پایگاه خبری وبدا

متخصص بیماری‌های پوست و مو و عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد با تأکید بر اینکه ویتیلیگو (پیسی) یک بیماری خودایمنی و غیرمسری است، گفت: اگرچه هنوز درمان قطعی برای ریشه‌کن کردن این بیماری وجود ندارد، اما تشخیص زودهنگام، انتخاب روش درمانی مناسب، پیگیری مستمر و حمایت خانواده و جامعه، نقش مهمی در کنترل بیماری و دستیابی به نتایج درمانی موفق دارد.

دکتر مهدی رزم‌آرا، متخصص بیماری‌های پوست و مو، مسئول درمانگاه پوست بیمارستان امام رضا(ع) در گفتگو با وب دا با اشاره به ماهیت بیماری ویتیلیگو یا پیسی اظهار کرد: ویتیلیگو یک بیماری خودایمنی است که در آن سلول‌های تولیدکننده رنگدانه پوست (ملانوسیت‌ها) به‌تدریج از بین می‌روند و در نتیجه، لکه‌های سفید با حاشیه‌های مشخص روی پوست ایجاد می‌شود.

وی با رد یکی از رایج‌ترین باورهای نادرست درباره این بیماری افزود: مهم‌ترین نکته‌ای که مردم باید بدانند این است که ویتیلیگو به هیچ عنوان مسری نیست و از طریق تماس، معاشرت یا زندگی مشترک از فردی به فرد دیگر منتقل نمی‌شود.

این متخصص پوست و مو با بیان اینکه علت دقیق ابتلا به ویتیلیگو هنوز به‌طور کامل مشخص نشده است، گفت: عوامل متعددی از جمله زمینه ژنتیکی، اختلالات سیستم ایمنی و استرس‌های روانی در بروز این بیماری نقش دارند. همچنین افرادی که سابقه ابتلا به ویتیلیگو در بستگان درجه یک خود دارند، بیش از دیگران در معرض خطر ابتلا قرار می‌گیرند.

دکتر رزم‌آرا با اشاره به ارتباط این بیماری با برخی دیگر از بیماری‌های خودایمنی افزود: اختلالات تیروئید از جمله بیماری‌هایی هستند که در برخی بیماران مبتلا به ویتیلیگو بیشتر مشاهده می‌شوند و به همین دلیل ارزیابی کامل وضعیت سلامت بیمار از سوی پزشک اهمیت ویژه‌ای دارد.

وی تأکید کرد: اگرچه تاکنون درمان قطعی برای پیشگیری از بروز یا ریشه‌کن کردن کامل ویتیلیگو معرفی نشده است، اما کنترل استرس، محافظت از پوست در برابر نور خورشید و استفاده از روش‌های درمانی موجود، نقش مؤثری در کنترل بیماری و بهبود ضایعات پوستی دارد.

درمان‌های نوین، امید بیماران را افزایش داده است

مسئول درمانگاه پوست بیمارستان امام رضا(ع) با اشاره به پیشرفت‌های علمی در درمان ویتیلیگو اظهار کرد: برخلاف گذشته که بسیاری از بیماران نسبت به درمان این بیماری ناامید بودند، امروز روش‌های درمانی مؤثر و امیدبخشی در دسترس قرار دارد و در بسیاری از موارد می‌توان روند بیماری را کنترل و بازگشت رنگدانه‌های پوست را تسهیل کرد.

وی درباره روش‌های درمانی موجود گفت: داروهای موضعی، نوردرمانی به‌ویژه با اشعه UVB، لیزر اگزایمر برای ضایعات محدود و سایر روش‌های درمانی، از جمله درمان‌های مؤثر در کنترل ویتیلیگو به شمار می‌روند.

دکتر رزم‌آرا افزود: در بیمارانی که به درمان‌های رایج پاسخ مناسبی نمی‌دهند، روش‌های پیشرفته‌تری مانند پیوند سلول‌های رنگدانه‌ای و سایر روش‌های جراحی قابل استفاده است. همچنین استفاده از فناوری‌های نوین مانند سلول‌های بنیادی، پلاسمای غنی از پلاکت (PRP) و فرآورده‌های مشتق از بافت چربی (SVF) نیز در برخی بیماران می‌تواند به روند درمان کمک کند.

رژیم غذایی خاصی برای درمان پیسی وجود ندارد

این عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد با اشاره به برخی باورهای نادرست درباره تغذیه در بیماران مبتلا به ویتیلیگو تصریح کرد: تاکنون هیچ ماده غذایی یا رژیم غذایی خاصی به‌عنوان عامل ایجادکننده، تشدیدکننده یا درمان‌کننده این بیماری از نظر علمی به اثبات نرسیده است.

وی افزود: همچنین هیچ کمبود ویتامین مشخصی به‌عنوان علت اصلی بروز ویتیلیگو شناخته نشده و نمی‌توان این بیماری را به کمبود یک ویتامین یا مصرف ماده غذایی خاص نسبت داد.

مراجعه زودهنگام و حمایت اجتماعی، دو رکن موفقیت درمان

دکتر رزم‌آرا مراجعه زودهنگام به متخصص پوست را یکی از مهم‌ترین عوامل موفقیت درمان دانست و گفت: انتخاب روش درمانی مناسب، صبوری در ادامه درمان و پیگیری منظم، تأثیر قابل‌توجهی در کنترل بیماری و افزایش احتمال موفقیت درمان دارد.

وی همچنین بر اهمیت حمایت خانواده و جامعه از بیماران مبتلا به ویتیلیگو تأکید کرد و افزود: این بیماری تنها رنگ پوست را تغییر می‌دهد و هیچ تأثیری بر توانایی‌ها، شخصیت، ارزشمندی و جایگاه اجتماعی افراد ندارد. حمایت خانواده، پذیرش اجتماعی و پرهیز از نگاه تبعیض‌آمیز، در کنار درمان پزشکی، از مهم‌ترین عوامل ارتقای کیفیت زندگی این بیماران است.

این متخصص پوست و مو خاطرنشان کرد: هیچ فردی از ابتلا به ویتیلیگو مصون نیست و ممکن است هر انسانی در طول زندگی با این بیماری مواجه شود؛ از این رو جامعه باید با آگاهی، احترام و بدون هرگونه برچسب یا تبعیض با مبتلایان برخورد کند.

دکتر رزم‌آرا در پایان با تأکید بر سه اصل اساسی در مدیریت ویتیلیگو گفت: امید، صبوری و پیگیری مستمر درمان، سه رکن اصلی موفقیت در کنترل این بیماری هستند و نباید اجازه داد پیسی، اعتمادبه‌نفس، امید و کیفیت زندگی بیماران را تحت تأثیر قرار دهد.