مسیر پزشکی برای برخی، تنها یک انتخاب تحصیلی است و برای برخی دیگر، رویایی قدیمی که با دغدغه آموزش، پیشگیری و ارتباط انسانی گره خورده است. دکتر لادن پرنگ، متخصص پزشکی خانواده و پزشک مرکز آموزشی خدمات جامع سلامت شهید جمشیدیان طرقبه، از جمله طبیبانی است که این مسیر را با نگاهی جامع به سلامت انسان طی کرده است.
او متولد تهران است، اما از دو سالگی همراه خانواده به مشهد آمده و رشد کرده است. پدرش دبیر دبیرستان بوده و به گفته خودش، دغدغه اصلی خانواده همواره آموزش و تربیت صحیح فرزندان بوده؛ دغدغهای که بعدها در مسیر حرفهای او نیز بهوضوح دیده میشود.
دکتر پرنگ دوران دبیرستان را با رشته ریاضیفیزیک آغاز کرد، اما علاقه قلبیاش به پزشکی باعث شد در سال آخر تغییر رشته دهد و وارد شاخه تجربی شود. پس از پایان دوره دکتری عمومی، تحصیلات خود را با کارشناسی ارشد آموزش بهداشت با گرایش mph پزشکی خانواده ادامه داد و در نهایت، مسیر تخصصی پزشکی خانواده را انتخاب کرد. او در سال ۱۳۹۷ موفق به دریافت مدرک تخصص پزشکی خانواده از دانشگاه علوم پزشکی مشهد شد و در شهریورماه ۱۴۰۴، در هفتاد و دومین دوره آزمون دانشنامه بورد تخصصی، رتبه نخست کشوری را در این رشته کسب کرد؛ موفقیتی که حاصل سالها تلاش مستمر و بهروز ماندن علمی بود.
فعالیت حرفهای دکتر پرنگ از سال ۱۳۸۰ و در جایگاه پزشک اپیدمیولوژیست و هماهنگکننده برنامه سل آغاز شد. او در دوران طرح، عنوان پزشک نمونه را به دست آورد و در شهرستان فریمان، در طرح تحقیقاتی حیوانگزیدگی نقش فعالی ایفا کرد. بررسیها نشان داد که بخش قابل توجهی از موارد حیوانگزیدگی به رفتار نادرست دانشآموزان با سگها بازمیگردد. همین یافتهها منجر به آموزش هدفمند در مدارس شد؛ آموزشهایی ساده اما اثرگذار که در نهایت به کاهش آمار حیوانگزیدگی در منطقه انجامید.
در جریان درمان بیماران مبتلا به سل نیز، دکتر پرنگ با چالشی متفاوت مواجه شد. پاسخ نامطلوب برخی بیماران به درمان، او را به بررسی وضعیت تغذیه آنها رساند. نتیجه روشن بود: سوءتغذیه نقش مهمی در روند بیماری داشت. با همکاری رئیس وقت مرکز بهداشت و همراهی خیرین، تأمین مواد غذایی برای بیماران مسلول آغاز شد و بهبود وضعیت سلامت آنها بهوضوح مشاهده شد؛ تجربهای که نقش تغذیه را بهعنوان مکمل درمان دارویی پررنگتر کرد.
مسئولیتهای مدیریتی نیز بخشی از کارنامه حرفهای اوست. دکتر پرنگ در ادامه فعالیت خود، مسئولیت یک مرکز خدمات جامع سلامت در شهرستان فریمان را بر عهده گرفت و از سال ۱۳۸۴ تاکنون، بهطور رسمی در برنامه پزشک خانواده دانشگاه علوم پزشکی مشهد فعالیت دارد. او در راهاندازی و توسعه مراکز خدمات جامع سلامت نقش داشته و از دوران پروندههای کاغذی تا استقرار پرونده الکترونیک سلامت، این تحولات را از نزدیک تجربه کرده است.
ورود او به برخی پایگاههای بهداشتی با کمبود امکانات همراه بود؛ پایگاههایی که گاه تنها ساختمانی بازسازیشده و خالی از تجهیزات بودند. با جلب مشارکت خیرین و برنامهریزی دقیق، این مراکز بهتدریج تجهیز شدند و خدمات سلامت در آنها شکل منسجمتری به خود گرفت. تشکیل پروندههای سلامت برای بیماران دیابتی، مبتلایان به فشار خون بالا، اختلالات سلامت روان و مادران باردار و کودکان و سایر گروهها، از جمله اقداماتی بود که بعدها با الکترونیکی شدن پروندهها، اثربخشی بیشتری یافت.
