دانشیار گروه اورولوژی دانشگاه علوم پزشکی مشهد در گفتوگو با وبدا با مرور خاطرات دوران دانشجویی و دستیاری، از نقش ماندگار استادان خود در شکلگیری مسیر علمی و حرفهایاش سخن گفت و تأکید کرد: استاد خوب تنها منتقلکننده دانش نیست، بلکه با اخلاق، رفتار انسانی و حمایت از دانشجویان، الگویی ماندگار برای نسلهای بعدی پزشکان میشود.
دکتر علیرضا اخوان رضایت، دانشیار گروه اورولوژی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، در گفتوگو با وبدا با اشاره به سالهای تحصیل خود در این دانشگاه، نقش استادان برجسته در شکلگیری شخصیت علمی و حرفهای دانشجویان پزشکی را بسیار تعیینکننده دانست و اظهار کرد: در دوران تحصیل، اساتید بسیار ارزشمندی داشتم که هر یک به نوعی بر مسیر علمی و حرفهای من تأثیر گذاشتند، اما برخی استادان به دلیل منش انسانی و شیوه تعامل با دانشجویان، بیش از دیگران در ذهن و قلب شاگردان ماندگار میشوند.
وی با یادکرد دکتر علیاصغر یارمحمدی بهعنوان یکی از اثرگذارترین استادان دوران تحصیل خود گفت: به اعتقاد من، بهترین استادم در دوران تحصیل آقای دکتر علیاصغر یارمحمدی بودند. ایشان نهتنها از نظر علمی در جایگاه بالایی قرار داشتند، بلکه به دلیل اخلاق پدرانه، دلسوزی و ارتباط صمیمانه با دانشجویان و دستیاران، الگویی واقعی از یک استاد کامل محسوب میشدند.
این عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد افزود: برجستهترین ویژگی ایشان همان حس پدرانهای بود که نسبت به شاگردان خود داشتند. همیشه مانند یک پدر مهربان و دلسوز با دانشجویان برخورد میکردند و حتی زمانی که بهدلیل حساسیتهای آموزشی یا درمانی عصبانی میشدند، همه میدانستیم که این ناراحتی موقتی است و خیلی زود با مهربانی و حمایت جایگزین میشود. به همین دلیل، حتی آن لحظات سخت نیز برای ما آزاردهنده نبود و بیشتر جنبه آموزشی و تربیتی داشت.
دکتر اخوان رضایت با بیان اینکه تلاش کرده است در مسیر استادی، از چنین الگوهایی الهام بگیرد، ادامه داد: همواره سعی کردهام رابطهای صمیمی، محترمانه و مبتنی بر اعتماد با دانشجویان و دستیاران داشته باشم. به باور من، استاد نباید احساس خودبزرگبینی داشته باشد یا دانشجو را تحقیر کند؛ متأسفانه در گذشته گاهی چنین رفتارهایی دیده میشد. من تلاش کردهام از این رویکرد فاصله بگیرم و بیشتر مانند یک دوست بزرگتر و راهنما کنار دانشجویان باشم تا اینکه بخواهم از جایگاهی بالا به آنها نگاه کنم.
وی در ادامه با اشاره به دوران پزشکی عمومی خود در دانشگاه علوم پزشکی مشهد گفت: در دوران کارآموزی و کارورزی، فعالیت من عمدتاً در بیمارستان امام رضا(ع) بود و حضور در فضای علمی آن بیمارستان و تعامل با استادان برجسته، تأثیر زیادی بر مسیر انتخاب رشته من داشت.
او افزود: اساتیدی مانند دکتر دارابی، دکتر تقوی، دکتر کامیار توکلی و خانم دکتر کشوری از جمله چهرههایی بودند که فضای علمی بسیار پویایی را در آن زمان ایجاد کرده بودند. از سوی دیگر، تنوع بیماران در حوزه اورولوژی و ترکیب بیماران درمانگاهی و جراحی، برای من جذابیت خاصی داشت و همین موضوع به تدریج علاقه مرا به این رشته افزایش داد.
دانشیار گروه اورولوژی دانشگاه علوم پزشکی مشهد در ادامه با اشاره به برخی خاطرات تلخ دوران فعالیت علمی خود، از درگذشت چند تن از استادان برجسته دانشگاه در دوران همهگیری کرونا یاد کرد و گفت: یکی از بزرگترین غمهای من در سالهای اخیر، از دست دادن آقای دکتر خوارزمی، استاد بزرگوار گروه اطفال بود که در دوران کرونا از میان ما رفتند. ایشان از استادان برجستهای بودند که نقش مهمی در آموزش نسلهای مختلف پزشکان داشتند. همچنین درگذشت آقای دکتر اسماعیلی نیز ضایعه بزرگی برای شاگردان و همکاران ایشان بود.
