پایگاه خبری وبدا

از شش‌سالگی که پایش به دارالقرآن باز شد تا امروز که در کنار حرفه پرستاری، رتبه سوم سی‌امین جشنواره قرآن و عترت وزارت بهداشت را در رشته حفظ سه جزء قرآن کریم کسب کرده است، قرآن برای زهرا محمدزایی تنها مجموعه‌ای از آیات برای حفظ کردن نبوده، بلکه بخشی از سبک زندگی و مسیری برای آرامش، رشد و مواجهه با فراز و نشیب‌های زندگی بوده است.

زهرا محمدزایی، پرستار بخش اورژانس بیمارستان شریعتی مشهد، در سی‌امین جشنواره قرآن و عترت وزارت بهداشت در رشته حفظ سه جزء و در رده کارکنان موفق به کسب مقام سوم شد؛ موفقیتی که آن را حاصل سال‌ها انس با قرآن، تمرین مستمر، همراهی خانواده و بهره‌مندی از راهنمایی استاد خود می‌داند.

آغاز یک مسیر از دارالقرآن پدر

محمدزایی درباره آغاز فعالیت‌های قرآنی خود می‌گوید: از شش‌سالگی، زمانی که پدرم مرا در دارالقرآن ثبت‌نام کردند، همیشه با قرآن مأنوس بودم و قرآن در دستم بود؛ اما به‌صورت جدّی‌تر و با حضور در مسابقات، از ۱۶سالگی و با شرکت در مسابقات آموزش‌وپرورش در رشته حفظ، این مسیر را ادامه دادم.

این پرستار فعال قرآنی، عشق را مهم‌ترین عامل برای تداوم در مسیرهای دشوار می‌داند و معتقد است انسان برای ادامه‌دادن یک مسیر سخت، بیش از هر چیز به علاقه و انگیزه درونی نیاز دارد.

میان شیفت‌های سنگین پرستاری و مسئولیت مادری

مسیر موفقیت محمدزایی تنها به تمرین و حضور در مسابقات محدود نمی‌شود. او در کنار فعالیت حرفه‌ای در بخش اورژانس، مادر یک دختر دوساله و عهده‌دار مسئولیت‌های خانوادگی نیز هست؛ شرایطی که آماده‌شدن برای مسابقات را برای او به تجربه‌ای همراه با چالش تبدیل کرده است.

وی با اشاره به محدودیت زمانی برای تمرین می‌گوید: شیفت‌های سنگین پرستاری باعث می‌شد زمان کافی برای تمرین نداشته باشم. درست یک روز پیش از مسابقات نیز دخترم سرما خورده بود و تب داشت، اما با وجود این شرایط باید در مسابقات حاضر می‌شدم. با این حال، به لطف خدا و همکاری همسرم توانستم از عهده این چالش‌ها و سختی‌ها برآیم.

استاد؛ راهنمایی که مسیر موفقیت را کوتاه‌تر می‌کند

محمدزایی نقش استاد را در یادگیری و پیشرفت در فعالیت‌های قرآنی بسیار مهم می‌داند و می‌گوید: در هیچ مسیر و مهارتی، اگر استاد وجود نداشته باشد، ممکن است انسان روزی موفق شود؛ اما برای رسیدن به موفقیت باید زمان بیشتری صرف کند و آزمون و خطای زیادی داشته باشد. حفظ قرآن نیز از این قاعده مستثنا نیست.

وی ادامه می‌دهد: تا زمانی که استادی نباشد تا درست و غلط را نشان دهد، برنامه بدهد و مهارت‌های مهم را آموزش دهد، قطعاً رسیدن به موفقیت زمان بیشتری خواهد برد.

این حافظ قرآن با قدردانی از استاد خود، خانم قادری، و همچنین خانم حسینی‌محراب و همکاران بخش فرهنگی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، اظهار می‌کند: از استاد خوبم خانم قادری و بخش فرهنگی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، به‌ویژه خانم حسینی‌محراب و همکارانشان تشکر می‌کنم که کلاس‌های لازم را برای ما تدارک دیدند.

وقتی قرآن برای دغدغه‌های امروز جوانان پاسخ دارد

این پرستار معتقد است برای ایجاد ارتباط عمیق‌تر میان نسل جوان و آموزه‌های قرآنی، باید مفاهیم قرآن با زبانی امروزی و در قالب‌هایی کاربردی برای زندگی روزمره ارائه شود.

وی می‌گوید: اگر در ارائه مفاهیم قرآن تلاش شود این مفاهیم به شکل امروزی و کاربردی مطرح شوند، می‌توان به سبک زندگی نسل جوان نزدیک‌تر شد. برای مثال، اگر جوانی دچار استرس است، باید بداند که قرآن برای این مسئله نیز پیام آرامش‌بخشی دارد: «أَلا بِذِکْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ»؛ دل‌ها با یاد خدا آرام می‌گیرد.

محمدزایی ادامه می‌دهد: یا وقتی کسی از خود می‌پرسد چرا موفق نمی‌شوم، می‌توان به این آیه توجه کرد: «إِنَّ اللَّهَ لَا یُغَیِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّىٰ یُغَیِّرُوا مَا بِأَنْفُسِهِمْ»؛ یعنی انسان برای ایجاد تغییر در شرایط زندگی خود، باید از تغییر درون و اصلاح مسیر خود آغاز کند.

