پرستار بیمارستان شهید هاشمی‌نژاد گفت: شهید حسین عشقی به صبور بودن در سختی‌ها معروف بود و هیچ‌گاه از تلاش برای حل مشکل بیماران، حتی آن‌هایی که همراهانشان امیدی به بهبود نداشتند، دست برنمی‌داشت.

سیما علیپور در گفت‌وگو با خبرنگار وبدا، ضمن تبریک و تسلیت شهادت پرستار شهید حسین عشقی به جامعه پرستاری و خانواده این شهید والامقام اظهار کرد: ۱۲ سال سابقه فعالیت در حوزه پرستاری دارم و از این مدت، پنج سال آن را در فاصله سال‌های ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۵ افتخار همکاری و همسنگری با برادر شهیدم حسین عشقی داشتم.

وی با اشاره به ویژگی‌های اخلاقی این شهید افزود: شاید برای بسیاری باورش سخت باشد، اما شهید عشقی در طول خدمت خود هیچ‌گاه از کارهای خیر و خدماتی که انجام می‌داد سخنی نمی‌گفت. حتی زمانی که از خدمت‌رسانی در پیاده‌روی اربعین و کمک به زائران امام حسین(ع) بازمی‌گشت، با وجود حجم بالای کار در آن ایام، ذره‌ای خستگی در چهره‌اش دیده نمی‌شد. من شخصاً هرگز نشنیدم از خستگی گلایه کند و همیشه با شور و اشتیاق از خدمت دوباره به زائران در سال بعد سخن می‌گفت.

پرستار بیمارستان شهید هاشمی‌نژاد ادامه داد: شهید عشقی از نخستین پرستارانی بود که داوطلبانه در بخش‌های کووید حضور یافت تا به بیماران مبتلا به کرونا خدمت کند. او در دوران مبارزه با کرونا، با وجود تمام سختی‌ها و کمبودها، خدمات مؤثر و فراوانی ارائه داد و هیچ‌گاه از تلاش برای کمک به بیماران دست نمی‌کشید؛ حتی بیمارانی که همراهانشان امیدی به بازگشت نداشتند.

علیپور با اشاره به خاطره‌ای از این شهید گفت: شهید عشقی برای پسرم نیز چهره‌ای مهربان و دوست‌داشتنی بود. هر زمان که فرزندم مجبور می‌شد همراه من به بیمارستان بیاید، به امید دیدن و بازی با او می‌آمد و در بدو ورود سراغ «عمو حسین مهربان» را می‌گرفت. هرگاه هم که فرصت داشت، کنار او می‌رفت و با او بازی می‌کرد. وقتی خبر شهادتش را شنید، بسیار ناراحت شد و گریه می‌کرد و می‌گفت: «من یک دوست و هم‌بازی خیلی خوب داشتم.»

وی درباره ویژگی بارز شهید عشقی بیان کرد: صبوری در سختی‌ها یکی از شاخص‌ترین ویژگی‌های او بود. پرستاری که مانند یک برادر به بیماران خدمت می‌کرد و هرجا کسی نیاز به کمک داشت، چه همکار و چه بیمار، پیشقدم می‌شد و همه از مهربانی و دلسوزی او سخن می‌گفتند.

این همکار شهید عشقی تأکید کرد: این شهید بزرگوار ویژگی‌های اخلاقی و حرفه‌ای فراوانی داشت و هرچه در وصف او گفته شود باز هم کم است؛ چراکه زبان از توصیف کامل این پرستار دلسوز و فداکار قاصر است.

علیپور در پایان گفت: این روزها هر زمان در بخش حضور پیدا می‌کنم جای خالی برادر عزیزم، شهید حسین عشقی را به‌خوبی احساس می‌کنم؛ پرستاری که برای همه ما مانند یک برادر واقعی بود و همواره در مسیر خدمت بهتر به بیماران یار و همراه همکارانش محسوب می‌شد. به باور من، شهادت پاداش سال‌ها تلاش صادقانه و خستگی‌ناپذیر او بود و امیدوارم پایان زندگی ما نیز همچون این شهید والامقام با عاقبتی نیک همراه باشد.