کارشناس ارشد روانشناسی بالینی بیمارستان طالقانی با تأکید بر نقش تابآوری در سلامت روان و کیفیت زندگی گفت: تابآوری یکی از بنیادیترین مهارتهای زندگی است که به انسان کمک میکند با تغییرات سازگار شود، از بحرانها عبور کند و پس از تجربههای دشوار، تعادل روانی خود را بازیابد.
تکتم بیدگل در گفتوگو با خبرنگار وبدا اظهار کرد: در دنیای امروز که سرعت تغییرات بالا و فشارهای روانی گسترده است، تابآوری نهتنها یک ویژگی مثبت، بلکه ضرورتی حیاتی برای زیستن سالمتر به شمار میرود. تابآوری به معنای توانایی سازگاری با شرایط دشوار، مدیریت هیجانات و بازگشت به مسیر طبیعی زندگی پس از بحرانهاست.
وی با اشاره به مفهوم تابآوری در روانشناسی افزود: تابآوری یک فرآیند پویا و اکتسابی است و افراد بهصورت ذاتی تابآور متولد نمیشوند، بلکه این مهارت از طریق تجربه، آموزش، حمایت اجتماعی و بازسازی شناختی قابل پرورش است. افراد تابآور معمولاً از ویژگیهایی مانند امید، خودکارآمدی، انعطافپذیری شناختی و توانایی حفظ آرامش در شرایط بحرانی برخوردارند.
این کارشناس روانشناسی، خوشبینی واقعبینانه، احساس کنترل درونی، پشتکار و هدفمندی، توانایی تنظیم هیجانات و مهارت در برقراری ارتباط مؤثر را از جمله شاخصههای افراد تابآور برشمرد و گفت: چنین افرادی میتوانند بدون انکار واقعیتهای دشوار، جنبههای مثبت زندگی را ببینند و در برابر فشارهای روانی واکنشی سازنده داشته باشند.
بیدگل با تأکید بر نقش «بازسازی معنا» بهعنوان یکی از ارکان عمیق تابآوری تصریح کرد: بازسازی معنا فرایندی است که طی آن فرد پس از تجربه بحران یا فقدان، نگاه تازهای به زندگی پیدا میکند و رنج را در چارچوبی معنادارتر تفسیر میکند. این رویکرد کمک میکند فرد به جای احساس قربانی بودن، از خود بپرسد این تجربه چه پیامی برای رشد و تغییر او دارد؛ نگرشی که در نهایت به افزایش امید، رضایت از زندگی و آرامش درونی منجر میشود.
وی درباره راهکارهای تقویت تابآوری گفت: خودآگاهی و پذیرش احساسات، تفکر مثبت و بازنگری در نگرشها، بهرهگیری از حمایت اجتماعی، هدفگذاری واقعبینانه، مراقبت از بدن و ذهن، یادگیری از تجربههای گذشته و توانایی بازسازی معنا از جمله مهمترین راهکارها برای افزایش این مهارت حیاتی است.
این کارشناس ارشد روانشناسی بالینی همچنین مدیریت استرس را یکی از پایههای اصلی تابآوری دانست و افزود: استرس مزمن توان تصمیمگیری و خلاقیت را کاهش میدهد. به همین دلیل، استفاده از روشهایی مانند تنفس آگاهانه بهویژه تکنیک ۴-۷-۸، آرامسازی تدریجی عضلات، نوشتن احساسات، مدیریت زمان و پرداختن به فعالیتهای تفریحی و خلاقانه میتواند نقش مؤثری در کاهش تنشهای روانی و افزایش تابآوری داشته باشد.
بیدگل در پایان خاطرنشان کرد: تابآوری مهارتی است که با تمرین و آگاهی قابل تقویت است و میتواند افراد را در مسیر عبور سالمتر از بحرانها و دستیابی به زندگی متعادلتر و رضایتبخشتر یاری دهد.
