دکتر حسین اصغر حسینی، دانشیار گروه فیزیوتراپی و از چهرههای اثرگذار در توسعه آموزش، پژوهش و درمان دانشگاه علوم پزشکی مشهد، در گفتوگویی مشروح به بیان سوابق تحصیلی، روند شکلگیری و توسعه گروه فیزیوتراپی، چالشهای پیشرو و ضرورت راهاندازی بیمارستانهای توانبخشی در مشهد پرداخت.
به گزارش «وبدا»، دکتر حسین اصغر حسینی در این گفتگو، ضمن مرور مسیر زندگی علمی و حرفهای خود، دیدگاههایش را نسبت به ضرورت ارتقای آموزش و درمان در دانشگاههای علوم پزشکی تشریح کرد.
از نیشابور تا سمنان و تهران؛ مسیر تحصیل
دکتر حسینی، متولد سال ۱۳۵۶ در نیشابور، تحصیلات ابتدایی تا دبیرستان خود را در این شهر گذراند. وی در سال ۱۳۷۵ در مقطع کارشناسی فیزیوتراپی دانشگاه علوم پزشکی سمنان پذیرفته شد و پس از فارغالتحصیلی در سال ۱۳۷۹، تحصیلات خود را در مقطع کارشناسی ارشد در دانشگاه علوم پزشکی تهران ادامه داد. وی در سال ۱۳۸۲ به عنوان نفر اول کنکور دکتری تخصصی فیزیوتراپی در دانشگاه علوم پزشکی ایران پذیرفته شد.
آغاز مسیر توسعه فیزیوتراپی در مشهد
دکتر حسینی با اشاره به شرایط دانشگاه علوم پزشکی مشهد در آن دوران گفت: از آنجا که میدانستم رشته فیزیوتراپی در مشهد راهاندازی نشده است، با این دانشگاه وارد مذاکره شدم و به عنوان بورسیه فعالیتم را آغاز کردم. پس از فارغالتحصیلی در سال ۱۳۸۷، به مشهد آمدم و سرانجام در مهرماه ۱۳۸۹، نخستین گروه دانشجویان فیزیوتراپی را پذیرش کردیم.
وی افزود: روند توسعه بهخوبی پیش رفت؛ بهطوری که مقطع کارشناسی ارشد در سال ۱۳۹۵ و مقطع دکترای تخصصی (PhD) در سال ۱۴۰۳ راهاندازی شد. در حوزه درمان نیز مرکز جامع توانبخشی واقع در خیابان پرستار و بخش فیزیوتراپی بیمارستان هاشمینژاد را پایهگذاری کردیم.
لزوم تفکیک آموزش از بهداشت و درمان
دکتر حسینی در بخش دیگری از اظهارات خود با طرح دیدگاهی کلان گفت: باید بارِ بهداشت و درمان را از دوش دانشگاههای علوم پزشکی برداشت. پیشنهاد بسیاری از اساتید این است که آموزش پزشکی به وزارت علوم بازگردد. دانشگاهها باید چند بیمارستان مرجع آموزشی داشته باشند تا دغدغه رؤسا و معاونان تنها تمرکز بر آموزش و کیفیت باشد، نه درگیر شدن در مسائل اجراییِ کوچکِ خانههای بهداشت و مراکز درمانی دوردست.
نیاز مبرم مشهد به بیمارستانهای توانبخشی
این عضو هیأت علمی با تأکید بر خلأ جدّی در بخش توانبخشی گفت: تصور کنید بیماری پس از سکته مغزی از فاز حاد نجات مییابد، اما همچنان از نظر حرکتی کاملاً ناتوان است. این بیمار به توانبخشی فشرده (Intensive Rehabilitation) نیاز دارد که عملاً در منزل یا با ویزیتهای محدودِ سرپایی امکانپذیر نیست. مشهد به عنوان بزرگترین شهر مذهبی کشور، نیازمند راهاندازی بخشهای بستری و بیمارستانهای تخصصی توانبخشی (مشابه بیمارستان رفیده تهران) است تا بیمار در محیطی شبانهروزی، خدمات جامع فیزیوتراپی، کاردرمانی و گفتاردرمانی را دریافت کند.
تعهد و اخلاق؛ زیربنای تخصص
دکتر حسینی در پاسخ به پرسشی درباره شاخصههای یک استاد موفق گفت: علم، قابل یادگیری است و همه دانشجویان از توانمندی مشابهی برخوردارند؛ اما آنچه به علم ارزش میدهد، اخلاق است. بیماران از عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی انتظار دارند که در کنار تخصص، به لحاظ اخلاقی انسانی وارسته باشد و دغدغهای جز درمان بیمار نداشته باشد. تعهد و تخصص باید در کنار هم باشند.
الگوی موفقیت در کار گروهی
وی در پایان خطاب به نسل جوان توصیه کرد: همیشه به دانشجویانم میگویم اگر هر فرد در جایگاه خود، کارش را به بهترین نحو ممکن انجام دهد، خروجی نهایی مجموعهای موفق خواهد بود. نباید بنشینیم و یکدیگر را مقصر بدانیم؛ بلکه باید تمرکز خود را بر انجام صحیح وظایفمان بگذاریم تا در نهایت، مجموعهای کارآمد و موفق در دانشگاه داشته باشیم.
