همه چیز از یک خاطره خوش کودکانه شروع شد؛ وقتی دندانپزشک، بهداشت دهان و دندانش را تأیید می کرد و پدر برای تشویق به او جایزه می داد؛ همین لذت ساده اما شیرین و دلچسب کودکانه در کنار تشویق والدین به تحصیل و رشد علمی، او را تا ورود به رشته دندانپزشکی، رتبه اول بین هم‌ورودی‌ها در دوره عمومی، نفر دوم بورد تخصص و جوان‌ترین استاد دانشکده بودن پیش برد؛ تا به امروز که در کنار ایفای رسالت همسری و مادری، قریب دو دهه سابقه تدریس در دانشگاه علوم پزشکی مشهد دارد و ضمن افتخارآفرینی در جشنواره های متعدد استانی و کشوری، سردبیری مجله ارتدونسی ایران را نیز بر عهده دارد.

شوق یادگیری و مطالعه

آرزو جهان بین، استادتمام ارتدونسی دانشگاه علوم پزشکی مشهد که متولد سال 1353 در تهران است، دوران کودکی را بیشتر به انس با یار مهربان یعنی کتاب گذرانده و در دوران تحصیل نیز همین شیوه را در پیش گرفته است؛ «پدر با اینکه نظامی بود نقش پررنگی در زندگی و تحصیلم داشت؛ همیشه می گشت ببیند چه کتاب های جدیدی به بازار آمده تا برایم بخرد و اطلاعاتم به روز باشد. به این ترتیب از پیش از ورود به مدرسه حروف الفبا و تا حدی خواندن را یاد گرفته بودم؛ دوست داشتم از دنیای ناشناخته کتاب ها باخبر شوم برای همین وقتی والدین برایم کتاب می خواندند، هم از الفبا و هم محتوای قصه ها زیاد سوال می پرسیدم. خودجوش، مستقل و منظم بودم و از پنج شش سالگی که یادم هست تا همین الان نمی توانم یک جا بیکار بنشینم؛ یا کاری را شروع نمی کردم یا اگر واردش می شدم به بهترین وجه ممکن آن را انجام می دادم».

حس خوب سرنوشت‌ساز

کمی بعد از تولد آرزو، پدر به مشهد و در آستانه ورودش به مدرسه نیز، به سیستان وبلوچستان منتقل شد اما سال 61 با انتقال همیشگی پدر به مشهد، ساکن این شهر شدند؛ در این بین آرزو که هم خودش درس خواندن را دوست داشت و هم می دانست پدر مایل است دخترش تحصیلکرده و مستقل باشد، با وجود همه چالش ها خوب درس می خواند و همیشه جزو برترین ها بود. به انتخاب رشته دبیرستان که رسید، تجربی را انتخاب کرد چون هم دروسش را خوب حلاجی می کرد و علاقمند بود و هم معلمانش را خیلی دوست داشت. برای دانشگاه هم انتخابش پزشکی و دندانپزشکی بود که با تشویق و حمایت خانواده همراه شد؛ «از همان کودکی پدر مرتب ما را برای معاینه دندانپزشکی می برد و هر بار که دکتر دندان هایم را می دید و مراقبت خوبم از آن‌ها را تایید می‌کرد، پدر برای تشویق، جایزه می خرید که حس خیلی خوبی برایم ایجاد می کرد؛ این حس و تصویر خوب از دندانپزشکی با من همراه بود تا زمان انتخاب رشته که دندانپزشکی را به انتخاب اولم تبدیل کرد ولی فقط با یک نفر اختلاف، دندانپزشکی شیراز پذیرفته شدم. روزی که با پدر برای ثبت نام رفته بودیم، بعد از انجام همه مراحل، خیلی اتفاقی پشت پنجره آموزش با درخواست انتقال یک شیرازی از مشهد به شیراز مواجه شدیم؛ این شد که جابه جا و ورودی سال 72 علوم پزشکی مشهد شدم».

