پایگاه خبری وبدا

پیکر دکتر محمود فرهودی، استاد پیشکسوت گروه داخلی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، چهره ماندگار عرصه پزشکی و از مبارزان دوران انقلاب اسلامی، با حضور گسترده اساتید، شاگردان، مسئولان دانشگاهی و خانواده‌اش تشییع شد. این استاد فرهیخته که بیش از چهار دهه از عمر خود را وقف آموزش، پژوهش و درمان بیماران کرده بود، در حالی به دیار باقی شتافت که یاد و نام او به عنوان الگوی اخلاق پزشکی و تعهد اجتماعی در حافظه دانشگاهی کشور ثبت شد.

شخصیتی جامع در مسیر علم و جهاد

دکتر محمود فرهودی که در سال ۱۳۱۷ در ساری متولد شده بود، از سال ۱۳۳۸ با ورود به دانشکده پزشکی مشهد، مسیر علمی خود را آغاز کرد. او که در سال ۱۳۵۱ موفق به اخذ تخصص در بیماری‌های داخلی شد، نه تنها در عرصه طبابت و آموزش، بلکه در ابعاد سیاسی، انقلابی و اجتماعی نیز نقشی پررنگ ایفا کرد. دکتر فرهودی از نخستین پزشکان داوطلب در دوران دفاع مقدس بود که با حضور در بیمارستان طالقانی آبادان، دوشادوش کادر درمان در سخت‌ترین شرایط جنگی به مداوای مجروحان و آسیب‌دیدگان حملات شیمیایی پرداخت.

تألیف آثار مرجعی همچون «سوختگی در اثر بمب‌های شیمیایی» و «شوک؛ انواع، فرایندهای تشخیص و درمان» در کنار ده‌ها مقاله علمی و پژوهشی، تنها بخشی از میراث علمی این استاد فقید است که در سال ۱۳۷۵ به عنوان استاد نمونه جشنواره خوارزمی نیز برگزیده شد.

روایت همکاران از منش ساده‌زیستانه و تعهد بی‌بدیل

در مراسم وداع با این استاد فرزانه، دکتر عبدالله بهرامی، رئیس شورای سیاست‌گذاری دانشگاه علوم پزشکی مشهد، با اشاره به جایگاه ممتاز اخلاقی دکتر فرهودی، گفت: «استاد فرهودی در دل تک‌تک دانشجویان و همکارانش جای جاودانه پیدا کرده بود. او طبیبی بود که زندگی ساده‌اش را وقف مردم و بیماران کرد. او همواره به ما یادآور می‌شد که ما پزشکان مدیون مردم هستیم؛ چرا که اگر مردم نباشند، ما هیچ‌کاره‌ایم.»

دکتر بهرامی با اشاره به ویژگی‌های فردی ایشان افزود: «دکتر فرهودی تا آخرین لحظات عمر، از مطالعه و نوشتن غفلت نکرد. او الگویی برای نسل جوان پزشکی است که باید متانت، دانش و فداکاری‌اش در تاریخ دانشگاه علوم پزشکی مشهد ثبت شود.»

مبارزِ روزهای سخت انقلاب

دکتر فتاحی معصوم استاد پیشکسوت دانشگاه علوم پزشکی مشهد، از دوستان ۵۰ ساله مرحوم فرهودی، ابعادِ کمتر دیده‌شده شخصیت سیاسی او را چنین ترسیم کرد: او یک شخصیتِ چندبعدیِ “مجموعه” بود. از سال ۵۲ که با هم دانشجو بودیم، نگاهِ متفاوت او به مسائل اجتماعی و پزشکی را می‌دیدم؛ حتی در درسِ فیزیولوژی قلب، او با نگاهی اجتماعی می‌گفت: قلب، خون را به شبکه می‌فرستد و سهمِ خودش را برمی‌دارد و این درسِ خلقت است.

او از اعضای اصلی حلقه مبارزان پیش از انقلاب بود؛ از اعتصاب غذای ۴۸ ساعته در بیمارستان قائم و پایین کشیدن تصاویر شاه، تا عضویت در شورای تصمیم‌گیری روزهای ورود امام (ره) به کشور و تشکیل انجمن‌های اسلامی مراکز درمانی. دکتر فرهودی که هم‌سلولی مقام معظم رهبری در دوران ستم‌شاهی بود، تا آخرین لحظه به آرمان‌هایش وفادار ماند و حتی در آخرین روزهای بیماری، دغدغه‌ی تألیف کتاب‌های جدیدش را داشت.

عشق به بیمارستان تا آخرین لحظه

فرزند مرحوم دکتر فرهودی نیز در این مراسم با قدردانی از حضور جامعه پزشکی، به عشق بی‌پایان پدرش به محیط دانشگاه و بیمارستان اشاره کرد و گفت: «بیش از ۶۰ سال عشق پدرم به این بیمارستان بر هیچ‌کس پوشیده نیست. بارها دوستان و همکاران به او پیشنهاد بازنشستگی می‌دادند، اما او همیشه با ابیات سعدی پاسخ می‌داد که “مرا مگوی که سعدی طریق عشق رها کن”؛ او معتقد بود بازنشستگی برایش به معنای پایان زندگی است و تا آخرین توان در کنار بیمارانش ماند.»

دکتر محمود فرهودی که سوابق اجرایی درخشانی همچون ریاست بیمارستان امام رضا(ع)، معاونت پژوهشی دانشگاه و عضویت در گروه پزشکی ستاد انقلاب فرهنگی را در کارنامه داشت، سرانجام پس از عمری مجاهدت در مسیر ارتقای سلامت جامعه، در جوار رحمت الهی آرام گرفت. پیکر این استاد عالی‌قدر پس از ادای احترام همکاران و شاگردانش، جهت خاک‌سپاری به جایگاه ابدی بدرقه شد.

جامعه پزشکی مشهد، فقدان این استاد دلسوز و متعهد را ضایعه‌ای جبران‌ناپذیر دانسته و یاد و نام او را در زمره خادمان بی‌ادعای سلامت و انقلاب اسلامی گرامی می‌دارد.