پرستار بیمارستان فارابی و عضو گروه طب رزم بسیج جامعه پزشکی خراسان رضوی گفت: در فعالیتها و برنامههای شهید حسین عشقی، خدمت به نیازمندان و محرومان همواره در اولویت قرار داشت و او از هر فرصتی برای خدمت به مردم استفاده میکرد.
به گزارش وبدا، مهدی دوستی در گفتوگو با خبرنگار وبدا اظهار کرد: آشنایی من با شهید عشقی به سال ۱۳۹۶ برمیگردد؛ زمانی که او هیئت دانشگاه را راهاندازی کرده بود. یک شب که هیئت در خوابگاه برگزار میشد، برای دعوت دانشجویان به اتاقها میآمد. همانجا دستم را گرفت و درباره هیئت توضیح داد و با هم به مراسم رفتیم و این آغاز رفاقت ما بود؛ رفاقتی که با هیئت سیدالشهدا(ع) شکل گرفت.
وی افزود: در ابتدا شناخت زیادی از او نداشتم، اما بهمرور با برگزاری جلسات بسیج، هیئت و برنامههای مختلف، ارتباط ما صمیمیتر شد. یک یا دو ترم بعد نیز به خوابگاه ما آمد و در دو سال پایانی دوران دانشجویی هماتاقی شدیم. حضور در اردوهای جهادی، راهیان نور، دورههای تشکیلاتی و فعالیتهای مختلف باعث شد بیشتر با شخصیت این شهید والامقام آشنا شوم.
خدمترسانی به محرومان؛ اولویت همیشگی شهید عشقی
عضو گروه طب رزم بسیج جامعه پزشکی خراسان رضوی با اشاره به روحیه خدمترسانی شهید عشقی گفت: در سال ۱۳۹۸ و در شب قبل از سیزدهبهدر که معمولاً زمان تفریح و استراحت است، با من تماس گرفت و گفت گروهی درمانی قصد اعزام به آققلا برای ارائه خدمات درمانی به سیلزدگان را دارد و به چند پرستار نیاز است. از من پرسید «میای بریم؟» و من هم با افتخار قبول کردم و عصر همان روز راهی شدیم.
وی ادامه داد: این دومین بار بود که شهید عشقی در همان روزها برای کمک به سیلزدگان گلستان اعزام میشد. او تازه از گمیشان برگشته بود، اما استراحت برایش معنایی نداشت. همین که متوجه شد گروه دیگری نیز به نیروی پرستار نیاز دارد، بدون درنگ راهی شد. در زلزله کرمانشاه نیز با همین روحیه و احساس وظیفه حضور پیدا کرد.
حضور در گروه طب رزم و آمادگی برای خدمت در بحرانها
دوستی با تأکید بر اینکه خستگی برای شهید عشقی معنایی نداشت، گفت: پس از جنگ ۱۲ روزه و مطرح شدن نیاز به نیروهای درمانی مسلط به طب رزم، شهید عشقی بلافاصله به این گروه پیوست و در دورههای آموزشی آن شرکت کرد. ما نیز در کلاسها و جلسات آموزشی با هم حضور داشتیم و در نهایت در قالب یک گروه پنجنفره سازماندهی شدیم.
وی افزود: در مرحله نخست اعزام، شهید عشقی به منطقه اعزام شد و به سلامت بازگشت. در مرحله دوم اعزام، گروهها سهنفره شدند و من، شهید عشقی و یکی دیگر از همکاران در یک گروه قرار گرفتیم. ابتدا اعلام شد که دو نفر نیاز است و ما تصور کردیم شاید او به دلیل مسائل خانوادگی نتواند بیاید، اما در تماس بعدی اعلام شد سه نفر اعزام شوند و وقتی با حسین تماس گرفتیم، بدون کوچکترین تردیدی پذیرفت.
دوستی ادامه داد: جالب اینکه این تماس نیز شب قبل از سیزده فروردین بود؛ شبی که بسیاری از خانوادهها برای روز طبیعت برنامه دارند، اما او حتی لحظهای در پذیرش این مأموریت تردید نکرد.