سال 78 به عنوان شاگرد اول دانشکده، دوره عمومی را به پایان رساند و بلافاصله سراغ تخصص مورد علاقه‌اش یعنی ارتودنسی رفت؛ تخصصی که فقط شاگرد اول‌ها یا کسانی که طرح خدمت را گذرانده بودند، می توانستند در آزمونش شرکت کنند؛ «به عنوان شاگرد اول دوره عمومی توانستم در آزمون شرکت کنم ولی چون خیلی سخت بود و معمولا افراد رد می شدند، امیدی به قبولی نداشتم، با این وجود در کمال ناباوری قبول و وارد دنیای ناشناخته اما جذاب ارتودنسی شدم».   

هرگز فرزندان را تنها نگذاشته‌ایم

روند موفقیت های دکتر جهان بین همچنان ادامه داشت و سال 81 در آزمون بورد تخصص هم نفر دوم کشور شد. حدود یک ماه بعد از آزمون نیز ازدواج کرد که ثمره‌اش دو فرزند 19 و 12ساله است؛ «من و همسرم با وجود اینکه هر دو پزشک، مطب‌دار و پرمشغله هستیم با برنامه ریزی، حتی یک بعدازظهر، فرزندان را تنها نگذاشته ایم چون خانواده برایمان اولویت دارد؛ حتی برای کنکور دخترم مرخصی گرفتم و پابه‌پایش درس خواندم تا دلگرم شود و بتواند در رشته دلخواهش پذیرفته شود».

جوان‌ترین استاد دانشکده

او که بواسطه علاقه‌اش از سال 78 تدریس در علوم پزشکی مشهد را آغاز کرده بود، بلافاصله پس از اتمام تخصص برای گذراندن دوره تعهد خدمت جذب دانشگاه علوم پزشکی مشهد شد و سال 94 در حالی استادتمام شد که جوانترین استاد دانشکده دندانپزشکی بود.

افتخارات

تدوین حدود 90 مقاله، ترجمه و تألیف سه کتاب «سفالومتری جکوبسون»، «مبانی ارتودنسی متحرک» و «آنتروپولوژی در ارتودونسی»، ارائه مقاله در کنگره های خارج، برگزیده چند دوره جشنواره پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، چند دوره رتبه اول کشوری در جشنواره شهید هدایت، برنده جایزه کشوری دکتر فرمند و جایزه دکتر بهرمان از دیگر افتخارات این دندانپزشک پیشکسوت است. او همچنین سال 95 که همراه همسرش برای فرصت مطالعاتی حدود پنج ماه در امریکا اقامت داشت، بچه ها را به پرستار می سپرد و برای استفاده بهینه از فرصت، در کورس های کوچک بیمارستان ها شرکت می کرد.  

احیای مجله تخصصی کشوری

دکتر جهان بین که حالا مسئول مرکز آموزش مجازی دانشگاه بوده و پیش از این نیز سابقه معاونت، مدیریت و سرپرستی تخصصی گروه و دبیری بورد عمومی ارتودنسی کشور را داشته است، از تجربه کارهای نشدنی یا راه های نرفته استقبال می کند؛ شاید در همین راستا بود که سردبیری مجله انجمن ارتودنتیست های ایران (دوفصلنامه ارتودنسی ایران Iranian Journal of Orthodontics) را پذیرفت و حالا بیش از یک سال است که این مجله در اسکوپوس ایندکس شده است.

دلیلی برای ماندن نبود

این عضو هیأت علمی علوم پزشکی مشهد درباره مهاجرت نیز عقیده دارد: «برای کسانی که مقید به فرهنگ و ارزش های ایرانی اسلامی هستند، زندگی در خارج کشور، سخت است؛ چه زمان فرصت مطالعاتی همسرم و چه زمان بارداری فرزند دوم که برای کنگره‌ای به یکی از کشورها دعوت شدم، خیلی ها به من گفتند که بمانم و همانجا وضع حمل کنم اما دلیلی برای ماندن نمی دیدیم و حس قوی وطن‌پرستی‌مان نگذاشت راضی شویم فرزندمان جایی غیر از وطن متولد شود».

اهمیت بهداشت دندان های شیری

دکتر جهان بین در پایان، پوسیدگی دندان های شیری را از مهمترین عوامل نیاز به درمان ارتودنسی معرفی می کند و از مادران می خواهد برای پیشگیری از پوسیدگی و کشیدن این دندان ها، از وسایل تمیز و بهداشتی برای غذا دادن به بچه ها استفاده کنند.