پایگاه خبری وبدا

دکتر فائزه موحدیان‌فر، متخصص رادیولوژی و عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مسیر علمی و حرفه‌ای خود را از مدارس استعدادهای درخشان آغاز کرد و با کسب رتبه ۱۲ کشوری آزمون سراسری، موفقیت در المپیاد مدیریت نظام سلامت، رتبه ۶۲ آزمون دستیاری و قرار گرفتن در جمع ۱۰ درصد برتر فارغ‌التحصیلان رشته رادیولوژی، به جایگاه عضو هیأت علمی دانشگاه رسید؛ مسیری که در کنار دانش و پژوهش، با فعالیت‌های اجتماعی، آموزشی و عام‌المنفعه نیز همراه بوده است.

دکتر فائزه موحدیان‌فر متولد اردیبهشت سال ۱۳۷۴ است. دوران تحصیل خود را در مدارس استعدادهای درخشان «فرزانگان مشهد» سپری کرد و در سال ۱۳۹۲ با کسب رتبه ۱۲ کشوری و رتبه هفتم منطقه یک در آزمون سراسری گروه علوم تجربی، وارد دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد شد.

وی در دوران پزشکی عمومی نیز در کنار حفظ جایگاه ممتاز آموزشی، در عرصه رقابت‌های علمی کشوری حضور فعالی داشت و موفق به کسب مدال‌های نقره و برنز انفرادی و مدال‌های نقره تیمی در المپیاد مدیریت نظام سلامت شد.

مسیر علمی این پزشک جوان پس از پایان دوره پزشکی عمومی ادامه یافت و وی در آزمون دستیاری تخصصی سال ۱۴۰۰ موفق به کسب رتبه ۶۲ کشوری شد و تحصیل در رشته رادیولوژی دانشگاه علوم پزشکی مشهد را آغاز کرد. دکتر موحدیان‌فر در سال ۱۴۰۴، با قرار گرفتن در جمع ۱۰ درصد برتر فارغ‌التحصیلان رشته تخصصی رادیولوژی، این دوره را با موفقیت به پایان رساند و از بهمن‌ماه همان سال، فعالیت رسمی خود را به عنوان عضو هیأت علمی دانشگاه در عرصه آموزش پزشکی و خدمت به سلامت جامعه آغاز کرد.

از کمیته تحقیقات دانشجویی تا انتشار مقالات علمی

دکتر موحدیان‌فر در گفت‌وگو با وبدا، درباره فعالیت‌های دوران دانشجویی خود اظهار کرد: ورود به فضای دانشگاه از همان ابتدا با حضور در فعالیت‌های علمی و اجتماعی همراه بود و عضویت در کمیته تحقیقات دانشجویی، یکی از نخستین تجربه‌های جدی وی در این مسیر به شمار می‌رفت.

وی افزود: حضور در این مجموعه فرصتی برای آشنایی نزدیک با فرآیند پژوهش و ایده‌پردازی فراهم کرد و پس از پیوستن به هسته مرکزی کمیته، علاوه بر مشارکت در سیاست‌گذاری و برگزاری برنامه‌ها، تدریس کارگاه‌های جست‌وجوی پیشرفته منابع علمی برای دانشجویان سال‌های پایین‌تر را نیز بر عهده گرفتم.

این عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد خاطرنشان کرد: حاصل این تجربه‌ها، نگارش و انتشار سه مقاله معتبر ISI در دوران پزشکی عمومی بود؛ تجربه‌ای که نقش مهمی در شکل‌گیری مسیر پژوهشی وی داشت.

علم در کنار مسئولیت اجتماعی

دکتر موحدیان‌فر فعالیت‌های اجتماعی و دانشجویی را بخش دیگری از دوران دانشگاه خود عنوان کرد و گفت: در کانون هلال احمر دانشکده و در جایگاه دبیر این تشکل، برنامه‌هایی از جمله هماهنگی استقرار اتوبوس‌های انتقال خون در دانشگاه برای اهدای خون استادان و دانشجویان و همچنین برگزاری دوره‌های مهارت‌آموزی بالینی پایه مانند تزریقات، رگ‌گیری و آتل‌بندی برای دانشجویان علوم پایه اجرا شد.

