فراتر از رقابت؛ روایت بانویی که مسابقات قرآن را فرصتی برای رشد و استمرار انس با کلام وحی می‌داند
مریم سادات حسینی، کارمند بیمارستان قائم(عج) و شرکت‌کننده رشته حفظ ۱۰ جزء قرآن کریم در بخش کارمندان سی‌امین جشنواره قرآن و عترت، با اشاره به ریشه‌دار بودن علاقه‌اش به قرآن از دوران کودکی، حضور در این رقابت‌ها را فرصتی برای تقویت محفوظات، رشد معنوی و استمرار ارتباط با کلام وحی می‌داند؛ بانویی که در کنار مسئولیت‌های شغلی و مادری، حفظ و انس با قرآن را بخشی از مسیر زندگی خود قرار داده است.
گاهی علاقه‌ای که از سال‌های کودکی در وجود انسان شکل می‌گیرد، با گذشت زمان نه‌تنها کمرنگ نمی‌شود، بلکه به بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی تبدیل می‌شود. برای مریم سادات حسینی، کارمند بیمارستان قائم(عج)، این علاقه از روزهایی آغاز شد که همراه مادرش در کلاس‌های قرآنی شرکت می‌کرد و جزء سی‌ام قرآن کریم را با همراهی او حفظ کرد؛ تجربه‌ای شیرین که سرآغاز مسیری شد که سال‌ها بعد، در کنار مسئولیت‌های خانوادگی و شغلی، همچنان برایش معنا و اهمیت دارد.
حسینی که در رشته حفظ ۱۰ جزء قرآن کریم و در بخش کارمندان سی‌امین جشنواره قرآن و عترت حضور داشته است، این رقابت‌ها را فرصتی ارزشمند برای تقویت ارتباط با قرآن و ادامه مسیری می‌داند که از کودکی در آن قدم گذاشته است.
او معتقد است قرار گرفتن در مسیر قرآن و عترت، پیش از آنکه فعالیتی رقابتی باشد، توفیقی بزرگ و زمینه‌ای برای رشد فردی و معنوی است؛ مسیری که می‌تواند در انتخاب راه درست زندگی مؤثر باشد و انسان را از لغزش‌ها و مسیرهای انحرافی دور نگه دارد.
از نگاه این فعال قرآنی، قرآن تنها کتابی برای خواندن و حفظ کردن نیست، بلکه راهنمایی برای زندگی و چراغی برای انتخاب‌های روزمره است. انس با آیات الهی فرصتی برای بازنگری در رفتارها، تقویت باورهای معنوی و حرکت به سوی تعالی فردی فراهم می‌کند؛ موضوعی که حسینی آن را از مهم‌ترین برکات حضور در مسیر قرآن و عترت می‌داند.
مسابقات؛ انگیزه‌ای برای استمرار در حفظ قرآن
این بانوی فعال قرآنی، شرکت در مسابقات را فرصتی برای تقویت محفوظات و جدیت بیشتر در تمرین و مرور آیات می‌داند. به باور او، رقابت‌های قرآنی می‌توانند نقش نیروی محرکه‌ای را ایفا کنند که فرد را به تلاش مستمر و برنامه‌ریزی وادار می‌کند و کمک می‌کند در کنار دیگر دغدغه‌های زندگی، ارتباط خود را با قرآن حفظ کند.
حسینی سطح برگزاری مسابقات را مطلوب ارزیابی می‌کند و معتقد است رقابت خوبی میان شرکت‌کنندگان وجود داشته است. او همچنین از برنامه‌ریزی دانشگاه برای آماده‌سازی شرکت‌کنندگان پیش از برگزاری مسابقات قدردانی می‌کند و می‌گوید: «دانشگاه از چند ماه قبل، کلاس‌هایی را برای آمادگی حضور در مسابقات تدارک دیده بود. استادان این کلاس‌ها بسیار خوب، دلسوز و همراه بودند و آموزش‌های آن‌ها کمک زیادی به ما کرد.»
برای او، حضور در مسابقات صرفاً به کسب رتبه یا دستیابی به نتیجه‌ای مشخص محدود نمی‌شود؛ بلکه فرصتی برای استمرار یادگیری، تقویت محفوظات و نزدیک‌تر شدن به مفاهیم قرآنی است. از همین رو، شرکت در این رویداد را بخشی از مسیر رشد و پیشرفت خود در عرصه حفظ قرآن می‌داند؛ مسیری که ارزش آن فراتر از نتیجه نهایی یک رقابت است.
