گفتوگوی وبدا با کارمند پیشکسوت دانشگاه علوم پزشکی مشهد
وقتی آموختن، بخشی از شغل و زندگی میشود
برای برخی، کار تنها انجام مجموعهای از وظایف روزمره است؛ اما برای کسانی که سالها در محیط دانشگاهی فعالیت کردهاند، شغل میتواند مسیری برای یادگیری، تجربهاندوزی، آموزش و ارتباط با نسلهای تازه باشد؛ مسیری که حتی پس از سالها، همچنان تازگی و انگیزه خود را حفظ میکند.
سونیا سادات سلوتی، کارمند بازنشسته دانشگاه علوم پزشکی مشهد، یکی از افرادی است که بخش مهمی از زندگی حرفهای خود را در محیطهای علمی و دانشگاهی سپری کرده است؛ مسیری که از تحصیل در خارج از کشور و عضویت هیأت علمی آغاز شد و با سالها فعالیت در عرصه آزمایشگاهی دانشگاه علوم پزشکی مشهد ادامه یافت.
او در سال ۱۳۷۵ از دانشگاه منچستر انگلستان با مدرک کارشناسی ارشد در رشته شیمی دارویی فارغالتحصیل شد و پس از بازگشت به کشور، فعالیت حرفهای خود را بهعنوان عضو هیأت علمی در دانشگاه بیرجند آغاز کرد.
پس از حدود ۱۱ سال فعالیت بهعنوان عضو هیأت علمی رسمی ـ آزمایشی، با انتقال خانواده به مشهد و ادامه تحصیل فرزندانش در این شهر، مسیر حرفهای او نیز به مشهد تغییر کرد و فعالیت خود را بهعنوان کارشناس آزمایشگاه در دانشگاه علوم پزشکی مشهد ادامه داد.
سلوتی درباره انتخاب محیط دانشگاه بهعنوان محل فعالیت حرفهای خود میگوید: «همیشه به فعالیتهای علمی و آموزشی علاقهمند بودهام. دانشگاه برای من محیطی آکادمیک، پویا و سرشار از فرصتهای یادگیری بود و به همین دلیل آن را بهعنوان محیط کاری خود انتخاب کردم.»
دانشگاه؛ محیطی که روزمرگی در آن معنا ندارد
در روایت این کارمند پیشکسوت، آنچه بیش از همه به چشم میآید، علاقهمندی عمیق به یادگیری و حضور در محیطی است که به اعتقاد او، امکان رشد و تجربه را همواره فراهم میکند.
او سالهای خدمت خود را تجربهای ارزشمند میداند و معتقد است یکی از مهمترین جذابیتهای فعالیت در دانشگاه، قرار گرفتن در محیطی است که علم و یادگیری در آن پایانپذیر نیست.
سلوتی میگوید: «اینکه آموختن و آموزش بخشی از شغل و حرفه من باشد و بتوانم در یک محیط علمی در کنار جوانان فعالیت کنم، همیشه برایم رضایتبخش بوده است.»
به باور او، محیط دانشگاه تنها محل انجام وظایف اداری و حرفهای نیست، بلکه فضایی برای رشد فردی، فرهنگی و اجتماعی نیز به شمار میرود؛ محیطی که کارکنان را به یادگیری مستمر و بهروزرسانی دانش و مهارتهای خود ترغیب میکند.
یادگیری مستمر؛ رمز ماندگاری در محیط دانشگاه
این کارمند پیشکسوت دانشگاه، یادگیری مداوم را یکی از مهمترین الزامات فعالیت در محیطهای علمی میداند و معتقد است کارکنان، فارغ از عنوان شغلی و جایگاه سازمانی، باید همواره برای افزایش دانش و مهارتهای خود تلاش کنند.
او تأکید میکند که پویایی محیط دانشگاه، مسئولیت کارکنان را نیز افزایش میدهد؛ چرا که ارائه خدمات مطلوب به دانشگاه، دانشجویان، اعضای هیأت علمی و مراجعان، نیازمند بهروز بودن و هماهنگی با تحولات علمی و فناوری است.
از نگاه او، کارمند موفق کسی است که علاوه بر انجام دقیق مسئولیتهای خود، برای یادگیری مهارتهای جدید، شناخت فناوریهای روز و ارتقای توانمندیهای حرفهای نیز تلاش کند.
توصیهای برای نسل جوان دانشگاه
سلوتی ، خطاب به کارکنان جوان دانشگاه علوم پزشکی مشهد، بر اهمیت یادگیری و آموزش مستمر تأکید دارد.
او میگوید: «به کارکنان جوان دانشگاه تبریک میگویم که چنین محیط علمی و پویایی را برای کار انتخاب کردهاند. بهترین ابزار موفقیت آنها، آموزش مداوم، یادگیری مهارتهای جدید، بهروز بودن و همگام شدن با پیشرفتهای علمی روز است.»
این کارمند پیشکسوت دانشگاه، در کنار دانش و مهارت، همدلی و همکاری را نیز از عوامل مهم ایجاد یک محیط کاری مطلوب میداند و معتقد است زمانی که دانش، تجربه، مسئولیتپذیری و روحیه همکاری در کنار یکدیگر قرار گیرند، محیط کار میتواند به فضایی برای رشد فردی و سازمانی تبدیل شود.
روایت سونیا سادات سلوتی، روایتی از سالها حضور در محیطی است که در آن «کار» تنها انجام وظیفه نبوده، بلکه فرصتی برای آموختن، تجربه کردن و همراهی با نسلهای مختلف بوده است؛ نگاهی که میتواند برای نسل جدید کارکنان دانشگاه، یادآور یک اصل مهم باشد: در محیط دانشگاه، یادگیری هیچگاه به پایان نمیرسد.
درج نظر