سوپروایزر اورژانس بیمارستان شهید هاشمی‌نژاد مشهد: پرستار، وکیل مدافع بیمار است
سید احمد اکبری‌راد، سوپروایزر اورژانس بیمارستان شهید هاشمی‌نژاد مشهد، با تأکید بر اینکه پرستاری فراتر از یک شغل و رسالتی انسانی است، گفت: پرستار باید صدای بیمار باشد و درد، نیازها و نگرانی‌های او را به پزشک منتقل کند تا مسیر درمان با دقت و کیفیت بیشتری طی شود؛ رسالتی که شهید حسین عشقی با سال‌ها خدمت صادقانه و ایثارگرانه، جلوه‌ای ماندگار از آن را به نمایش گذاشت.
به گزارش وبدا، پرستاری حرفه‌ای آمیخته با دانش، مهارت، مسئولیت‌پذیری و همدلی است؛ حرفه‌ای که در لحظه‌های دشوار بیماری، حضور پرستار می‌تواند مایه آرامش بیماران و خانواده‌های آنان باشد. سید احمد اکبری‌راد، کارشناس پرستاری و فارغ‌التحصیل دانشگاه علوم پزشکی مشهد که از سال ۱۳۸۷ در مرکز آموزشی، پژوهشی و درمانی شهید هاشمی‌نژاد مشهد خدمت می‌کند، در گفت‌وگو با وبدا از تجربه‌های خود در این مسیر، روزهای سخت همه‌گیری کرونا، خاطرات همکار شهیدش حسین عشقی و دغدغه‌های حرفه پرستاری سخن گفت.
از روزهای نخست کارآموزی تا ریشه‌دواندن عشق به پرستاری
اکبری‌راد درباره چگونگی شکل‌گیری علاقه‌اش به حرفه پرستاری روایت می‌کند: «پرستاری را ابتدا که انتخاب کردم و وارد دانشگاه شدم، تا پیش از شروع کارآموزی در بیمارستان علاقه چندانی به این رشته نداشتم؛ اما بعد از شروع کار در بیمارستان و لمس عینی درد و رنج بیماران، علاقه‌ام هر روز بیشتر شد و به لطف خدا، عشق به این حرفه در من ریشه دواند. همیشه سعی کرده‌ام گره و مشکلی از کار مردم باز کنم.»
وی وجدان کاری و تعهد اخلاقی در کنار علم و تخصص را از مهم‌ترین ویژگی‌های یک پرستار می‌داند و با اشاره به توصیه ماندگار پدربزرگش می‌گوید: «از روزی که در رشته پرستاری پذیرفته شدم، یاد گرفتم که باید بیماران را مانند خانواده خود بدانیم؛ مانند پدر، مادر، خواهر، برادر و فرزند خود.»
این نگاه انسانی، در سال‌های فعالیت حرفه‌ای او به اصلی برای تعامل با بیماران و همکاران تبدیل شده است. اکبری‌راد تأکید می‌کند: «همیشه به همکاران پرستار می‌گویم شما وکیل مدافع بیمار هستید و باید درد و بیماری بیمار را از زبان خودش به پزشکان بیان کنید تا روند درمان به بهترین شکل انجام شود.»
روزهای سخت کرونا؛ تجربه‌ای آمیخته با اندوه و امید
سوپروایزر اورژانس بیمارستان شهید هاشمی‌نژاد مشهد، دوران همه‌گیری کرونا را یکی از ماندگارترین و در عین حال دشوارترین دوره‌های کاری خود می‌داند؛ روزهایی که کارکنان حوزه سلامت در کنار بیماران، لحظه‌هایی سرشار از نگرانی، اندوه و امید را تجربه کردند.
او از آن روزها با یادآوری احساسات مشترک کادر درمان و بیماران می‌گوید: «کرونا روزهای عجیبی بود؛ روزهای غم، غصه و در عین حال امید. با گریه بیماران گریه کردیم و با خنده و بهبودی‌شان خندیدیم.»
این تجربه، بار دیگر نشان داد که پرستاری تنها به انجام وظایف درمانی محدود نمی‌شود؛ بلکه همراهی با بیمار در لحظه‌های دشوار و سهیم‌شدن در نگرانی‌ها و امیدهای او، بخش جدایی‌ناپذیر این حرفه است.
شهید حسین عشقی؛ پرستاری که خدمت را به میدان‌های دشوار برد
اکبری‌راد در بخش دیگری از این گفت‌وگو، از شهید والامقام حسین عشقی، همکار و دوست خود، یاد می‌کند؛ پرستاری که به گفته او، اخلاص در خدمت، روحیه جهادی و مسئولیت‌پذیری را در عرصه‌های مختلف به نمایش گذاشت.
وی اظهار کرد: «امسال بیمارستان شهید هاشمی‌نژاد، به‌ویژه بخش اورژانس، میزبان یاد و خاطره عزیزی است که حضورش مایه دلگرمی همگان بود؛ پرستار فداکار و مجاهد، شهید حسین عشقی. شهادتی که نصیب هرکسی نمی‌شود، پاداش سال‌ها اخلاص و خدمت بی‌دریغ او بود.»
او با اشاره به ابعاد مختلف فعالیت‌های جهادی این شهید افزود: «وقتی به کارنامه کاری و اخلاقی حسین نگاه می‌کنیم، می‌بینیم که او مرد میدان‌های سخت بود. حضور داوطلبانه‌اش در سیل آق‌قلا، مجاهدت‌های بی‌توقفش در بخش‌های کرونا، شرکت فعال در اردوهای جهادی و خدمت‌رسانی در ایام اربعین، تنها بخشی از روحیه ایثارگرانه اوست.»
