دکتر فاطمه حارثآبادی، دانشیار گروه گفتاردرمانی دانشگاه علوم پزشکی مشهد و رتبه اول مقطع دکتری، در گفتگویی صمیمانه با وب دا از اهمیت «مثلث طلایی» آموزش، پژوهش و درمان میگوید. او که مسیر نخبگی را از مدارس استعدادهای درخشان تا کرسی دانشیاری با موفقیت پیموده، الگویی از پیوند دانش تخصصی با اخلاق حرفهای را برای نسل جوان ترسیم میکند.
رشته گفتاردرمانی بهعنوان یکی از شاخههای حیاتی علوم توانبخشی، پلی است میان انزوا و ارتباط؛ حوزهای که مستقیماً با کیفیت زندگی، توانایی بلع و قدرت بیان انسانها سر و کار دارد. در این میان، اساتیدی که توانستهاند مرزهای دانش نظری را در نوردیده و آن را با نیازهای بالینی بیماران گره بزنند، نقشی راهبردی در ارتقای سلامت جامعه ایفا میکنند. دکتر فاطمه حارثآبادی، دانشیار دانشگاه علوم پزشکی مشهد، یکی از این چهرههای موفق است.
از سبـزوار تا کسب رتبه نخست دکتری
مسیر تحصیلی دکتر حارثآبادی، روایتی از پشتکار و استمرار در مسیر دانایی است. او که متولد اول اردیبهشت ۱۳۶۲ در شهر سبزوار است، دوران درخشش علمی خود را از مدارس استعدادهای درخشان (فرزانگان) آغاز کرد. وی با قبولی در کنکور سراسری سال ۱۳۸۱، وارد رشته گفتاردرمانی دانشگاه علوم پزشکی ایران شد و مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد را با نمرات ممتاز به پایان رساند.
نقطه اوج تحصیلات او، کسب رتبه اول در مقطع دکتری گفتاردرمانی از دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی تهران با معدل خیرهکننده ۱۹.۱۰ بود؛ دستاوردی که نشاندهنده تعمق علمی و جدیت او در کسب دانش تخصصی است.
مثلث طلایی: پیوند ناگسستنی آموزش، پژوهش و درمان
دکتر حارثآبادی در گفتگو با ما، نگاه ویژهای به ساختار دانشگاههای علوم پزشکی دارد. او معتقد است موفقیت یک نظام سلامت در گروی ارتباط تنگاتنگ سه رکن اصلی است:
پژوهش: تولید دانش نو و نوآوری در روشهای درمانی.
آموزش: انتقال دانش بهروز به نسل آینده برای تربیت نیروی انسانی توانمند.
درمان: کاربرد عملی علم در خدمت به بیماران و بهبود کیفیت زندگی جامعه.
وی در این باره میگوید: در رشته گفتاردرمانی، پژوهشهای کاربردی میتوانند مسیر درمان را کوتاه و اثربخش کنند. آموزشی که بر پایه تجربههای بالینی و شواهد علمی باشد، دانشآموختگانی متخصص و کارآمد به جامعه تحویل میدهد.
کارنامه علمی درخشان؛ از چاپ مقالات بینالمللی تا تألیف کتاب
تلاشهای این استاد دانشگاه تنها به کلاس درس محدود نشده است. دکتر حارثآبادی با چاپ ۳۴ مقاله علمی در نشریات معتبر، مشارکت در ۳۹ طرح پژوهشی و تألیف و ترجمه دو عنوان کتاب، سهم بسزایی در توسعه دانش گفتاردرمانی در کشور داشته است. او که از سال ۱۳۹۴ بهصورت رسمی فعالیت خود را در دانشگاه علوم پزشکی مشهد ادامه داده، اکنون با مرتبه دانشیاری، یکی از سرمایههای علمی این مرکز محسوب میشود.
اخلاقمداری؛ شاخصه اصلی یک استاد موفق
از نگاه دکتر حارثآبادی، تخصص بدون اخلاق کامل نیست. او معتقد است یک عضو هیأت علمی موفق باید علاوه بر دانش بهروز، از اخلاق حرفهای، مسئولیتپذیری و مهارتهای ارتباطی قوی برخوردار باشد. او تأکید میکند که روحیه همکاری بینرشتهای و تعهد به ارتقای سلامت جامعه، از ضروریات فعالیت در حوزههای پزشکی و توانبخشی است.
عبور از چالشها با سلاح توکل و برنامهریزی
مسیر موفقیت برای او بدون چالش نبوده است. ایجاد تعادل میان وظایف سنگین آموزشی و پژوهشی، مسئولیتهای اجرایی و مدیریت زندگی شخصی، نیازمند صبوری و برنامهریزی دقیق است. دکتر حارثآبادی با نگاهی امیدآفرین میگوید: همواره تلاش کردهام از هر چالش بهعنوان فرصتی برای رشد استفاده کنم و با توکل به خداوند و پشتکار، مسیر خدمت را ادامه دهم.
خانواده؛ کانون انگیزه و آرامش
او موفقیتهای خود را مرهون حمایتهای بیدریغ خانواده میداند. دکتر حارثآبادی با قدردانی از نقش ارزشمند مرحوم پدر، مادر و همسرش، خانواده را تکیهگاه اصلی عاطفی و معنوی خود معرفی میکند که با ایجاد فضای آرام، مسیر رشد علمی او را هموار ساختهاند.
دکتر فاطمه حارثآبادی نمونهای از اساتیدی است که با ترکیب دانش، اخلاق و تعهد، در پی ارتقای جایگاه گفتاردرمانی در کشور هستند. حضور چنین نخبگانی در بدنه دانشگاه علوم پزشکی مشهد، نویدبخش آیندهای روشن برای دانشجویان و خدماتی باکیفیتتر برای بیمارانی است که برای بازیافتن قدرت کلام و ارتباط، به دستان توانمند این متخصصان چشم دوختهاند.
