پایگاه خبری وبدا

بیش از یک سال است که از زمان اعلام رسمی شناسایی نخستین مورد ابتلا به بیماری کووید-19 در کشور می گذرد و در این مدت تلاش های گسترده ای برای کنترل و مقابله با ویروس کرونا در جای جای کشورمان انجام شده است تا بتوان از بروز بیماری جلوگیری و یا بیماری را از این بیماری نجات داد.

به اذعان مسئولان وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی، مشهد مقدس و استان خراسان رضوی به دلیل زائر پذیری و وجود سکونتگاه های غیر رسمی و گستردگی مناطق حاشیه شهر، همواره درمعرض بروز همه گیری های بالایی قرار داشت به گونه ای دکتر نمکی وزیر بهداشت همواره مشهد را یکی از نگرانی های خود در بحران کرونا اعلام می کرد، اما عنایت خاصه حضرت علی ابن موسی الرضا(ع) و تلاش ها، ایثارگری ها و از خود گذشتگی های گسترده مسئولان، مدافعان سلامت در گروه های مختلف و مشارکت و همکاری تمام مردم و مسئولان استان موجب شد به شکل مناسبی خدمات رسانی به بیماران کرونایی و غیر کرونایی انجام شود.

در این خصوص با دکتر بدیعی معاون درمان دانشگاه علوم پزشکی مشهد مصاحبه ای را انجام داده ایم تا در جریان اقدامات و چالش های پیش روی این معاونت در یک سال اخیر و در جبهه مبارزه با ویروس کرونا قرار بگیریم.

وب دا: مهمترین چالش‌هایی که در دوره پاندمی با آن‌ها مواجه شدید چه بودند؟ اگر برگردیم به اول اسفند  سال 98،  با توجه به تجربه کسب شده، چه کارهایی را انجام می دادید و چه کارهایی را انجام نمی‌دادید؟

 درسال گذشته و از ابتدای اسفند که وارد شرایط پاندمی کرونا شدیم متاسفانه سیستم های مقابله با کرونا نمی توانست واکنش سریع نشان دهد و علیرغم تمام مانور ها و سیستم های رده بندی که تعریف شده بود این سیستم کارآمد نبود و شاید بتوان گفت دانشگاه با تجربیات خودش برنامه ریزی های لازم را انجام داد.

اگر بخواهیم به اول اسفند ۹۸برگردیم اولین کار این است که اطلاعات مردم را افزایش دهیم و یک دستورالعمل واحد آماده کنیم و به همه ابلاغ شود تا دچار سردرگمی نشویم.

وب دا: چه مشکلاتی در زمینه تامین، شیفت بندی، پرداخت بموقع، توانمندی‌های لازم (آموزش)  برای مواجهه با این بحران  و انگیزه در کادر درمانی  وجود داشت و چه اقداماتی برای کاهش این نقایص انجام شد یا می‌توان انجام داد؟

در پاندمی کرونا دانشگاه علوم پزشکی مشهد وارد محدوده کاری شد که زیاد آشنایی با آن نداشت و حتی در جاهایی درگیر یکسری حاشیه ها شد که نباید می شد؛ از سوی دیگر باید تمرکز بیشتر در حوزه بهداشت صورت می گرفت زیرا بسیاری از بیمارانی که به مراکز درمانی مراجعه می کردند در تماس با دیگر بیماران به این بیماری مبتلا شده بودند و سیستم مراقبت و پیگیری دچار اشکالات زیادی بود.

معاون درمان دانشگاه علوم پزشکی مشهد با تأکید بر اینکه در سیستم درمان هزینه هایی صرف شد که می توانست در سطح بهداشت جامعه شود و این فشار کاری بر تیم درمان نیز وارد نشود  ،گفت:نکته مهم در برخورد کرونا این بود که ما وارد شرایطی ویژه ای شدیم در حالی که زیر ساخت لازم را در بخش های مراقبت ویژه با تهویه مناسب و پرسنل آگاه به بیماریهای واگیر دار نداشتیم.  

کمبود نیرو با تجربه و آموزش دیده در بخش مراقبت ویژه یکی دیگر از چالش ها بود که نیاز بود کشور با سرعت بیشتری وارد عمل شود و بتواند زمینه را برای آموزش فراهم کند تا با بروز رسانی آموزش هانیروها، کیفیت خدمات افزایش یابد.

یکی از مشکلات تامین نیروی انسانی بحث عدم پرداختی به موقع که از قبل روی هم انباشته شده بود،و از سوی دیگر پرسنل ،،توانمندی لازم رابرای مقابله با بیماریهای عفونی نداشتند.

وب دا: چگونه کمبود وسایل محافظت فردی را برای پرسنل بیمارستان در هفته های نخست مرتفع ساختید؟ آیا برای تامین وسیله یا تجهیزات دیگری مشکل داشتید و در صورت پاسخ مثبت چه اقدامی را انجام دادید یا توصیه می‌کنید انجام شود؟

با ورود به پاندمی کرونا و افزایش نیاز جامعه و مراکز درمانی به تجهیزات و وسایل حفاظت فردی، رییس دانشگاه علوم پزشکی مشهد برای تامین تجهیزات مورد نیاز در حوزه حفاظت فردی تمام قسمت ها را بسیج  نمود و در این زمینه کارگاه های تولید کننده ماسک در شهر مشهد و سایر مناطق استان افزایش یافت تا با مشکلی روبرو نشویم.