پایاننامه تخصصی دکتر پرنگ به پیامدهای مادری و جنینی اختصاص داشت؛ پژوهشی که نشان داد ارتقای سلامت روان مادران و توانمندسازی آنها، میتواند پیامدهای بارداری را بهطور معناداری بهبود بخشد. مادرانی که در دورههای آموزشی شرکت کرده بودند، نسبت به گروه کنترل، وضعیت بهتری را تجربه کردند.
او امروز عضو بانک مدرسین دانشگاه علوم پزشکی مشهد است و برگزاری جلسات آموزشی برای کارکنان، پزشکان، بهورزان و پرستاران را بخشی جداییناپذیر از رسالت حرفهای خود میداند. از اردیبهشت ۱۴۰۳ نیز مسئول آموزش کارورزان پزشکی خانواده است؛ دانشجویانی که دوره آموزشی خود را در مرکز آموزشی خدمات جامع سلامت طرقبه میگذرانند.
خدمات ارائهشده در این مرکز، طیفی گسترده از درمان، بهداشت و پیشگیری تا شناسایی و کاهش عوامل خطر، غربالگری، واکسیناسیون، آموزش و در صورت امکان پژوهش را در بر میگیرد. دکتر پرنگ در سال ۱۴۰۳ عنوان کارمند نمونه را نیز کسب کرد؛ عنوانی که به گفته خودش، نتیجه کار تیمی و تعهد جمعی است.
او معتقد است بهبود فضای شغلی دانشگاه، در گرو تقویت تعاملات تیمی، ایجاد فرصتهای آموزشی و پژوهشی مستمر، تشویق نوآوری، قدردانی از عملکردهای شاخص و حمایت مدیریتی است؛ عواملی که در نهایت به افزایش رضایت شغلی و ارتقای کیفیت خدمات منجر میشود.
از نگاه او، آموزش، درمان و پژوهش سه ضلع جداییناپذیر نظام دانشگاهی هستند و اولویتبندی میان آنها چندان معنا ندارد. آموزش بدون تجربه بالینی و پژوهش، درمان بدون پشتوانه علمی و پژوهش بدون کاربرد عملی، هر سه از اثربخشی واقعی فاصله میگیرند. هماهنگی و همافزایی این سه حوزه است که کیفیت را تضمین میکند.
دکتر پرنگ استاد موفق را فردی میداند که علاوه بر تسلط علمی و بهروز بودن دانش، از مهارتهای آموزشی، توانمندی پژوهشی، اخلاق حرفهای، تعهد سازمانی و روحیه نوآوری برخوردار باشد؛ ویژگیهایی که او را به الگویی قابل اعتماد و الهامبخش تبدیل میکند.
در مسیر تحصیل و فعالیت حرفهای، او با چالشهایی مانند کمبود منابع در مناطق محروم و پیچیدگیهای اداری مواجه بوده است، اما همکاری تیمی، جلب حمایت خیرین، برنامهریزی و پشتکار را راه عبور از این موانع میداند؛ تجربههایی که به افزایش توانمندی مدیریتی و مهارت حل مسئله او انجامیده است.
نقش خانواده در این مسیر، به گفته خودش، انکارناپذیر است. حمایتهای عاطفی و انگیزشی خانواده و پدر و مادر و همراهی همسرش ــ که مهندس عمران است ــ پشتوانهای مهم در موفقیتهای علمی و حرفهای او بودهاند.
اوقات فراغت دکتر پرنگ نیز با برنامهریزی همراه است؛ از ورزشهایی مانند پیلاتس و شنا گرفته تا مطالعه مستمر و وقتگذرانی با خانواده. او ورزش را عامل مهمی در حفظ نشاط و سلامت میداند و اطرافیانش را نیز به آن تشویق میکند. مطالعه و بهروز ماندن علمی، همچنان یکی از دغدغههای اصلی اوست؛ دغدغهای که از دوران آمادگی برای آزمون بورد تخصصی تا امروز ادامه دارد.
دکتر پرنگ از کودکی رویای پزشک شدن را در سر داشته و هنوز هم معتقد است گفتوگو با بیمار، بخشی از درمان است؛ گاه حتی مؤثرتر از دارو. او باور دارد وقتی پزشک با حوصله به بیمار گوش میدهد، اعتماد شکل میگیرد و همین اعتماد، مسیر درمان را هموارتر میکند.