آخرین دیدار و لحظات مشترک
این عضو گروه طب رزم بسیج جامعه پزشکی خراسان رضوی گفت: در روز سیزدهم فروردین جلسهای با حضور رئیس بسیج جامعه پزشکی خراسان رضوی برگزار شد و در آن تأکید شد که مأموریت پیشرو مهم و خطرناک است، اما این موضوع هیچ تردیدی در مسیر شهید عشقی ایجاد نکرد.
وی افزود: پس از جلسه حرکت کردیم و حدود ۱۲ ساعت در مسیر بودیم. آن ساعات برای ما بسیار ارزشمند بود؛ آخرین لحظاتی که در کنار هم بودیم. تا تهران با هم صحبت کردیم، شوخی کردیم و آخرین نماز صبح دستهجمعی را در مسیر خواندیم. پس از رسیدن به مقصد، گروهها از هم جدا شدند و خداحافظی کردیم، اما بعد از آن دیگر خبری از حسین نشد و هرچه تماس گرفتیم پاسخی دریافت نکردیم.
خبر شهادت؛ سنگینترین خبر زندگی
دوستی با اشاره به رابطه صمیمی خود با شهید عشقی گفت: رابطه ما مانند دو برادر بود و خاطرات بسیار زیادی با هم داشتیم. زمانی که خبر شهادتش را شنیدم، یکی از تلخترین لحظات زندگیام رقم خورد.
وی ادامه داد: سه سال پیش برادر کوچکم را در مقابل چشمانم از دست داده بودم و تصور میکردم دیگر خبری سنگینتر از آن نخواهم شنید، اما خبر شهادت حسین در حین انجام مأموریت، ضربه بسیار سختی برایم بود. در آن لحظه اصلاً متوجه نبودم کجا هستم و چه میکنم و طولانیترین ساعتهای عمرم را تجربه کردم.
اخلاص و بیادعایی؛ ویژگی برجسته شهید عشقی
عضو گروه طب رزم بسیج جامعه پزشکی خراسان رضوی درباره ویژگیهای اخلاقی شهید عشقی گفت: او ویژگیهای زیادی داشت، اما مهمترین ویژگیاش اخلاص در عمل بود. یا کاری را انجام نمیداد یا اگر انجام میداد، کاملاً برای خدا بود.
وی افزود: در دانشگاه، فعالیتهای جهادی، مراسمهای مذهبی، کارهای خیریه و برنامههای بسیج، او همیشه بیسروصدا، بیادعا و در عین حال بسیار پرکار بود و هر کسی که او را میشناخت این ویژگیها را تأیید میکند.
الگو گرفتن از سیره امیرالمؤمنین(ع)
دوستی با اشاره به اینکه حضرت علی(ع) الگوی شهید عشقی در زندگی بود، گفت: او بسیار بر حفظ عزت و آبروی نیازمندان تأکید داشت و معتقد بود کمک به محرومان باید با حفظ کرامت و احترام آنان انجام شود.
وی افزود: همواره توصیه میکرد بستههای حمایتی یا خدماتی که به نیازمندان ارائه میشود باید با بهترین کیفیت و به شکلی آبرومندانه در اختیار آنان قرار گیرد تا شأن و عزت آنان حفظ شود.
حضوری پررنگ در عرصههای خدمترسانی
این پرستار بیمارستان فارابی خاطرنشان کرد: شهید عشقی در اردوهای جهادی، سفرهای راهیان نور، مراسم اربعین و بسیاری از برنامههای دانشگاه حضوری فعال داشت و در بحرانهایی مانند سیل آققلا، زلزله کرمانشاه، بحران کرونا و جنگ رمضان نیز پیشگام خدمترسانی بود.
وی در پایان گفت: حسین عشقی مسیری را انتخاب کرد که عاقبت آن ختم به خیر و شهادت شد. اکنون که از قافله شهدا جا ماندهایم، از این دوست و برادر عزیز میخواهم برای ما دعا کند تا بتوانیم همچون او خالصانه و با کیفیت به مردم خدمت کنیم و راه پرافتخارش را ادامه دهیم.