حسینی با قدردانی از نقش مادرش در شکل‌گیری علاقه قرآنی خود، از خداوند متعال و اهل‌بیت(ع) نیز به‌عنوان عوامل معنوی مؤثر در استمرار این مسیر یاد می‌کند و معتقد است آشنایی با فضای قرآنی از دوران کودکی، فرصتی ارزشمند بوده که آثار آن همچنان در زندگی‌اش ادامه دارد.
مادری و فعالیت قرآنی؛ ضرورت حمایت از حضور مادران در جشنواره‌ها
ادامه مسیر حفظ قرآن در زندگی امروز حسینی با مسئولیت‌های متعددی همراه است. مادری، رسیدگی به امور خانواده و اشتغال در بیمارستان، هرکدام بخشی از وقت و انرژی او را به خود اختصاص می‌دهند و گاه برنامه‌ریزی برای فعالیت‌های فردی و معنوی را دشوار می‌کنند. با وجود این، علاقه دیرینه او به قرآن همچنان پابرجاست و تلاش می‌کند در میان مشغله‌های روزمره، زمانی را نیز به این مسیر اختصاص دهد.
یکی از مهم‌ترین چالش‌های او در جریان حضور در مسابقات، همراهی دو دختر خردسالش بود. حسینی توضیح می‌دهد که به دلیل فراهم نبودن امکان حضور فرزندان در محل اسکان پیش‌بینی‌شده برای شرکت‌کنندگان، ناچار شد محل اقامت دیگری را در شاهرود، محل برگزاری مسابقات، انتخاب کند.
او در این باره می‌گوید: «با توجه به اینکه دو دختر کوچک دارم، لازم بود آن‌ها را نیز همراه خودم بیاورم؛ اما متأسفانه امکان حضور فرزندان در محل اسکان فراهم نبود. به همین دلیل، محل اسکان دیگری در شاهرود انتخاب کردم. خوشبختانه تیم دانشگاه و مسئولان محترم از من حمایت کردند و با همراهی آن‌ها توانستم با آرامش بیشتری در مسابقات شرکت کنم و به سلامت به مشهد بازگردیم.»
این تجربه، اهمیت حمایت از مادران فعال در عرصه‌های فرهنگی و قرآنی را برجسته می‌کند. از نگاه حسینی، حضور در چنین رویدادهایی نباید مادران را میان ادامه فعالیت‌های قرآنی و رسیدگی به فرزندانشان در موقعیتی دشوار قرار دهد؛ بلکه لازم است با تدابیر مناسب، امکان مشارکت آنان در کنار مسئولیت‌های خانوادگی فراهم شود.
او با اشاره به اهمیت حمایت از خانواده و جوانی جمعیت، انتظار دارد مجموعه قرآن و عترت وزارت بهداشت برای دوره‌های آینده جشنواره، شرایطی فراهم کند تا مادران بتوانند فرزندان خردسال خود را نیز همراه داشته باشند.
حسینی در این زمینه می‌گوید: «با توجه به اینکه وزارت بهداشت در جامعه مروج فرهنگ حمایت از خانواده و جمعیت است و در سال‌های گذشته نیز بر اهمیت این موضوع تأکید شده، انتظار می‌رود مسئولان قرآن و عترت وزارت بهداشت برای جشنواره‌های آینده شرایطی فراهم کنند تا مادران امکان حضور همراه با فرزند خردسال خود را داشته باشند. در این صورت، قرآن‌آموزان دغدغه تنها گذاشتن فرزند یا انصراف از شرکت در مسابقات را نخواهند داشت.»
به باور او، فراهم کردن چنین شرایطی می‌تواند زمینه حضور بیشتر مادران علاقه‌مند به فعالیت‌های قرآنی را فراهم کند و به آنان اجازه دهد بدون نگرانی از چالش‌های مرتبط با نگهداری فرزندان، استعداد و توانایی خود را در این عرصه دنبال کنند.
انس با قرآن؛ سرچشمه نشاط، امید و انگیزه برای ادامه مسیر
حسینی حضور در جمع فعالان قرآنی را نیز یکی از دستاوردهای ارزشمند شرکت در مسابقات می‌داند و معتقد است قرار گرفتن در کنار افرادی که دغدغه مشترکی در زمینه قرآن و عترت دارند، انگیزه و نشاط بیشتری برای ادامه این مسیر ایجاد می‌کند.
