سجاد منیریعنبران، همکار شهید حسین عشقی و پرستار بخش ICU3 بیمارستان شهید هاشمینژاد، در گفتوگو با خبرنگار وبدا، با اشاره به ویژگیهای برجسته شهید عشقی، گفت: او یک پرستار کاربلد از نظر علمی و بالینی بود و در زمان حضورش در بخش، بهواقع عملکرد بسیار خوبی داشت.
منیریعنبران با ۶ سال سابقه کار در گفتگو با وب دا به آغاز دوستی و همکاریاش با شهید عشقی اشاره کرد و ادامه داد: آشنایی ما به زمان شروع دوره طرح برمیگردد که تقریباً همزمان با هم آغاز شد. در آن زمان حسین در بخش اورژانس سوانح بود و من در اورژانس مرکزی مشغول بودم. یک روز که چندین بیمار تصادفی بدحال به اورژانس سوانح آورده شدند، برای کمک به آنها رفتیم و همانجا با حسین آشنا شدم.
وی در ادامه به فعالیتهای داوطلبانه شهید عشقی در برابر پاندمی کرونا اشاره کرد و افزود: با شروع همهگیری، او داوطلبانه به اورژانس کرونا و بخش بیماران بدحال پیوست و در خط مقدم خدمت کرد. پس از شدت پیکهای کرونا، حسین به ICU کرونا منتقل شد و حدود یک سال بعد من نیز به آن بخش منتقل شدم و تا پایان دوره کرونا در کنار هم خدمت کردیم.
این پرستار همچنین به کمکهای شهید عشقی در حوادث طبیعی اشاره کرد و بیان داشت: در زمان سیل آققلا و زلزله کرمانشاه، او داوطلبانه به مناطق آسیبدیده رفت تا به هموطنان کمک کند. انگار این پرستار دلسوز و مهربان برای کمک به مردم آسیبدیده خلق شده بود.
منیریعنبران درباره ویژگیهای شخصیتی شهید عشقی افزود: یکی از بارزترین ویژگیهای او بیادعا بودنش بود. من ماهها پس از حوادث شمال و غرب کشور فهمیدم که او برای کمک به مردم به آن مناطق رفته بود.
وی تصریح کرد: حسین در زمان حضورش در بخش، بسیار خوب عمل میکرد و از نیروهای جدیدالورود حمایت میکرد. او موجب دلگرمی همه ما بود و به دقت و برنامهریزی در انجام کارها اهمیت میداد.
این پرستار در پاسخ به سوالی درباره حضور حسین در دورههای طب رزم بسیج جامعه پزشکی گفت: حسین در زمان جنگ ۱۲ روزه تصمیم به آموزش در پایگاههای طب رزم گرفت و پس از اتمام دوره، داوطلبانه به منطقه جنگی رفت تا در خط مقدم باشد.
منیریعنبران به آخرین دیدار با شهید عشقی اشاره کرد و گفت: پس از یک دوره ۱۰ تا ۱۵ روزه به مشهد برگشت و آخرین دورهمی ما نیز در همین زمان بود. در آن دورهمی، یکی از دوستان به حسین گفت: دینت را ادا کردی، دیگر نرو و نزد خانوادهات بمان. اما حسین در پاسخ گفت: “من که زن و بچه دارم باید بروم تا دشمن هیچ وقت دستش به خانه ما نرسد.
او افزود: شهید عشقی با تمام کارها و اقدامات جهادیاش با خدا معامله کرده بود و پاداشش را نیز با شهادتش گرفت. او در شانزدهم فروردین ۱۴۰۵ به شهادت رسید. شهادتی که واقعاً لایق و شایستهاش بود، اما برای ما بسیار تلخ بود و خبر آن قلبمان را سوزاند.
منیریعنبران گفت: شهید عشقی عاشق حضرت علی(ع) بود و نام پسرش را علیسان گذاشت. او به عشقش یعنی شهادت فی سبیلالله رسید و طبق آیه شریفه “ولا تحسبن الذین قتلوا فی سبیلالله امواتا بل احیا عند ربهم یرزقون”، اکنون زنده است و نزد خداوند به او روزی داده میشود. امیدوارم در روز قیامت شفیع ما باشد.