این سوپروایزر اورژانس ادامه داد: «حسین در محیط کار، بهترین دوست و همکار برای همه ما و دلسوزترین پرستار برای بیماران بود؛ و در خانه نیز بهترین همسر، پدر، فرزند و برادر. او با وجود داشتن فرزندی دوساله و تمام تعلقات دنیوی، وقتی احساس وظیفه کرد، از همه چیز گذشت تا از میهن دفاع کند و آرامش‌بخش کسانی باشد که در خط مقدم دفاع از کشور هستند. او با خدای خویش معامله کرد و امروز به الگویی بی‌نظیر برای نسل جوان پرستاری تبدیل شده است.»
پشت هر پرستار، خانواده‌ای همراه و صبور ایستاده است
اکبری‌راد با اشاره به نقش خانواده در تحمل دشواری‌های حرفه پرستاری، از همراهی همسر و دعای خیر پدر و مادرش به‌عنوان پشتوانه‌های مهم زندگی و کار خود یاد کرد.
وی گفت: «به‌خوبی می‌دانم که پشت هر پرستار موفق، خانواده‌ای فداکار ایستاده است. همسر دلسوز و مهربانم با تمام سختی‌ها، خستگی‌ها و نبودن‌هایم ساخت و خانه‌ای پر از آرامش برایم فراهم کرد تا با انرژی و روحیه‌ای باز به محل کار برگردم؛ همسری که بار سنگین رسیدگی به فرزندان و تربیت آن‌ها را با عشق به دوش کشید. بدون شک، دعای خیر پدر و مادر گران‌قدرم نیز همواره راهگشای مسیر پربار زندگی و کارم بوده است.»
این روایت، یادآور سهم خانواده‌هایی است که با پذیرش دشواری‌های کار شیفتی، شب‌کاری و مسئولیت‌های سنگین پرستاری، امکان تداوم خدمت‌رسانی کارکنان سلامت را فراهم می‌کنند.
دغدغه‌های پرستاری؛ از تعهد حرفه‌ای تا ضرورت حمایت معیشتی
سوپروایزر اورژانس بیمارستان شهید هاشمی‌نژاد مشهد با اشاره به انتظارات خود از آینده حرفه پرستاری تصریح کرد: آرزوی او، پرورش پرستارانی متعهد، خلاق، متخصص و برخوردار از وجدان کاری بالاست؛ نیروهایی که بتوانند با آرامش خاطر و تمرکز بر نیازهای بیماران، وظایف حرفه‌ای خود را انجام دهند.
وی با تأکید بر ضرورت توجه به دغدغه‌های معیشتی پرستاران افزود: اصلاح تعرفه‌های پرستاری و برقراری حقوق فوق‌العاده خاص می‌تواند در کاهش فشارهای مالی این قشر مؤثر باشد تا پرستاران بدون استرس‌های معیشتی، با آرامش بیشتری به خدمت‌رسانی بپردازند و نیاز به اشتغال در شغل دوم کاهش یابد.
اکبری‌راد همچنین به علاقه‌مندان ورود به این حرفه توصیه کرد: «فقط کسانی باید وارد این رشته شوند که عشق و علاقه واقعی به آن دارند؛ چون پرستاری با قلب، روح و جان انسان‌ها سروکار دارد و باید با تمام سختی‌ها، شب‌زنده‌داری‌ها، خنده‌ها و گریه‌های آن کنار آمد.»
جای خالی حسین؛ حضوری که در خاطره همکاران ادامه دارد
اکبری‌راد در بخش پایانی این گفت‌وگو، با یادآوری خاطره‌ای از شهید حسین عشقی، از پیوند عمیق این شهید با خانواده‌اش سخن گفت: «یادم می‌آید حسین یک‌بار که پسرش علیسان بیمار شده بود، بسیار نگران بود و دلشوره شدیدی داشت. او علاقه بسیار زیادی به خانواده، همسر و فرزندش داشت؛ اما این همه علاقه باعث نشد از اعزام به مناطق زیر بمباران خودداری کند. او راهی شد و به شهادت رسید.»
وی با اشاره به جای خالی این همکار شهید در بیمارستان اظهار کرد: «امسال که حسین در بین ما نیست، یاد و خاطره‌اش رنگ و روی دیگری به بخش بخشیده است. جای خالی‌اش کاملاً احساس می‌شود، اما یادش از همیشه پررنگ‌تر است.»
او ادامه داد: دوستان و همکاران شهید با اهدای گل در بخش‌هایی که حسین در آن‌ها خدمت می‌کرد، یاد او را زنده نگه داشتند. نصب عکس و بنر این شهید در دو سوی ورودی بیمارستان نیز به نشانه‌ای از پاسداشت خاطره و راه او تبدیل شده است.
اکبری‌راد در پایان خاطرنشان کرد: «امروز پرسنل بیمارستان هر روز خود را با یاد و خاطره او آغاز می‌کنند؛ پرستاری که رفت، اما راهش چراغ راه ما در خدمت به مردم باقی ماند.»
روایت سید احمد اکبری‌راد از پرستاری و شهید حسین عشقی، یادآور این حقیقت است که در نظام سلامت، دانش و مهارت حرفه‌ای زمانی با عمیق‌ترین معنای خود همراه می‌شوند که در کنار وجدان کاری، همدلی و تعهد به کرامت انسان قرار گیرند؛ ارزش‌هایی که در خاطره همکاران و مسیر خدمت‌رسانی به بیماران زنده می‌مانند.
درج نظر