او می‌گوید: «همیشه حضور در کنار دوستان قرآنی، انگیزه مضاعف، نشاط و امید ویژه‌ای به انسان می‌دهد تا بتواند مسیر قرآنی خود را در کنار خانواده و شغل، بهتر و با جدیت بیشتری ادامه دهد.»
وی همچنین بر آثار معنوی شرکت در مسابقات تأکید می‌کند و معتقد است مهم‌ترین دستاورد این حضور، بهره‌ای است که فرد از نظر روحی و معنوی به دست می‌آورد. از دیدگاه او، قرار گرفتن در فضای قرآنی و تلاش برای حفظ آیات الهی می‌تواند به تقویت باورهای دینی و ایجاد انگیزه برای حرکت در مسیر درست زندگی کمک کند. این آثار معنوی، در نگاه او، در مرتبه نخست اهمیت قرار دارند و نتایج دیگر، از جمله جایگاه اجتماعی فعالان قرآنی، در مراحل بعدی قابل توجه‌اند.
الگوسازی عملی؛ نقش رسانه‌ها و دانشگاه‌ها در ترویج فرهنگ قرآنی
این فعال قرآنی با تأکید بر اهمیت الگوسازی افراد عامل به آموزه‌های قرآن، معتقد است تأثیرگذاری فعالیت‌های قرآنی زمانی عمیق‌تر می‌شود که رفتار و سبک زندگی فعالان این حوزه نیز بازتابی از آموزه‌های قرآنی باشد.
او در این باره می‌گوید: «اگر قرآن‌آموز خودش عامل به قرآن باشد، وجود و رفتار او می‌تواند افراد دیگر جامعه را ابتدا به شخصیت خودش و سپس به مسیری که طی کرده است جذب کند.»
به باور حسینی، فعالیت‌های قرآنی زمانی اثرگذاری گسترده‌تری خواهند داشت که در کنار آموزش و حفظ آیات، به ترویج عملی ارزش‌های قرآنی در زندگی روزمره نیز توجه شود. در چنین شرایطی، فعالان این عرصه می‌توانند با رفتار و منش خود، دیگران را به آشنایی بیشتر با قرآن و حرکت در این مسیر ترغیب کنند.
او همچنین نقش رسانه‌ها و برنامه‌های فرهنگی و قرآنی را در ایجاد علاقه و شناسایی استعدادهای جدید مهم می‌داند و با اشاره به تأثیر برنامه‌های تلویزیونی در این زمینه، از برنامه «محفل» به‌عنوان نمونه‌ای از فعالیت‌های رسانه‌ای اثرگذار یاد می‌کند.
حسینی معتقد است برنامه‌هایی از این دست توانسته‌اند در جذب کودکان، نوجوانان و حتی بزرگسالان به فضای قرآنی نقش مؤثری داشته باشند و زمینه آشنایی بیشتر مخاطبان با استعدادهای قرآنی را فراهم کنند. از نگاه او، تداوم چنین برنامه‌هایی می‌تواند به گسترش فرهنگ انس با قرآن در جامعه کمک کند.
این بانوی فعال قرآنی در کنار نقش رسانه‌ها، برای دانشگاه‌ها نیز جایگاه ویژه‌ای در حمایت از فعالان قرآنی قائل است و معتقد است دانشگاه‌ها می‌توانند با برگزاری محافل قرآنی، مسابقات و برنامه‌های فرهنگی متنوع، فضای مناسبی برای حضور و رشد علاقه‌مندان فراهم کنند.
به گفته او، حمایت از کارکنان و دانشجویان فعال در حوزه قرآن و عترت و ایجاد فرصت‌هایی برای مشارکت بیشتر آنان در برنامه‌های قرآنی، می‌تواند به تقویت انگیزه این افراد و گسترش فعالیت‌های قرآنی در محیط دانشگاهی کمک کند.
حسینی با اشاره به جایگاه افراد فعال در عرصه قرآن در جامعه، بر این باور است که انتساب به قرآن و عترت و تلاش برای عمل به آموزه‌های آن‌ها می‌تواند تصویری مثبت از فعالان این حوزه ایجاد کند؛ با این حال، آنچه به این جایگاه معنا می‌بخشد، تنها حضور در مسابقات یا برخورداری از محفوظات قرآنی نیست، بلکه استمرار در مسیر یادگیری، انس با مفاهیم دینی و تلاش برای جاری کردن آموزه‌های قرآن در زندگی نیز اهمیت دارد.
درج نظر