عضو هیأت علمی گروه بیماریهای کودکان دانشگاه علوم پزشکی مشهد با اشاره به شایعترین انواع آلرژی در کودکان گفت: آلرژیهای غذایی، تنفسی و پوستی از مهمترین انواع آلرژی در دوران کودکی هستند و عوامل ژنتیکی و محیطی در بروز آنها نقش دارند.
دکتر زهرا چایچی در گفتوگو با وبدا، با بیان اینکه آلرژی در کودکان حاصل تعامل عوامل ژنتیکی و محیطی است، اظهار کرد: آلرژیهای غذایی، تنفسی و پوستی از شایعترین انواع آلرژی در دوران کودکی به شمار میروند.
وی با اشاره به آلرژیهای غذایی یا فودآلرژی افزود: این نوع آلرژی معمولاً در سالهای ابتدایی زندگی بروز پیدا میکند و مواد غذایی شایعی مانند شیر گاو، تخممرغ، بادامزمینی، مغزها، سویا، گندم، ماهی و غذاهای دریایی از آلرژنهای مهم خوراکی هستند. به گفته وی، تظاهرات بالینی این نوع آلرژی میتواند از کهیر و استفراغ تا شوک آنافیلاکسی متغیر باشد.
دکتر چایچی آلرژیهای تنفسی را دومین گروه شایع دانست و تصریح کرد: رینیت آلرژیک و آسم آلرژیک در این دسته قرار میگیرند و گرده گیاهان، مایتهای گرد و غبار، کپکها و شوره حیوانات از آلرژنهای شایع آن هستند. علائم این نوع آلرژی نیز شامل عطسه، آبریزش بینی، خارش چشم، سرفه و خسخس سینه است.
شایعترین تظاهر پوستی آلرژی در کودکان، اگزماست
این عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، آلرژیهای پوستی را سومین دسته شایع معرفی کرد و گفت: شایعترین تظاهر پوستی آلرژی در کودکان، درماتیت آتوپیک یا اگزماست که معمولاً با خشکی پوست، خارش و ضایعات التهابی مزمن همراه است. کهیر و آنژیوادم نیز از دیگر تظاهرات پوستی آلرژی در کودکان محسوب میشوند.
وی در ادامه با بیان اینکه ایجاد آلرژی حاصل ترکیب عوامل ژنتیکی و محیطی است، افزود: وجود سابقه آتوپی در والدین یا خواهر و برادرها مهمترین عامل خطر محسوب میشود و کودکانی که والدین مبتلا به آسم یا اگزما دارند، بیشتر در معرض ابتلا به بیماریهای آلرژیک هستند.
دکتر چایچی با اشاره به نقش عوامل محیطی در بروز آلرژی اظهار کرد: قرار گرفتن در معرض گرده گیاهان، دود سیگار، آلودگی هوا، مایتها و حیوانات خانگی میتواند در بروز آلرژی مؤثر باشد. همچنین برخی مطالعات به تأثیر رژیم غذایی، مصرف آنتیبیوتیک در اوایل زندگی و تغییرات میکروبیوم روده در ایجاد آلرژی اشاره کردهاند
وی ادامه داد: بر اساس برخی فرضیههای بهداشتی، کاهش مواجهه با عوامل میکروبی در سالهای ابتدایی زندگی ممکن است موجب غلبه پاسخ ایمنی آلرژیک و افزایش شیوع بیماریهای آتوپیک شود.
تفاوت آلرژیهای فصلی و دائمی
این عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد درباره تفاوت آلرژیهای فصلی و دائمی نیز گفت: آلرژیهای فصلی معمولاً در زمانهای خاصی از سال و همزمان با انتشار آلرژنهایی مانند گرده درختان، علفها و گیاهان بروز میکنند و علائم آنها بیشتر در بهار یا پاییز تشدید میشود.
وی افزود: عطسه، احتقان بینی و خارش چشم از علائم شایع آلرژیهای فصلی است که اغلب بهصورت دوطرفه دیده میشود. در مقابل، آلرژیهای دائمی در تمام طول سال وجود دارند و معمولاً ناشی از آلرژنهای خانگی مانند مایتهای گرد و غبار، کپکها یا شوره حیوانات هستند.
دکتر چایچی در پایان تأکید کرد: علائم آلرژیهای دائمی مزمنتر و مداومتر است و در برخی کودکان میتواند موجب اختلال خواب، خستگی و کاهش عملکرد روزانه شود. افتراق آلرژی فصلی و دائمی در شرح حال بیمار اهمیت زیادی دارد، زیرا در انتخاب راهکارهای پیشگیری و درمان، از جمله اجتناب از آلرژنها یا ایمونوتراپی، نقش تعیینکنندهای دارد.
