مصطفی ملازاده، کاردرمانگر و مسئول واحد کاردرمانی بیمارستان ابنسینا، با اشاره به اهمیت روز جهانی معلولین، بر ضرورت ایجاد جامعهای فراگیر، برابر و مشارکتی برای تمامی افراد تأکید کرد و گفت: روز جهانی معلولین یادآور این حقیقت است که محدودیتها بیشتر ناشی از شرایط نامناسب محیط هستند تا ویژگیهای افراد؛ بنابراین وظیفه ماست که با اصلاح نگرشها و ایجاد فرصتهای برابر، زمینه حضور فعال همه افراد را در جامعه فراهم کنیم.
وی کاردرمانی را فراتر از یک مداخله درمانی دانست و افزود: کاردرمانی فرآیندی جامع برای توانمندسازی فرد و افزایش استقلال او در فعالیتهای روزمره است. این مداخله تخصصی با نگاه چندبعدی، ابعاد جسمی، ذهنی، روانی، اجتماعی و محیطی فرد را مورد توجه قرار میدهد و با هدف ارتقای کیفیت زندگی، مشارکت مؤثر فرد در زندگی را تسهیل میکند.
ملازاده، ارزیابی و اصلاح محیط را یکی از مأموریتهای اصلی کاردرمانی عنوان کرد و ادامه داد: حضور ایمن و مؤثر افراد دارای معلولیت در محیطهای واقعی زندگی—از خانه و مدرسه تا محیط کار و اجتماع—نیازمند شناسایی موانع و ارائه راهکارهای اصلاحی است. کاردرمانی با چنین رویکردی نهتنها فرد، بلکه محیط و ساختارهای اجتماعی را مورد مداخله قرار میدهد تا جامعهای انسانیتر و سازگارتر با نیازهای همه افراد شکل گیرد.
وی با اشاره به پژوهشهای روز دنیا تصریح کرد: مداخلات کاردرمانی زمانی بیشترین اثرگذاری را دارند که چندبعدی باشند. ترکیب آموزش مهارتهای حرکتی، شناختی و اجتماعی، حمایت روانی، بهبود دسترسپذیری محیطی و بهرهگیری از فناوریهای کمکی و نوین مانند واقعیت مجازی، میتواند عملکرد افراد را بهطور چشمگیری ارتقا دهد. طراحی این مداخلات باید براساس شناخت دقیق نیازهای فردی صورت گیرد.
مسئول واحد کاردرمانی بیمارستان ابنسینا، همچنین نقش فعالیتهای هدفمند را در کاردرمانی حیاتی دانست و گفت: فعالیتها در کاردرمانی صرفاً تمرین نیستند؛ بلکه تجربههای واقعی و معناداریاند که با نیازهای روزمره فرد هماهنگ شدهاند و افزایش اعتمادبهنفس، ارتقای سازگاری و بهبود کیفیت زندگی را بهدنبال دارند.» وی افزود: «کاردرمانگران با طراحی فعالیتهایی نزدیک به زندگی واقعی—از امور منزل و تحصیل تا مهارتهای شغلی و تعامل اجتماعی—به افراد کمک میکنند نقشهای انسانی و اجتماعی خود را بهتر ایفا کنند.
ملازاده در پایان تأکید کرد: امروز، بیش از هر زمان دیگری باور داریم که افراد دارای معلولیت جزئی جدا از جامعه نیستند، بلکه سرمایه انسانی آن محسوب میشوند. با توسعه رویکردهای علمی، تقویت حمایتهای اجتماعی، افزایش دسترسپذیری و بهرهگیری از ظرفیتهای کاردرمانی میتوان جامعهای فراگیرتر، عادلانهتر و مشارکتیتر برای همه ساخت.
