پایگاه خبری وبدا

دانشگاه علوم پزشکی مشهد با دعوت وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و به‌عنوان یکی از دانشگاه‌های منتخب و دارای تجربه در حوزه حمایت از دستیاران تخصصی، در طراحی و تدوین برنامه ملی منتورینگ دستیاران مشارکت خواهد کرد؛ برنامه‌ای که با هدف تقویت حمایت‌های آموزشی، حرفه‌ای و روان‌شناختی و ارتقای سلامت روان دستیاران در سطح کشور دنبال می‌شود.

به گزارش وب دا، در نشست تخصصی وزارت بهداشت با حضور نمایندگان دانشگاه‌های پیشرو و موفق کشور در حوزه منتورینگ دستیاران تخصصی، ظرفیت‌ها و تجارب دانشگاه‌ها در زمینه حمایت و راهنمایی دستیاران مورد بررسی قرار گرفت و بر ضرورت استقرار نظامی منسجم، مستمر و هدفمند برای پشتیبانی از دستیاران در طول دوره دستیاری تأکید شد.

منتورینگ یا راهنمایی و حمایت حرفه‌ای، فرایندی مستمر است که طی آن فردی باتجربه‌تر (منتور) با انتقال دانش و تجربه و ارائه راهنمایی و حمایت، به رشد فردی و حرفه‌ای فرد دیگر (منتی) کمک می‌کند. این فرایند در دوره دستیاری، علاوه بر تقویت توانمندی‌های علمی و حرفه‌ای، می‌تواند به سازگاری بهتر دستیاران با چالش‌های این دوره و ارتقای سلامت روان آنان کمک کند.

دکتر فاطمه محرری، رئیس دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، با اشاره به اهمیت ایجاد نظام پشتیبان برای دستیاران تخصصی اظهار کرد: دوره دستیاری با مسئولیت‌ها و الزامات متعدد آموزشی، بالینی و حرفه‌ای همراه است و دستیاران در طول این دوره ممکن است با دغدغه‌ها و چالش‌های متنوعی مواجه شوند. ایجاد یک نظام پشتیبان منسجم و کارآمد می‌تواند زمینه شناسایی این مسائل، شنیدن دغدغه‌های دستیاران، پیگیری مشکلات و فراهم کردن حمایت‌های لازم برای رفع آن‌ها را فراهم کند.

وی افزود: چنین نظامی باید به‌گونه‌ای طراحی شود که دستیاران در مواجهه با مسائل و مشکلات خود، مسیر مشخص و قابل اعتمادی برای دریافت راهنمایی و حمایت داشته باشند.

همچنین دکتر فرشاد شیبانی، مدیر گروه روان‌شناسی بالینی و فوکال پوینت پیشگیری از خودکشی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، با تأکید بر ضرورت توجه نظام‌مند به ابعاد روان‌شناختی و حرفه‌ای دوره دستیاری گفت: دستیاران تخصصی در یکی از پرچالش‌ترین دوره‌های زندگی حرفه‌ای خود قرار دارند و مواجهه مستمر با شرایط دشوار بالینی، مسئولیت‌های سنگین، فشار کاری و گاهی تعارض میان الزامات حرفه‌ای و نیازهای فردی، می‌تواند سلامت روان، کیفیت زندگی و عملکرد حرفه‌ای آنان را تحت تأثیر قرار دهد.

وی خاطرنشان کرد: حمایت از دستیاران نباید صرفاً به زمان بروز مشکل محدود شود، بلکه لازم است رویکردی پیشگیرانه، مستمر و نظام‌مند در این زمینه اتخاذ شود.

دکتر شیبانی با اشاره به ظرفیت‌های دانشگاه علوم پزشکی مشهد در زمینه مشاوره و حمایت از دستیاران افزود: دانشگاه از تجربه اجرای نظام استاد مشاور برخوردار است و این ظرفیت می‌تواند بستر مناسبی برای توسعه و استقرار نظام منتورینگ باشد؛ هرچند منتورینگ دستیاران تخصصی به رویکردی جامع‌تر و ساختارمندتر نیاز دارد که علاوه بر مسائل آموزشی، ابعاد حرفه‌ای، فردی، ارتباطی و روان‌شناختی دوره دستیاری را نیز پوشش دهد.

وی ادامه داد: منتورینگ با ایجاد رابطه‌ای مبتنی بر اعتماد، حمایت و انتقال تجربه، می‌تواند به سازگاری بهتر دستیاران با الزامات دوره دستیاری، تقویت هویت حرفه‌ای، ارتقای مهارت‌های مقابله‌ای و پیشگیری از فرسودگی شغلی کمک کند. برای اثربخشی این برنامه نیز آموزش و توانمندسازی منتورها، تعیین چارچوب و حدود مسئولیت‌ها، حفظ محرمانگی، نظارت و ارزیابی مستمر و ارتباط مؤثر با سایر خدمات حمایتی دانشگاه ضروری است.

مشارکت دانشگاه علوم پزشکی مشهد در طراحی برنامه ملی منتورینگ دستیاران تخصصی، زمینه انتقال تجارب این دانشگاه و نقش‌آفرینی در تدوین الگویی منسجم و متناسب با نیازهای دستیاران در سطح کشور را فراهم می‌کند؛ الگویی که با تقویت ارتباط مستمر و اثربخش میان دستیاران و استادان منتور، به شناسایی و پیگیری دغدغه‌ها و چالش‌های این گروه و ارتقای کیفیت دوره دستیاری کمک خواهد کرد.