پایگاه خبری وبدا

عضو هیأت  علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد و فوق‌تخصص بیماری‌های ریه با اشاره به تفاوت اساسی میان آسم و بیماری انسدادی مزمن ریه (COPD) در روند درمان گفت: در حالی که کورتیکواستروئیدهای استنشاقی، پایه اصلی درمان آسم محسوب می‌شوند، درمان COPD بر داروهای گشادکننده برونش استوار است و کورتیکواستروئیدهای استنشاقی تنها در شرایط خاص به برنامه درمانی بیماران اضافه می‌شوند.

دکتر مهناز مزدوریان در گفت‌وگو با وب‌دا اظهار کرد: بیماری انسدادی مزمن ریه یا COPD یکی از شایع‌ترین بیماری‌های تنفسی در جهان است که به شکل‌هایی مانند آمفیزم و برونشیت مزمن بروز می‌کند و حدود ۱۰ درصد افراد بالای ۴۰ سال را در جهان درگیر کرده است.

وی مصرف دخانیات از جمله سیگار، قلیان و مواد افیونی را از مهم‌ترین عوامل ابتلا به COPD دانست و افزود: این بیماری به‌ویژه در مراحل پیشرفته می‌تواند بار درمانی و اقتصادی قابل توجهی برای بیمار و خانواده ایجاد کند؛ چرا که تشدید بیماری ممکن است به بستری شدن، دریافت داروهای تزریقی، کاهش توانایی انجام فعالیت‌های روزمره و حتی محدودیت در ادامه فعالیت شغلی منجر شود.

عفونت‌های تنفسی؛ مهم‌ترین عامل تشدید COPD

این فوق‌تخصص بیماری‌های ریه، عفونت‌های تنفسی را مهم‌ترین عامل تشدید COPD عنوان کرد و گفت: عفونت‌های باکتریایی و ویروسی می‌توانند موجب تشدید علائم شوند. همچنین مشکلاتی مانند حمله قلبی، آمبولی ریه، وجود لخته در عروق و پنوموتوراکس نیز ممکن است وضعیت بیمار را وخیم‌تر کنند.

مزدوریان درباره عوامل مؤثر بر افزایش احتمال بستری بیماران مبتلا به COPD اظهار کرد: شدت بیماری زمینه‌ای، دریافت نکردن درمان مناسب یا منظم، سابقه بستری قبلی، مراجعه دیرهنگام به پزشک و نبود حمایت خانوادگی می‌تواند احتمال بستری را افزایش دهد.

وی تأکید کرد: بیماران مبتلا به COPD در صورت تشدید تنگی نفس، افزایش سرفه و خلط یا کاهش توانایی انجام فعالیت‌های روزمره باید مراجعه به پزشک را به تأخیر نیندازند.

تفاوت کلیدی درمان آسم و COPD

عضو هیأت  علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد با تشریح تفاوت درمان آسم و COPD گفت: در بیماری آسم، کورتیکواستروئیدهای استنشاقی اساس درمان را تشکیل می‌دهند، اما در COPD داروهای گشادکننده برونش درمان اصلی هستند و با باز کردن مسیرهای هوایی، به کاهش تنگی نفس و بهبود جریان هوا کمک می‌کنند.

وی افزود: کورتیکواستروئیدهای استنشاقی برای همه بیماران مبتلا به COPD تجویز نمی‌شوند و در شرایط خاص ممکن است به درمان اضافه شوند. از جمله بیمارانی که در سال گذشته دو بار یا بیشتر دچار تشدید بیماری شده‌اند، سطح ائوزینوفیل خون بالایی دارند یا با وجود دریافت درمان مناسب همچنان علامت‌دار هستند، ممکن است از این درمان سود ببرند.

جایگاه درمان‌های بیولوژیک در بیماران منتخب

مزدوریان با اشاره به کاربرد برخی درمان‌های بیولوژیک در بیماران منتخب مبتلا به COPD گفت: دوپیلوماب از جمله داروهایی است که با مهار مسیرهای التهابی مرتبط با اینترلوکین‌های ۴ و ۱۳ عمل می‌کند و در برخی بیمارانی که با وجود دریافت ترکیب مناسب داروهای استنشاقی همچنان علامت‌دار هستند و سطح ائوزینوفیل خون بالایی دارند، می‌تواند با نظر پزشک مورد استفاده قرار گیرد.

تشخیص زودهنگام؛ گام مهم در مدیریت COPD

این فوق‌تخصص بیماری‌های ریه، تشخیص زودهنگام را از مهم‌ترین موضوعات در مدیریت COPD دانست و اظهار کرد: افراد در معرض خطر، به‌ویژه مصرف‌کنندگان دخانیات و افرادی که در محیط‌های شغلی دارای مواجهه با آلاینده‌ها مانند معادن و کارخانه‌ها فعالیت می‌کنند، در صورت بروز علائمی مانند سرفه و خلط باید از نظر ابتلا به بیماری‌های انسدادی ریه بررسی شوند.

وی افزود: تشخیص COPD با انجام اسپیرومتری و سایر تست‌های عملکرد ریه صورت می‌گیرد و در این بررسی‌ها، وجود انسداد و محدودیت جریان هوا ارزیابی می‌شود تا تشخیص بیماری و شدت آن مشخص شود.

بازتوانی ریوی؛ مؤثر در ارتقای کیفیت زندگی بیماران

مزدوریان بازتوانی ریوی را یکی از روش‌های مؤثر در بهبود وضعیت بیماران مبتلا به COPD عنوان کرد و گفت: بازتوانی ریوی شامل مجموعه‌ای از تمرین‌های ورزشی و تنفسی است که می‌تواند توانایی بیمار برای انجام فعالیت‌های روزمره را افزایش دهد.

وی خاطرنشان کرد: این برنامه معمولاً در قالب دوره‌هایی حدود ۱۲ جلسه انجام می‌شود و در بلندمدت می‌تواند به بهبود کیفیت زندگی، افزایش روحیه، ارتقای سطح فعالیت و کاهش عوارض و مرگ‌ومیر ناشی از بیماری کمک کند.