قصهگویی دیجیتال؛ روشی اثربخش برای ارتقای یادگیری دانشجویان پرستاری در درس روانشناسی
نتایج پژوهشی در دانشگاه علوم پزشکی مشهد نشان داد استفاده از روش قصهگویی دیجیتال در آموزش درس روانشناسی دانشجویان پرستاری، با بهبود معنادار نمرات یادگیری و افزایش رضایت دانشجویان از فرایند آموزش همراه بوده است؛ یافتهای که بر ظرفیت روشهای نوین و فناوریمحور برای ارتقای کیفیت آموزش علوم پزشکی تأکید دارد.
دکتر مهری یاوری، مجری طرح پژوهشی «تأثیر قصهگویی دیجیتال در درس روانشناسی بر یادگیری و رضایت دانشجویان دانشکده پرستاری» با کد ۴۰۰۱۱۸۴، در گفتوگو با وبدا اظهار کرد: قصهگویی دیجیتال یکی از روشهای نوین آموزشی است که در آن، مفاهیم درسی با بهرهگیری از روایت داستان و ترکیب ابزارهایی مانند تصویر، صدا و محتوای چندرسانهای ارائه میشوند. این شیوه میتواند با جذابتر کردن محتوای آموزشی، زمینه درک بهتر مفاهیم و مشارکت بیشتر دانشجویان در فرایند یادگیری را فراهم کند.
وی افزود: در این پژوهش، دانشجویان در دو گروه مورد بررسی قرار گرفتند؛ گروه نخست درس روانشناسی را با استفاده از روش قصهگویی دیجیتال و گروه دوم با شیوه معمول تدریس فرا گرفتند. برای ارزیابی میزان یادگیری، آزمونهایی پیش و پس از آموزش برگزار و نتایج دو گروه با یکدیگر مقایسه شد.
بر اساس یافتههای این مطالعه، دانشجویانی که با روش قصهگویی دیجیتال آموزش دیده بودند، در آزمون پس از آموزش نمرات بالاتری کسب کردند و میزان افزایش یادگیری در این گروه از نظر آماری معنادار بود. همچنین، نتایج پرسشنامه استاندارد سنجش رضایت نشان داد دانشجویان گروه قصهگویی دیجیتال رضایت بیشتری از فرایند یادگیری داشتند.
این یافتهها حاکی از آن است که ترکیب روایت داستانی با ابزارهای دیداری و شنیداری میتواند به ارائه ملموستر مفاهیم نظری و افزایش جذابیت محتوای آموزشی کمک کند. در درس روانشناسی نیز این رویکرد ظرفیت آن را دارد که ارتباط دانشجویان با موضوعات درسی را تقویت کرده و تجربه یادگیری را اثربخشتر سازد.
در بخش پیشنهادهای پژوهش، برگزاری دورههای توانمندسازی استادان برای طراحی و تولید محتوای دیجیتال، انجام مطالعات گستردهتر در رشتهها و مقاطع تحصیلی مختلف و بررسی امکان استفاده از این روش در آموزش بیماران و مراجعان مراکز بهداشتی مورد تأکید قرار گرفته است.
همچنین، بهرهگیری از فناوریهایی مانند واقعیت مجازی و واقعیت افزوده و همکاری میان متخصصان فناوری آموزشی و استادان دانشگاه، از راهکارهای پیشنهادی برای توسعه و غنیسازی محتوای داستانی در آموزش عنوان شده است.
یافتههای این پژوهش، قصهگویی دیجیتال را بهعنوان روشی مکمل و دارای ظرفیت برای ارتقای آموزش علوم پزشکی معرفی میکند؛ با این حال، ارزیابی اثربخشی آن در سایر دروس، رشتهها و محیطهای آموزشی به مطالعات تکمیلی نیاز دارد.
اطلاعات بیشتر درباره سوابق علمی و فعالیتهای پژوهشی مجری طرح در نمایه گوگل اسکالر مهری یاوری در دسترس است.
https://scholar.google.com/citations?user=5aTg584AAAAJ
درج نظر