وی ادامه داد: فعالیت در جهاد دانشگاهی و مشارکت در برنامه‌هایی مانند حمایت از دانشجویان نیازمند، برگزاری بازارچه‌های خیریه و برنامه‌های فرهنگی و اردوهای نجوم و رصد نیز از دیگر تجربه‌های دوران دانشجویی بود.

به گفته وی، حضور در مدارس پژوهشی از جمله مدرسه تابستانی تهران، شرکت در همایش‌های علمی به عنوان ارائه‌دهنده مقاله و داور و گذراندن یک دوره آموزشی چهارماهه در مجتمع بیمارستانی امام خمینی(ره) تهران، بخش دیگری از تجربه‌های علمی و آموزشی این دوره بوده است.

دکتر موحدیان‌فر پس از پایان تحصیلات نیز فرصت حضور در کنگره سالانه رادیولوژی استرالیا و نیوزیلند در استرالیا را به دست آورد؛ تجربه‌ای که به گفته وی، فرصت ارزشمندی برای آشنایی با آخرین دستاوردهای علمی و تبادل تجربه در عرصه بین‌المللی فراهم کرد.

آموزش؛ رسالت نخست اعضای هیأت علمی

این عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد با تأکید بر جایگاه آموزش در مأموریت دانشگاه‌های علوم پزشکی اظهار کرد: به اعتقاد من، نخستین و اصلی‌ترین وظیفه هر عضو هیأت علمی، آموزش و تربیت نیروی انسانی متخصص است و باید بخش قابل توجهی از زمان و توان استادان برای ارتقای سطح علمی و حرفه‌ای دانشجویان اختصاص یابد.

وی افزود: اعضای هیأت علمی دانشگاه‌های علوم پزشکی همزمان با آموزش و پژوهش، درگیر ارائه خدمات درمانی نیز هستند و حجم بالای خدمات در بیمارستان‌های دولتی، ضرورت ایجاد توازن میان این سه حوزه را بیشتر کرده است.

دکتر موحدیان‌فر ادامه داد: اساتید، دستیاران و دانشجویان در بیمارستان‌های دولتی بخش مهمی از خدمات درمانی جامعه را ارائه می‌کنند و همین موضوع، ایجاد تعادل میان درمان، آموزش بالینی و فعالیت‌های پژوهشی را به یکی از چالش‌های مهم نظام آموزش پزشکی تبدیل کرده است.

وی با اشاره به ساختارهای ارزیابی دانشگاهی خاطرنشان کرد: اگرچه پژوهش در ساختارهای رتبه‌بندی دانشگاهی و فرآیندهای ارزیابی از اهمیت بالایی برخوردار است، اما از منظر نیازهای واقعی جامعه، آموزش و پس از آن ارائه خدمات درمانی جایگاه بسیار مهمی دارند و پژوهش نیز می‌تواند در خدمت این دو رسالت اساسی قرار گیرد.

آموزش مؤثر، نیازمند زمان و تمرکز است

این پزشک جوان، آموزش را فرآیندی بنیادین و در عین حال زمان‌بر دانست و گفت: اگر بخواهیم مفاهیم علمی را با رویکردی دقیق و اصیل به دانشجویان منتقل کنیم، به زمان، تمرکز و برنامه‌ریزی نیاز داریم و نمی‌توان آموزش مؤثر را صرفاً در کنار سایر مسئولیت‌ها و بدون اختصاص زمان کافی دنبال کرد.

وی تأکید کرد: کیفیت آموزش پزشکی، مستقیماً با کیفیت نیروی انسانی آینده نظام سلامت ارتباط دارد و توجه به این موضوع باید یکی از اولویت‌های اصلی دانشگاه‌های علوم پزشکی باشد.

استاد الگو؛ ترکیبی از دانش، اخلاق و مسئولیت اجتماعی

دکتر موحدیان‌فر درباره ویژگی‌های استادانی که در دوران تحصیل برای وی الگو و الهام‌بخش بوده‌اند، اظهار کرد: استاد الگو تنها فردی نیست که از دانش علمی بالایی برخوردار باشد؛ بلکه اخلاق حرفه‌ای، احترام به بیمار و دانشجو، مسئولیت‌پذیری و به‌روز بودن علمی نیز از ویژگی‌های مهم یک استاد تأثیرگذار است.

