پایگاه خبری وبدا

پژوهشگران گروه فیزیک پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد با طراحی و اجرای فرآیندهای نوین فتوترانوستیک مبتنی بر نانوپوسته‌های توخالی طلای حامل حساس‌کننده نوری، گام مهمی در توسعه مدل‌های پیش‌بالینی درمان‌های هدفمند سرطان و ارتقای دقت مطالعات فوتوداینامیک‌تراپی (PDT) و فتوترمال‌تراپی (PTT) برداشتند.

دکتر آمنه سازگارنیا، استاد و مدیر گروه فیزیک پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، در گفت‌وگو با وب‌دا با تشریح جزئیات این پژوهش اظهار کرد: در این مطالعه، پس از طراحی و ساخت زیست‌تراشه‌های میکروفلوئیدیک (میکروبیوراکتورها)، رفتار نانوپوسته‌های توخالی طلای حامل حساس‌کننده نوری در شرایطی مشابه جریان خون مورد بررسی قرار گرفت.

وی افزود: در این فرآیند، میزان چسبندگی، تغییرات خواص فیزیکوشیمیایی و نحوه حرکت این نانوساختارها هنگام عبور از میکروبیوراکتورها ارزیابی شد تا شرایط واقعی عبور آن‌ها از رگ‌های بدن با دقت بیشتری شبیه‌سازی شود.

مدیر گروه فیزیک پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد با قدردانی از همکاری دکتر موسوی شائق و دکتر ایمان‌پرست در اجرای این طرح تحقیقاتی، یکی از چالش‌های مهم پژوهش‌های پزشکی را اختلاف میان نتایج مطالعات آزمایشگاهی و شرایط واقعی بدن عنوان کرد و گفت: بخش قابل توجهی از این تفاوت، ناشی از محدودیت‌های روش‌های متداول کشت سلولی است که قادر به بازسازی دقیق برهم‌کنش میان جریان سیالات و نانوساختارهای دارورسان نیستند.

دکتر سازگارنیا تصریح کرد: بهره‌گیری از فناوری میکروفلوئیدیک این امکان را فراهم می‌کند که شرایط فیزیولوژیک تومورها با دقت بیشتری شبیه‌سازی شود؛ موضوعی که می‌تواند قابلیت پیش‌بینی نتایج مطالعات پیش‌بالینی را افزایش داده و فاصله میان یافته‌های آزمایشگاهی و کاربردهای بالینی را کاهش دهد.

وی با اشاره به نتایج این پژوهش خاطرنشان کرد: این مطالعه، شناخت دقیق‌تری از رفتار نانوساختارهای حامل حساس‌کننده‌های نوری و گرمایی در محیطی مشابه بدن انسان فراهم کرده است و می‌تواند به بهینه‌سازی طراحی نانوحامل‌ها و ارتقای اثربخشی درمان‌های فوتوداینامیک و فتوترمال در آینده کمک کند.

مدیر گروه فیزیک پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد تأکید کرد: توسعه این فناوری‌ها، علاوه بر افزایش دقت مطالعات پیش‌بالینی، زمینه را برای طراحی روش‌های هدفمندتر، ایمن‌تر و مؤثرتر در درمان سرطان و سایر بیماری‌های نیازمند نانوداروها فراهم خواهد کرد.