متخصص اورولوژی و عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد با تأکید بر نقش عوامل قابل پیشگیری در بروز سرطانهای دستگاه ادراری گفت: استعمال دخانیات بهویژه سیگار، یکی از مهمترین عوامل خطر ابتلا به سرطان مثانه به شمار میرود.
دکتر حمیدرضا قربانی در گفتگو با وب دا با اشاره به اهمیت تشخیص زودهنگام سرطانها اظهار کرد: اغلب تومورها در صورت تشخیص بهموقع و آغاز درمان مناسب، از شانس بالای موفقیت درمان و افزایش طول عمر بیمار برخوردار هستند. بر همین اساس، سرطانهای مثانه، پروستات و بیضه از جمله بیماریهایی هستند که در صورت شناسایی زودهنگام، درمانهای موفقیتآمیزی برای آنها وجود دارد.
وی با بیان اینکه مصرف سیگار و همچنین تماسهای شغلی با ترکیبات شیمیایی مورد استفاده در صنایع رنگ، چرمسازی، لاستیک و مواد حاوی بنزن نقش تعیینکنندهای در بروز سرطان مثانه دارند، افزود: از مهمترین علائم هشداردهنده این بیماری میتوان به وجود خون در ادرار و تکرر ادرار اشاره کرد که بررسی دقیق آنها توسط تیم درمان ضروری است.
این عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد ادامه داد: مشاهده خون در ادرار نیازمند بررسی کامل و دقیق است تا علل احتمالی از جمله سابقه دفع سنگ کلیه مشخص شود. در صورت تشخیص بهموقع، بیمار میتواند زندگی عادی و باکیفیتی داشته باشد.
دکتر قربانی در ادامه به سرطان پروستات اشاره کرد و گفت: در صورتی که این بیماری در مراحل اولیه شناسایی شود، امکان انتخاب درمانهای مؤثر و مناسب وجود دارد. غربالگری سرطان پروستات برای مردان ۵۰ تا ۷۵ سال توصیه میشود، هرچند طبق گایدلاینهای آموزشی، انجام آن امری اختیاری و مبتنی بر خواست و آگاهی بیمار است.
وی افزود: افزایش سطح PSA میتواند نشانهای از سرطان پروستات یا عفونت باشد و تشخیص قطعی ابتلا یا عدم ابتلا از طریق نمونهبرداری از بافت امکانپذیر است. خوشبختانه بیشتر سرطانهای پروستات از نوع کمخطر هستند و در صورت تشخیص بهموقع، حتی میتوان تا زمان مشاهده علائم پیشرفت بیماری، روند درمان را کنترل کرد.
این متخصص اورولوژی همچنین با اشاره به علائم شایع بیماریهای پروستات گفت: تکرر ادرار و کاهش فشار ادرار از مهمترین نشانههای بزرگی خوشخیم یا بدخیم پروستات به شمار میروند.
دکتر قربانی در بخش دیگری از سخنان خود به سرطان بیضه اشاره کرد و گفت: این نوع سرطان بیشتر در جوانان ۲۵ تا ۳۵ سال بروز میکند و مهمترین عامل خطر آن، بیضه نزولنکرده (داخل شکمی) است. به همین دلیل، کودکانی که در دوران نوزادی بیضه آنها نزول نکرده است، در صورت عدم درمان، در معرض خطر بیشتری قرار دارند.
وی در پایان تأکید کرد: نوزادانی که بیضه آنها قابل لمس یا مشخص نیست، باید حتماً تحت درمان قرار گیرند و بهترین زمان برای این مداخله، حدود ۹ ماهگی تا یکسالگی است. خوشبختانه درمانهای مؤثر و مناسبی برای سرطان بیضه وجود دارد و در صورت تشخیص زودهنگام، بیماران میتوانند از طول عمر و کیفیت زندگی مطلوبی برخوردار شوند.