وی افزود: استاد باید دانش خود را در خدمت آموزش و درمان قرار دهد و در کنار فعالیت علمی، حضور فعال در عرصه‌های فرهنگی، اجتماعی، خیریه و داوطلبانه نیز می‌تواند شخصیت یک استاد را برای دانشجویان جذاب‌تر و الهام‌بخش‌تر کند.

این عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد خاطرنشان کرد: رفتار و منش استادان تأثیر عمیقی بر شکل‌گیری شخصیت حرفه‌ای دانشجویان دارد و دانشجو تنها از محتوای علمی کلاس نمی‌آموزد، بلکه شیوه رفتار، اخلاق و مسئولیت‌پذیری استاد را نیز الگو قرار می‌دهد.

دانشگاه؛ فرصتی برای کشف استعدادها و یادگیری مهارت‌های زندگی

دکتر موحدیان‌فر در توصیه به دانشجویان گفت: تحصیل و حفظ جایگاه علمی باید اولویت اصلی دانشجو باشد، اما دانشگاه فرصت منحصربه‌فردی برای شناخت استعدادها و تقویت مهارت‌های فردی و اجتماعی است.

وی افزود: مشارکت در انجمن‌ها، کمیته‌های علمی، فعالیت‌های پژوهشی، فرهنگی و هنری می‌تواند تجربه ارزشمندی از کار تیمی، ارتباط با دیگران و مسئولیت‌پذیری ایجاد کند؛ مهارت‌هایی که در آینده حرفه‌ای افراد اهمیت زیادی خواهند داشت.

وی بهترین زمان برای تجربه فعالیت‌های فوق‌برنامه را سال‌های نخست دانشگاه دانست و تأکید کرد: دانشجویان باید از فرصت‌های این دوره برای رشد همه‌جانبه استفاده کنند، اما در عین حال نباید اهمیت آموزش پزشکی را فراموش کنند.

دکتر موحدیان‌فر با اشاره به اهمیت دوران پزشکی عمومی گفت: آموخته‌های دوره عمومی، حتی برای دانشجویانی که در ادامه وارد رشته‌های تخصصی مانند رادیولوژی می‌شوند، پایه و اساس عملکرد حرفه‌ای آینده است. نگاه مسئولانه به تحصیل و درک این موضوع که دانش پزشکی مستقیماً با سلامت و زندگی انسان‌ها ارتباط دارد، می‌تواند سرمایه‌ای ماندگار برای دوران تخصص باشد.

رادیولوژی؛ جذابیت حل یک معمای پزشکی

این متخصص رادیولوژی درباره علت انتخاب این رشته اظهار کرد: نخستین آشنایی جدّی من با رادیولوژی در دوران استاژری شکل گرفت و آنچه بیش از همه برایم جذاب بود، ماهیت تحلیلی و معماگونه این رشته بود؛ اینکه پزشک با مشاهده تصاویر و قرار دادن یافته‌های تصویری در کنار شرح حال بیمار، به یک تشخیص یا مجموعه‌ای از تشخیص‌های افتراقی می‌رسد.

وی ادامه داد: این فرآیند برای من شبیه حل یک معما بود و همین ویژگی، یکی از مهم‌ترین دلایل علاقه‌مندی به رادیولوژی شد.

دکتر موحدیان‌فر، ارتباط گسترده این رشته با سایر حوزه‌های پزشکی را از دیگر جذابیت‌های آن دانست و گفت: رادیولوژی تقریباً با تمام رشته‌های پزشکی در ارتباط است و همین گستردگی، آن را به حوزه‌ای جامع تبدیل کرده است.

وی افزود: رادیولوژی مانند اقیانوسی گسترده و عمیق است که می‌توان در آن یک حوزه تخصصی را انتخاب کرد و با ادامه مسیر علمی، در یک شاخه مشخص به شکل حرفه‌ای‌تر فعالیت کرد.

ماندن یا مهاجرت؛ تصمیمی شخصی و نیازمند نگاه واقع‌بینانه

دکتر موحدیان‌فر در پاسخ به پرسش درباره انتخاب میان ادامه فعالیت حرفه‌ای در کشور و مهاجرت اظهار کرد: این موضوع دغدغه بسیاری از دانشجویان پزشکی است، اما نمی‌توان برای همه افراد یک پاسخ واحد ارائه کرد و هر فرد باید با توجه به شرایط، اهداف و اولویت‌های شخصی خود تصمیم بگیرد.