مشکل کمبود وسائل حفاظت فردی فقط در هفته اول بود و یکی از عواملی که پرسنل کمتر دچار بیماری شدند این بود که توانستیم وسائل حفاظت فردی را به موقع تهیه ، تامین و در اختیار نیروها قرار دهیم.

 راه اندازی آزمایشگاه پی سی آر با توجه به شرایطی که به وجود آمده بود به خوبی در مشهد انجام شد چون ارسال نمونه به تهران و انباشت نمونه ها زمینه را برای انجام اقدامات دیر هنگام فراهم می کرد.

در بحث تجهیزات سرمایه ای متأسفانه با توجه به حجم زیاد مراجعین به بیمارستانها در ابتدای کار مشکلاتی در زمینه سی تی اسکن ها در شهر مشهد وجود داشت که در این مدت اقدامات موثری صورت گرفت و هفت دستگاه سی تی اسکن در مراکز درمانی زیر پوشش این دانشگاه نصب و راه اندازی شد اما باید گفت که در این مدت به دلیل افزایش تقاضا، برخی از دستگاه ها دچار فرسودگی شده اند که باید در این زمینه برنامه ریزی شود.

وب دا: مهمترین نکاتی که در هدایت، سازماندهی و چیدن تیم‌های کاری در بیمارستان‌ها لحاظ نمودید چه مواردی بود؟

 باید گفت که مهم ترین موضوعی که در بحران کرونا کمک کرد تا بار کاری را از بیمارستان ها بکاهیم استفاده ازسیستم نظام ارجاع و کم کردن مسافرت درون شهری و کاهش فشار از اورژانس ها بود که ما در مشهد از سه سطح استفاده کردیم.

سطح یک درمانگاه های خصوصی و مراکز ۱۶ساعته، سطح دو کلینیک های تنفسی در مناطق مختلف شهر که در ۲۲مرکز خدمت رسانی می کرد و سطح سه نیز اورژانس های بیمارستانی بود که اورژانس های بیمارستانی پذیرای بیماران بیمارستانی و بیمارانی که مستقیم مراجعه می کردند، بود.

همچنین علاوه بر مراکز دولتی از ظرفیت درمانگاه  های خصوصی نیز استفاده شد، که نقش موثری در خدمات رسانی به بیماران و کاهش بار مراکز درمانی داشت.

 همچنین در پیک اول تخلیه دو بیمارستان و قرار دادن آنها برای درمان کرونا و ارجاع بیماران دولتی به خصوصی با تعرفه دولتی زمینه ای را فراهم کرد تا مردم دچار اختلال در روند درمان نشوند.

از سوی دیگر بیمارستان های خصوصی در زمینه تهیه ونتیلاتور به ما کمک کردند که باعث شد دانشگاه علوم پزشکی مشهد کمبود تخت را نداشته باشد.

عنایت خاصه حضرت علی ابن موسی الرضا(ع) به خادمان مردم و علاوه برآن برنامه ریزی هایی که در دانشگاه برای تهیه لوازم حفاظت فردی انجام شده بود باعث شد که خراسان رضوی به بزرگترین تولید کننده ماسک در کشور تبدیل شود و ما در این حوزه با مشکلی روبرو نشویم.

همکاری شما با معاونت بهداشت در چه زمینه‌هایی بود؟ و چگونه در آینده می‌باید ادامه داشته باشد؟ همکاری با چه نهادهای دیگری را برای معاونت درمان ضروری دیدید و در این خصوص چه اقدامی انجام دادید؟

 از همان روزهای نخست بروز همه گیری کرونا، معاونت های دانشگاه علوم پزشکی مشهد به ویژه در دو حوزه بهداشت و درمان همکار های موثری در راستای خدمات رسانی به بیماران صورت گرفت و اجرای برنامه نظام ارجاع و سطح بندی بیماران از مهمترین اقداماتی بود که با همکاری مشترک این دو معاونت صورت گرفت.

اجرای این طرح ضمن افزایش خدمات رسانی به بیماران از ایجاد ازدحام در مراکز درمانی نیز جلوگیری کرد.اقدام مشترک دیگری که در راستای همکاری مشترک میان معاونت درمان و بهداشت انجام شد، اتصال سامانه سینا و پیگیری و مراقبت بیماران کرونایی به سامانه HIS بود که با اجرای این اقدام موجب شد، تمام بیمارانی که در مراکز درمانی به صورت سرپایی و یا بستری می شوند، اطلاعاتشان از طریق سامانه سینا به حوزه بهداشت ارسال و پس از ان تحت مراقبت و پیگیری قرار گرفتند.

همچنین در بحران کرونا به این نتیجه دست یافتیم که می توان با استفاده از ظرفیت بخش خصوصی و در انجام سطح بندی این مراکز از امکانات و ظرفیت های موجود برای گسترش خدمات رسانی به بیماران کرونایی به شکل بهتری استفاده کرد که در این راستا در پیک سوم کرونا از ظرفیت بیمارستان های تامین اجتماعی، بخش خصوصی،سپاه، نیروی نظامی و انتظامی و خیریه استفاده شد.

می توان گفت اگر حمایت بخش خصوصی و غیر دانشگاهی در پیک سوم کرونا نبود بخش دانشگاهی به تنهایی نمی توانست با کمترین آسیب از این بحران عبور کند.

همچنین همدلی و مشارکت همه مراکز و سازمان های موثر در پیک سوم نیز موجب شد تا با کمترین میزان مرگ ومیر در بین دانشگاه های هم تراز بتوانیم به مردم خدمت رسانی کنیم.