استادیار گروه پزشکی هستهای دانشگاه علوم پزشکی مشهد با تأکید بر نقش الگوهای اخلاقی در تربیت پزشکان جوان گفت: آنچه یک استاد را ماندگار میکند تنها انتقال دانش نیست، بلکه آموزش شیوه زندگی حرفهای، صبر در برابر مشکلات و نحوه تعامل انسانی با بیماران و همکاران است.
دکتر عمران عسکری، استادیار گروه پزشکی هستهای دانشگاه علوم پزشکی مشهد، در گفتوگو با وبدا اظهار کرد: از سال ۱۴۰۱ فعالیت خود را در بیمارستان قائم(عج) آغاز کردهام و افتخار دارم در کنار همکاران این مجموعه به بیماران خدمت کنم.
وی با اشاره به نقش اساتید خود در مسیر علمی و حرفهایاش افزود: در گروه پزشکی هستهای مشهد اساتید برجستهای حضور دارند که از نظر اخلاقی و علمی الگو هستند. در میان آنان، دکتر زکوی از جمله اساتیدی بودند که همواره به عنوان مدیری دلسوز و استادی اخلاقمدار شناخته میشوند و بسیاری از ما از ایشان درسهای ارزشمندی آموختهایم.
این عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد ادامه داد: یکی از ویژگیهای برجسته استاد زکوی صبر و توجه دقیق به حال بیماران بود. حتی در شرایطی که ساعتها به ویزیت بیماران مشغول بودند، باز هم تلاش میکردند با آرامش کامل تمام جوانب درمان بیمار را بررسی کنند. به یاد دارم روزی تا ساعت دو و نیم بعدازظهر پیوسته در حال ویزیت بودند و با وجود خستگی، برای رسیدگی به بیمار بدحال تازهوارد با همان دقت و حوصله مراحل تشخیص و درمان را دنبال کردند.
وی افزود: علاوه بر توجه به بیماران، ایشان همواره شرایط دانشجویان و همکاران را نیز در نظر میگرفتند و تلاش میکردند خود را جای آنان بگذارند؛ همین نگاه انسانی باعث میشد محیط آموزشی و درمانی با آرامش و احترام همراه باشد.
دکتر عسکری در ادامه با اشاره به چالشهای نسل جوان گفت: یکی از مسائلی که ممکن است گریبانگیر نسل جوان، از جمله ما شود، احساس ناامیدی در مواجهه با مشکلات اقتصادی و اجتماعی است. با این حال معتقدم با تلاش، تمرکز بر کار و امیدواری میتوان از این دورههای دشوار عبور کرد.
وی درباره انگیزه خود برای انتخاب رشته پزشکی هستهای توضیح داد: آشنایی دانشجویان پزشکی با این رشته در دوران تحصیل عمومی محدود است، اما برای من جذابیت اصلی آن ترکیب جنبههای مختلف پزشکی بود. پزشکی هستهای هم بخش تصویربرداری و هم بخش درمانی دارد و در عین حال امکان فعالیت پژوهشی گستردهای را فراهم میکند. همین جامعیت باعث شد این مسیر را انتخاب کنم.
این استادیار دانشگاه علوم پزشکی مشهد با یادآوری اساتیدی که تأثیر عمیقی بر او گذاشتهاند، گفت: در دوران همهگیری کووید‑۱۹ از دست دادن برخی اساتید، بهویژه در گروه اطفال، برای ما بسیار دردناک بود. استاد خوارزمی از جمله چهرههای اخلاقمدار و ارزشمندی بودند که فقدانشان برای جامعه پزشکی بسیار سنگین بود.
وی همچنین از اساتید برجسته گروه عفونی یاد کرد و افزود: کلاسهای استاد ساسان، استاد اعلمی و استاد نادری همواره برای دانشجویان الهامبخش و آموزنده بود.
دکتر عسکری درباره نقش استاد در آموزش پزشکی تصریح کرد: در عصر فناوری و هوش مصنوعی، دسترسی به اطلاعات علمی بسیار آسان شده است. بنابراین نقش استاد تنها انتقال اطلاعات نیست؛ بلکه آموزش مهارتهای انسانی و حرفهای اهمیت بیشتری پیدا کرده است. اساتیدی مانند دکتر آریانا به ما آموختند که چگونه با بیماران و همکاران تعامل کنیم و صبر و بردباری را در مسیر حرفهای خود حفظ کنیم؛ مهارتهایی که در هیچ کتابی بهسادگی یافت نمیشود.
وی در بیان یکی از خاطرات دوران تدریس خود گفت: در گروه پزشکی هستهای تعداد دستیاران محدود است، اما علاقه آنان به یادگیری بسیار بالاست. گاهی دستیاران از من میخواستند مطالب جدیدتر کلاسها را دوباره در اختیارشان قرار دهم و با شوخی میگفتند: «استاد، شما روی سر کچل ما اوستا شدید!» این جمله برای من یادآور این حقیقت است که علم همواره در حال پیشرفت است و هیچگاه نباید از یادگیری بازایستاد.
این عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد در پایان با اشاره به نقش دانشجویان در آینده نظام سلامت گفت: دانشجویان امروز از بسیاری جهات جلوتر از نسل ما هستند. امیدوارم بتوانند علاقه واقعی خود را پیدا کنند و با تمرکز بر حل یک مسئله یا مشکل در نظام سلامت، نقش مؤثری ایفا کنند. رسیدن به موفقیت همیشه با عجله ممکن نیست و بسیاری از مشکلات با صبر، پشتکار و استمرار حل میشود.
دکتر عسکری در پایان برای همکاران و دانشجویان آرزوی موفقیت کرد و ابراز امیدواری کرد که با تلاش جمعی، روزهای دشوار پیش رو با امید و همدلی پشت سر گذاشته شود.