وی با اشاره به تجربه شخصی خود گفت: تصمیم من برای ماندن در ایران بیش از هر چیز به احساس مسئولیت نسبت به مردمی بازمی‌گردد که امکانات کشور برای تحصیل و رشد علمی من را فراهم کرده‌اند. احساس مفید بودن و خدمت به هم‌وطنان، برای من ارزش عمیقی دارد.

این پزشک جوان افزود: فعالیت حرفه‌ای در خارج از کشور نیز فرصت‌ها و تجربه‌های ارزشمند خود را دارد، اما در کنار آن، دوری از خانواده، وطن و فرهنگ نیز چالش‌هایی ایجاد می‌کند. بنابراین دانشجویان باید بدون نگاه هیجانی، مزایا و دشواری‌های هر دو مسیر را با دقت بررسی کنند.

وی تأکید کرد: انتخاب ماندن یا رفتن، تصمیمی شخصی است و مهم این است که هر فرد پس از بررسی همه جوانب، مسیری را انتخاب کند که با ارزش‌ها، اهداف و شرایط زندگی او سازگار باشد و بتواند آن را با رضایت و آرامش دنبال کند.

خانواده؛ نخستین همراه مسیر موفقیت

دکتر موحدیان‌فر نقش خانواده را در مسیر موفقیت علمی و حرفه‌ای بسیار مهم دانست و اظهار کرد: خانواده و حمایت‌های آن‌ها یکی از مهم‌ترین عوامل موفقیت هر فرد است.

وی با اشاره به اینکه فرزند سوم خانواده است، افزود: دو خواهر بزرگ‌تر و یک برادر کوچک‌تر دارم. خواهران بزرگ‌ترم در درس بسیار تلاشگر بودند و برای من الگو محسوب می‌شدند و همین موضوع انگیزه زیادی برای موفقیت ایجاد می‌کرد.

این عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد ادامه داد: حمایت والدین و حاکم بودن فرهنگ علم‌آموزی در خانواده نیز نقش مهمی در مسیر زندگی من داشت. پدر و مادرم همواره از ما حمایت می‌کردند و تلاش داشتند شرایطی فراهم شود که بتوانیم زمان و تمرکز بیشتری برای تحصیل و فعالیت‌های علمی اختصاص دهیم.

وی خاطرنشان کرد: در خانواده ما تحصیل و علم‌آموزی یک ارزش بود و تلاش برای یادگیری و پیشرفت، بخش مهمی از ارزش‌های خانوادگی محسوب می‌شد.

کتاب‌خوانی و ارتباط با خانواده؛ فرصتی برای حفظ تعادل

دکتر موحدیان‌فر کتاب‌خوانی را یکی از علایق اصلی خود در اوقات فراغت عنوان کرد و گفت: از دوران دبیرستان و پزشکی عمومی به مطالعه در حوزه‌های مختلف علاقه داشتم و رمان، زندگی‌نامه افراد موفق، کتاب‌های روان‌شناسی و خودیاری و آثار مذهبی را مطالعه می‌کنم.

وی افزود: بخش دیگری از اوقات فراغتم به خانواده، اقوام و دوستان اختصاص دارد و ارتباط با عزیزان و حضور در جمع‌های خانوادگی و دوستانه برایم اهمیت زیادی دارد.

این پزشک جوان همچنین با اشاره به علاقه خود به سینما و رویدادهای اجتماعی اظهار کرد: با وجود مشغله‌های کاری، گاهی به سینما می‌روم و تلاش می‌کنم در رویدادهای اجتماعی متناسب با علایق و دغدغه‌هایم نیز حضور داشته باشم.

مسیر علمی دکتر فائزه موحدیان‌فر از مدرسه استعدادهای درخشان تا دانشکده پزشکی، پژوهش، فعالیت‌های اجتماعی، تخصص رادیولوژی و عضویت هیأت علمی، روایتی از پیوند میان دانش، تلاش، مسئولیت اجتماعی و علاقه به آموزش است؛ مسیری که می‌تواند برای دانشجویانی که امروز در آغاز راه علمی و حرفه‌ای خود قرار دارند، الگویی از رشد تدریجی و هدفمند باشد.