لیدوکائین موضعی؛ راهکاری ساده و مؤثر برای کاهش درد و اسپاسم در آنژیوگرافی رادیال
مطالعهای در دانشگاه علوم پزشکی مشهد نشان داد که استفاده از ژل لیدوکائین بهصورت موضعی پیش از آنژیوگرافی ترانسرادیال، بهطور قابلتوجهی درد و اسپاسم شریان رادیال را کاهش میدهد و انجام این روش تشخیصی را برای بیماران و پزشکان تسهیل میکند.
دکتر مصطفی داستانی در گفتوگو با وبدا، درباره جزئیات این مطالعه اظهار کرد: طرح پژوهشی مذکور با عنوان “بررسی اثربخشی لیدوکائین موضعی بر اسپاسم شریان رادیال در بیماران تحت آنژیوگرافی ترانسرادیال”، به ارزیابی تأثیر ژل لیدوکائین موضعی بر کاهش درد و اسپاسم شریان رادیال در بیماران تحت آنژیوگرافی از طریق مچ دست پرداخته است.
بنا بر توضیحات دکتر داستانی، آنژیوگرافی از طریق شریان رادیال روشی رایج برای بررسی عروق قلب محسوب میشود که نسبت به روشهای قدیمیتر، با عوارض و خونریزی کمتری همراه است. با این حال، یکی از چالشهای این روش، بروز اسپاسم یا انقباض در شریان رادیال است که میتواند منجر به درد بیمار و ایجاد مشکل در فرایند آنژیوگرافی شود.
در این مطالعه کارآزمایی بالینی، ۲۷۶ بیمار که کاندیدای آنژیوگرافی رادیال در بیمارستان قائم(عج) بودند، مورد بررسی قرار گرفتند. بیماران به دو گروه تقسیم شدند: نیمی از آنان علاوه بر درمان معمول، ژل لیدوکائین ۲ درصد را بهصورت موضعی بر روی محل نبض شریان رادیال دریافت کردند و به نیمی دیگر، ژل پلاسبو (دارونما) داده شد. این ژلها حدود ۳۰ دقیقه پیش از آغاز آنژیوگرافی مورد استفاده قرار گرفتند.
نتایج پژوهش حاکی از آن است که بیمارانی که از ژل لیدوکائین استفاده کرده بودند، درد کمتری را هنگام ورود ابزار آنژیوگرافی به شریان تجربه کردند. علاوه بر این، در این گروه، میزان اسپاسم شریان رادیال، احساس ناراحتی در ساعد، دشواری در ورود یا خروج کاتتر و نیاز به مصرف داروهای اضافی برای رفع اسپاسم، بهطور معناداری کمتر بود.
بررسی علائم حیاتی بیماران نیز نشان داد که افزایش فشار خون و ضربان قلب در حین انجام آنژیوگرافی در گروه دریافتکننده لیدوکائین، کمتر بوده است. این یافته نشاندهنده کاهش استرس و پاسخ فیزیولوژیک کمتر بدن به درد در این بیماران است
در مجموع، نتایج این پژوهش نشان میدهد که استفاده موضعی از ژل لیدوکائین قبل از آنژیوگرافی رادیال، روشی ساده، کمهزینه و مؤثر برای کاهش درد و اسپاسم شریان رادیال است. این رویکرد میتواند انجام فرایند تشخیصی را هم برای بیماران راحتتر و هم برای پزشکان آسانتر سازد.
لینک مطالعه انجام شده:
https://doi.org/10.1007/s00210-025-04706-7
درج نظر