یک روانپزشک و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد بر لزوم حفظ سطح بالای تابآوری در کادر درمان هنگام رویارویی با مجروحان بحرانها تأکید کرد و نقش کلیدی ارتباطات مستمر خانوادگی و اجتماعی را در تسریع بهبودی و حفظ آرامش روانی بیماران در دوره نقاهت پس از ترخیص گوشزد نمود.
به گزارش وب دا، دکتر علی ثاقبی، استاد و عضو هیات علمی گروه روانشناسی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، در کارگروه «سلامت روان در بحران دانشگاه علوم پزشکی مشهد» که در بیمارستان ولایت برگزار شد، بر اهمیت فوقالعاده حفظ آرامش و ارتقاء تابآوری در تمامی سطوح جامعه، بهویژه کارکنان درمانی، هنگام مواجهه با سیل مجروحان و آسیبدیدگان تأکید کرد.
دکتر ثاقبی اظهار داشت: در شرایط بحرانی، حفظ ثبات روانی کادر درمان برای تضمین ارائه خدمات مؤثر و جلوگیری از آسیبهای روحی و افسردگی ناشی از فشار کاری ضروری است.
این عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد با اشاره به مراجعین دچار تروما، گفت: در این افراد شاهد بروز علائم متنوعی از جمله اختلالات تجزیهای و مشکلات حافظه هستیم؛ تا جایی که ممکن است فرد، اطرافیان خود را نشناسد. درمان این بیماران باید بهصورت جامع و متناسب با آسیبهای جسمی، روحی و روانی تنظیم شود.
وی در ادامه به اهمیت شیوۀ بیان کلام در هنگام مواجهه با موارد سوگ اشاره کرد و افزود: در زمان فقدان عزیز، عباراتی مانند «راحت شد» میتواند نتیجهای معکوس بر جای گذاشته و آرامشبخش نباشد. گاهی سکوت و به تعویق انداختن صحبت تا زمان مناسب، همراه با ابراز درک واقعی از وضعیت فرد، بهترین رویکرد است و باید از گفتوگوهای حاشیهای پرهیز شود.
وی تأکید کرد: «ترس و خشم، هیجانات طبیعی در مواجهه با بحران هستند. به جای سرکوب این احساسات با جملاتی نظیر «نترس»، باید بر تلاش فرد تأکید کرد و به او اطمینان داد که آسیب روحیاش درک میشود. این همدلی، اعتماد فرد را جلب کرده و او را برای خروج سریعتر از شرایط بحرانی یاری میرساند.
دکتر ثاقبی همچنین استفاده از ظرفیت مداخلات گروه درمانی در کنار درمانهای فردی، و همچنین بهرهگیری از خدمات مرکز مشاوره دانشگاه علوم پزشکی مشهد و اورژانس اجتماعی بهزیستی را در مدیریت و درمان اختلالات بهوجود آمده توصیه کرد.
عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد با اشاره به گذر از روزهای سخت، خاطرنشان کرد: برای عبور سالم از چالشهای پیش رو، تقویت بنیه روانی و افزایش سطح تابآوری عمومی امری حیاتی است.
وی در پایان، توصیههایی برای بیماران در دوران نقاهت خانگی ارائه داد و گفت: «بر نظمدهی به ساعت خواب، بیداری، تغذیه و ورزش تأکید میشود. مهمتر از همه، اعضای خانواده و خویشاوندان باید ارتباط مستمر و حضوری خود را با بیمار حفظ کنند. برخلاف دوران قرنطینه کرونا که ارتباطات محدود بود، در این مرحله، افزایش تعاملات حضوری، نقش محوری در آرامشبخشی و بهبود بیماران ایفا میکند.»
