضروفی و هم در بخش‌های غیرغضروفی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

دکتر رزم‌آرا ادامه داد: در ناحیه صورت نیز پیرسینگ در بینی، بین ابروها، روی ابرو، لب و اطراف لب انجام می‌شود و در برخی موارد نیز این اقدام در زبان، دهان، ناف، نوک پستان و نواحی تناسلی انجام می‌گیرد.

وی با بیان اینکه پیرسینگ می‌تواند طیف متنوعی از عوارض پوستی و عفونی ایجاد کند، اظهار کرد: درد، حساسیت، قرمزی، تورم و خونریزی در محل، عفونت موضعی و ترشح از محل پیرسینگ از عوارض شایع هستند و واکنش‌های آلرژیک نیز به‌ویژه در استفاده از زیورآلات حاوی نیکل مشاهده می‌شود.

از تخریب غضروف تا آسیب لثه و دندان

مسئول درمانگاه پوست بیمارستان امام رضا(ع) با اشاره به برخی عوارض ماندگار پیرسینگ تصریح کرد: در بعضی موارد، عوارض ایجادشده به‌گونه‌ای است که اصلاح و بازسازی آن‌ها به‌سادگی امکان‌پذیر نیست.

وی افزود: پیرسینگ در قسمت‌های غضروفی گوش می‌تواند موجب تخریب غضروف و تغییر شکل دائمی گوش شود. در بینی نیز احتمال آسیب و تخریب غضروف و در نتیجه تغییر شکل این عضو وجود دارد که ممکن است اصلاح آن بسیار دشوار باشد.

این عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد ادامه داد: پیرسینگ زبان و دهان نیز می‌تواند اختلال تکلم، عفونت، آسیب به لثه و حتی شکستگی دندان‌ها را به دنبال داشته باشد. پیرسینگ ناف نیز به دلیل مستعد بودن این ناحیه برای عفونت، می‌تواند زمینه‌ساز عفونت‌های طولانی‌مدت شود.

دکتر رزم‌آرا خاطرنشان کرد: پیرسینگ نوک پستان نیز ممکن است عفونت ایجاد کند و در دوران شیردهی برای مادر و نوزاد مشکلاتی به همراه داشته باشد.

خطر انتقال بیماری‌های ویروسی و عوارض قلبی

وی، یکی از مهم‌ترین نگرانی‌ها درباره پیرسینگ را احتمال انتقال بیماری‌های عفونی از طریق تجهیزات آلوده دانست و گفت: اگر وسایل مورد استفاده برای انجام پیرسینگ به‌درستی استریل نشده باشند، خطر انتقال ویروس‌هایی مانند هپاتیت و HIV وجود دارد.

این متخصص پوست افزود: در برخی موارد نیز عفونت‌های ناشی از پیرسینگ می‌توانند به عوارض جدّی‌تری از جمله عفونت قلبی مانند اندوکاردیت منجر شوند؛ بنابراین انجام این اقدام در مراکز غیرمعتبر و غیربهداشتی می‌تواند سلامت فرد را با خطر جدّی مواجه کند.

چرا نوجوانان به پیرسینگ گرایش پیدا می‌کنند؟

دکتر رزم‌آرا با اشاره به نقش شبکه‌های اجتماعی و گروه همسالان در گرایش نوجوانان به پیرسینگ اظهار کرد: رسانه‌های اجتماعی و دوستان و همسالان از عوامل مهم تأثیرگذار بر تصمیم نوجوانان برای انجام پیرسینگ هستند و این موضوع باید مورد توجه خانواده‌ها قرار گیرد.

وی با بیان اینکه هویت‌یابی یکی از ویژگی‌های مهم دوران نوجوانی است، افزود: نوجوان ممکن است با انجام پیرسینگ در پی تجربه استقلال، اثبات مالکیت بر بدن و انتخاب سبک زندگی متفاوت از والدین خود باشد و بخواهد هویتی متمایز برای خود ایجاد کند.

این عضو هیأت علمی دانشگاه ادامه داد: تصور افزایش جذابیت ظاهری از طریق پیرسینگ نیز از دیگر عواملی است که می‌تواند نوجوانان و جوانان را به انجام این اقدام ترغیب کند.

برخورد قهرآمیز با نوجوان نتیجه‌بخش نیست

مسئول درمانگاه پوست بیمارستان امام رضا(ع) با تأکید بر ضرورت گفت‌وگوی سازنده میان والدین و نوجوانان گفت: برخورد قهرآمیز با نوجوان در موضوع پیرسینگ معمولاً نتیجه‌بخش نیست و بهتر است این مسئله در فضای گفت‌وگو، مشورت و اقناع مورد بررسی قرار گیرد.

وی پیشنهاد کرد: والدین ابتدا از نوجوان یا جوان درباره انگیزه او برای انجام پیرسینگ سؤال کنند و مشخص شود که آیا دوستان، شبکه‌های اجتماعی، تمایل به جذابیت بیشتر یا نیاز به هویت‌یابی و استقلال، عامل اصلی این تصمیم بوده است.

دکتر رزم‌آرا تصریح کرد: پس از شناخت علت، می‌توان گفت‌وگویی آگاهانه با نوجوان داشت و درباره مزایا و معایب تصمیم او مذاکره کرد. تأیید یا مخالفت فوری معمولاً راهکار مناسبی نیست و باید از طریق گفت‌وگو و اقناع، زمینه تصمیم‌گیری آگاهانه را فراهم کرد.

وی تأکید کرد: لازم است درباره عوارض احتمالی، خطر عفونت، احتمال ایجاد اسکار، اهمیت استریل بودن محیط و سایر پیامدهای پیرسینگ با نوجوان صحبت شود و تصمیم نهایی با آگاهی از این موارد گرفته شود.

کاهش خطر در صورت تصمیم به انجام پیرسینگ

این متخصص پوست دانشگاه علوم پزشکی مشهد افزود: اگر نوجوان یا جوان پس از دریافت اطلاعات و آگاهی از عوارض و خطرات احتمالی همچنان تصمیم به انجام پیرسینگ داشت، نباید شرایط به گونه‌ای باشد که به انجام مخفیانه آن یا مراجعه به افراد غیرمتخصص و مراکز غیرمجاز سوق داده شود.

وی گفت: در چنین شرایطی باید بر مراجعه به مراکز معتبر، افراد دارای مجوز، استفاده از سوزن‌های یک‌بارمصرف و تجهیزات استریل و رعایت کامل اصول بهداشتی تأکید شود.

دکتر رزم‌آرا با اشاره به نتایج برخی مطالعات اظهار کرد: بیش از ۵۰ درصد افرادی که پیرسینگ انجام داده‌اند، به مراکز فاقد مجوز مراجعه کرده‌اند و بسیاری از این افراد نیز از وضعیت مجوز مرکز و میزان رعایت اصول ایمنی و بهداشتی در آن اطلاعی نداشته‌اند.

وی در پایان تأکید کرد: این آمار اهمیت آگاهی‌بخشی به نوجوانان و خانواده‌ها را نشان می‌دهد و افزایش آگاهی می‌تواند نقش مهمی در پیشگیری از عوارض قابل توجه و گاه ماندگار پیرسینگ داشته باشد.