وی همچنین با اشاره به کیفیت بالای برخی کلاسهای آموزشی در دوران دانشجویی گفت: برخی کلاسها آنقدر پرمحتوا و الهامبخش بودند که هنوز هم در ذهن من زندهاند و گاهی آرزو میکنم دوباره همان فضا تکرار شود. برای مثال، کلاسهای صبح روزهای یکشنبه با آقای دکتر یارمحمدی از جمله همین تجربههای ارزشمند بود. همچنین در دوران پزشکی عمومی، کلاسهای آقای دکتر توکل افشار در درس ایمونولوژی با شور و حرارت خاصی برگزار میشد و برای دانشجویان بسیار جذاب و تأثیرگذار بود.
دکتر اخوان رضایت تأکید کرد: مجموعه استادان گروه اورولوژی نیز نقش مهمی در شکلگیری علاقه من به این رشته داشتند و فضای علمی و آموزشی آنها باعث شد تصمیم بگیرم مسیر حرفهای خود را در این حوزه ادامه دهم.
وی با ابراز رضایت از انتخاب این مسیر گفت: من با علاقه وارد رشته اورولوژی شدم، با علاقه ادامه دادم و امروز نیز از جایگاهی که در آن قرار دارم احساس رضایت دارم. امیدوارم بتوانم در کنار درمان بیماران، در تربیت نسل جدید پزشکان نیز سهم مؤثری داشته باشم.
این دانشیار دانشگاه در ادامه به تعریف خود از «استاد خوب» پرداخت و گفت: به نظر من شاید نتوان انتظار داشت یک استاد در تمام جنبهها کامل باشد، اما باید در اغلب ابعاد، فردی مؤثر و مفید باشد؛ هم برای جامعه، هم برای بیماران و هم برای دانشجویان و دستیاران. یک استاد واقعی باید از نظر علمی توانمند باشد، از نظر اخلاقی الگوی مناسبی ارائه دهد و در حوزه مهارتهای عملی و تکنیکهای جراحی نیز توانایی لازم را داشته باشد. زمانی که این ویژگیها در کنار هم قرار بگیرد، خروجی آن میتواند شکلگیری یک استاد اثرگذار باشد.
وی در بخش دیگری از این گفتوگو به یکی از خاطرات ماندگار خود از دوران فعالیت پزشکی اشاره کرد و گفت: یکی از اینترنهای ما که حدود ۳۵ تا ۳۶ سال سن داشت، به دلیل مشکل ناباروری با مسائل جدی خانوادگی روبهرو شده بود. پس از بررسیهای لازم، تحت درمان قرار گرفت و عمل جراحی نیز برای او انجام شد. خوشبختانه درمان موفقیتآمیز بود و مدتی بعد همسر ایشان باردار شد؛ آن هم حاملگی دوقلو. دیدن اینکه یک خانواده پس از عبور از آن همه نگرانی و فشار روحی، دوباره به آرامش و امید رسیدهاند، برای ما لحظه بسیار شیرین و فراموشنشدنی بود.
دکتر اخوان رضایت در ادامه با اشاره به توصیههایی که از استادان پیشکسوت خود آموخته است، گفت: یکی از پیامهای مهمی که همیشه از استادان قدیمی میشنیدیم این بود که انسان باید تا جایی که میتواند خود را قوی کند. کسی که میخواهد پیشرفت کند، باید در همه ابعاد بهویژه در حوزه تخصصی خود تلاش کند. برای مثال، فردی که وارد حوزه جراحی میشود باید هم از نظر علمی و هم از نظر مهارتی خود را به بالاترین سطح ممکن برساند.
وی افزود: در رشته پزشکی، تلاش، پشتکار، مطالعه مستمر و تعهد حرفهای نقش بسیار مهمی در موفقیت افراد دارد و هیچ مسیر میانبری برای رسیدن به جایگاههای علمی و حرفهای وجود ندارد.
دانشیار گروه اورولوژی دانشگاه علوم پزشکی مشهد در پایان با توصیه به دانشجویان پزشکی و داوطلبان ورود به رشتههای تخصصی گفت: کسانی که وارد رشته پزشکی میشوند، بهتر است پیش از هر چیز هدف خود را از انتخاب این مسیر مشخص کنند و صرفاً تحت تأثیر فضای اجتماعی یا نگاه اطرافیان تصمیم نگیرند.
وی تأکید کرد: مهمترین عامل موفقیت در هر رشتهای، علاقه واقعی به آن حوزه است. علاقه، موتور محرک تلاش و پشتکار در مسیر حرفهای است و اگر این علاقه وجود نداشته باشد، ادامه مسیر بسیار دشوار خواهد شد. به باور من، آینده از آنِ کسانی است که با علاقه، تلاش و پشتکار مسیر علمی خود را دنبال میکنند.