آیه‌ای که در روز مسابقه آرامش‌بخش شد

حافظ قرآن دانشگاه علوم پزشکی مشهد از روز برگزاری مسابقه نیز خاطره‌ای به یادماندنی دارد؛ روزی که با وجود آمادگی، نگرانی از نتیجه بر ذهن او سایه انداخته بود.

وی روایت می‌کند: من تلاش خودم را کرده بودم، اما استرس نتیجه را داشتم. یکی از دوستانم گفت نگران نباش و آیه سوم سوره طلاق را بخوان؛ همان آیه‌ای که می‌فرماید: «وَیَرْزُقْهُ مِنْ حَیْثُ لَا یَحْتَسِبُ»؛ خداوند از جایی که انسان گمان نمی‌برد، به او روزی می‌رساند. خواندن این آیه تأثیر بسیار زیادی بر من گذاشت.

فضای مجازی؛ بستری برای پیوند قرآن با نسل جوان

محمدزایی فضای مجازی را یکی از بسترهای مؤثر برای ارائه مفاهیم قرآنی به نسل جوان می‌داند و معتقد است حضور فعال و خلاقانه در این فضا می‌تواند به انتقال بهتر مفاهیم دینی کمک کند.

وی می‌گوید: اگر قرار است مفاهیم قرآن به‌صورت کاربردی و امروزی ارائه شود، یکی از بهترین فضاها، فضای مجازی است؛ فضایی که همه جوانان با آن سروکار دارند. البته برای این کار باید از افراد خلاق و توانمند در حوزه فضای مجازی و فعالیت‌های قرآنی استفاده شود.

خانواده؛ نخستین الگوی قرآنی فرزندان

این پرستار در توصیه‌ای به خانواده‌ها، بر پرهیز از اجبار کودکان در فعالیت‌های قرآنی و در عین حال، اهمیت رفتار الگویی والدین تأکید می‌کند.

وی با اشاره به نقش پدرش در شکل‌گیری شخصیت اخلاقی و قرآنی خود می‌گوید: در خانواده‌ام می‌بینم که پدرم چقدر از نظر اخلاقی الگو هستند و چقدر با قرآن مأنوس‌اند. از ایشان یاد می‌گیرم که اگر می‌خواهی انسان بااخلاقی باشی، باید با قرآن نیز مأنوس شوی.

محمدزایی تشویق را نیز یکی از عوامل مؤثر در ایجاد انگیزه در کودکان می‌داند و خاطره‌ای از دوران کودکی خود را چنین بیان می‌کند: زمانی که دانش‌آموز سال سوم ابتدایی بودم، پدرم گفتند اگر پنج سوره حفظ کنی، برایت دوچرخه می‌خرم. همین روش را برای برادرم نیز به کار گرفتند و بسیار تأثیرگذار بود.

انس با قرآن از سال‌های نخست زندگی

او آشنایی کودکان با قرآن از سنین پایین را زمینه‌ساز شکل‌گیری انس و علاقه در سال‌های بعد می‌داند و می‌گوید: باید از سن کم، کودکان را با قرآن آشنا کرد. من از شش‌سالگی به دارالقرآن می‌رفتم و امروز نیز تلاش می‌کنم دختر دوساله‌ام، بدون اجبار، با قرآن مأنوس شود.

محمدزایی درباره شیوه‌ای که برای این منظور در خانه دنبال می‌کند، توضیح می‌دهد: وقتی مشغول کار هنری سرامیک هستم و هم‌زمان به صوت قرآن گوش می‌دهم، دخترم کنارم می‌نشیند. او برای بازی با گل به کنار من می‌آید، اما به‌صورت ناخودآگاه با قرآن نیز آشنا می‌شود. هیچ اجباری در کار نیست؛ همین که در چنین فضایی قرار می‌گیرد، گامی برای انس او با قرآن است.

آیه‌ای برای روزهای دشوار زندگی

این پرستار و حافظ قرآن در پایان، آیه ۲۱۶ سوره مبارکه بقره را از آیات الهام‌بخش زندگی خود معرفی می‌کند؛ آیه‌ای که به او یادآوری می‌کند انسان همیشه از خیر و مصلحت واقعی امور آگاه نیست و باید در مسیر زندگی با امید و توکل حرکت کند:

«عَسَىٰ أَنْ تَکْرَهُوا شَیْئًا وَهُوَ خَیْرٌ لَکُمْ وَعَسَىٰ أَنْ تُحِبُّوا شَیْئًا وَهُوَ شَرٌّ لَکُمْ وَاللَّهُ یَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ»؛ چه‌بسا چیزی را خوش نداشته باشید، در حالی که خیر شما در آن است، و چه‌بسا چیزی را دوست داشته باشید، در حالی که شر شما در آن است؛ و خدا می‌داند و شما نمی‌دانید.

روایت زهرا محمدزایی، روایت پیوند حرفه‌ای پراسترس همچون پرستاری با آرامش و انس با قرآن است؛ مسیری که از دارالقرآن در سال‌های کودکی آغاز شده و امروز، در کنار خدمت به بیماران، به بخشی از هویت و سبک زندگی او تبدیل شده است.