پایگاه خبری وبدا

پسوریازیس بیماری التهابی مزمن و غیرواگیرداری است که علاوه بر پوست، می‌تواند ناخن‌ها و مفاصل را نیز درگیر کند؛ تشخیص به‌موقع، انتخاب درمان متناسب با شرایط بیمار و تداوم مراقبت‌های پزشکی، نقش مهمی در کنترل علائم و ارتقای کیفیت زندگی مبتلایان دارد.

دکتر سیده مهدیه طوسی، متخصص بیماری‌های پوست و مو در بیمارستان شهید هاشمی‌نژاد مشهد، در گفت‌وگو با وب‌دا با تأکید بر اهمیت تشخیص به‌موقع و درمان اصولی پسوریازیس اظهار کرد: این بیماری با منشأ ایمنی، معمولاً با علائمی مانند قرمزی پوست، پوسته‌ریزی، خارش و ایجاد ضایعات پوستی بروز می‌کند و در برخی بیماران ممکن است ناخن‌ها و مفاصل را نیز درگیر سازد.

وی با بیان اینکه پسوریازیس یا صدف یک بیماری واگیردار نیست، افزود: این بیماری از طریق تماس پوستی به دیگران منتقل نمی‌شود و آگاهی‌رسانی درباره ماهیت آن می‌تواند به اصلاح باورهای نادرست، کاهش نگرش منفی اجتماعی و حمایت بیشتر از مبتلایان کمک کند.

عوامل ژنتیکی و محیطی در بروز یا تشدید علائم بیماری

این متخصص بیماری‌های پوست و مو با اشاره به عوامل مؤثر در بروز و تشدید پسوریازیس گفت: زمینه ژنتیکی، اختلال در عملکرد سیستم ایمنی و برخی عوامل محیطی، از جمله استرس، عفونت‌ها و آسیب‌های پوستی، می‌توانند در شروع یا تشدید علائم بیماری نقش داشته باشند؛ بنابراین، شناسایی عوامل محرک و رعایت توصیه‌های درمانی در مدیریت بهتر این بیماری اهمیت دارد.

درمان متناسب با شرایط هر بیمار؛ از داروهای موضعی تا درمان‌های بیولوژیک

دکتر طوسی با اشاره به پیشرفت‌های علمی در درمان پسوریازیس تصریح کرد: انتخاب روش درمان به عواملی مانند شدت بیماری، وسعت و محل ضایعات و شرایط عمومی بیمار بستگی دارد. بر همین اساس، درمان ممکن است شامل داروهای موضعی، نوردرمانی، داروهای سیستمیک و در بیماران واجد شرایط، درمان‌های هدفمند و داروهای بیولوژیک باشد.

وی ادامه داد: برخی داروهای بیولوژیک در بیماران مبتلا به پسوریازیس متوسط تا شدید می‌توانند به کاهش قابل‌توجه ضایعات پوستی کمک کنند؛ بااین‌حال، انتخاب درمان مناسب باید با نظر پزشک متخصص و با درنظرگرفتن شرایط فردی، بیماری‌های زمینه‌ای و عوارض احتمالی صورت گیرد.

توجه به سلامت روان و علائم درگیری مفاصل

این متخصص پوست و مو با تأکید بر ابعاد روانی و اجتماعی پسوریازیس خاطرنشان کرد: ضایعات پوستی، به‌ویژه در نواحی قابل مشاهده بدن، ممکن است موجب کاهش اعتمادبه‌نفس، اضطراب و محدودیت در روابط اجتماعی بیماران شود. ازاین‌رو، افزایش آگاهی عمومی درباره این بیماری و مقابله با تصور نادرست واگیردار بودن آن، در بهبود نگرش جامعه و کاهش فشارهای روانی بر مبتلایان نقش مهمی دارد.

دکتر طوسی همچنین درباره احتمال درگیری مفاصل در برخی بیماران هشدار داد و گفت: درد، تورم یا خشکی مداوم مفاصل در افراد مبتلا به پسوریازیس باید جدی گرفته شود و نیازمند ارزیابی پزشکی است؛ زیرا تشخیص زودهنگام آرتریت پسوریاتیک می‌تواند در پیشگیری از آسیب‌های مفصلی مؤثر باشد.

تداوم درمان و مراقبت روزانه برای کنترل بهتر بیماری

وی در پایان به مبتلایان توصیه کرد ضمن مراجعه منظم به پزشک و پایبندی به برنامه درمانی، از قطع یا تغییر خودسرانه داروها پرهیز کنند. استفاده از مرطوب‌کننده‌های مناسب، مدیریت استرس و رعایت اصول مراقبت از پوست نیز می‌تواند در کنترل بهتر علائم و بهبود کیفیت زندگی آنان مؤثر باشد.