پایگاه خبری وبدا

وب‌دا: دکتر غلامحسین کاظم‌زاده از جمله استادان با‌سابقه‌ای است که مسیر حرفه‌ای خود را با تلفیق درمان، آموزش و تعهد علمی طی کرده است. انتخاب ایشان به‌عنوان استاد برتر آموزشی سال ۱۴۰۵ در دانشگاه علوم پزشکی مشهد، بار دیگر جایگاه اثرگذار وی را در تربیت نسل‌های مختلف دانشجویان و فراگیران علوم پزشکی نشان می‌دهد؛ جایگاهی که حاصل سال‌ها حضور مؤثر در بخش جراحی عروق، آموزش بالینی و پایبندی به اخلاق حرفه‌ای است.

داستان حرفه‌ای دکتر کاظم‌زاده از سال ۱۳۷۸، پس از فارغ‌التحصیلی، آغاز شد؛ زمانی که یک سال بعد، در ۱۳۷۹، وارد بیمارستان امام رضا(ع) شد و فعالیتش را در حوزه درمان آغاز کرد. وی هم‌زمان با بیمارستان امدادی نیز همکاری داشت و این همکاری به‌تدریج به حوزه آموزش در دانشگاه مشهد کشیده شد؛ حوزه‌ای که به گفته ایشان، همچنان تا امروز ادامه دارد. برای دکتر کاظم‌زاده، بیمارستان امام رضا(ع) فقط محل کار نبوده، بلکه جایی بوده که در آن تجربه، آموزش و خدمت در هم تنیده‌اند.

بخش عمده تحصیلات دانشگاهی این استاد باسابقه در دانشگاه علوم پزشکی مشهد گذشته است. وی دوره جراحی عروق را در دانشگاه شهید بهشتی و در محضر استاد کلانتری گذراند و سپس برای طی دوره اندوواسکولار راهی آلمان شد. از همان سال‌ها، مسیر او با بیمارستان امام رضا(ع) و بعدتر با جابه‌جایی‌های بخش جراحی عروق به بیمارستان علوی در سال ۱۳۹۵، سپس بیمارستان ولایت و حالا بازگشت دوباره به بیمارستان امام رضا(ع) ادامه پیدا کرد. امروز حدود یک سال است که این بخش بار دیگر در بیمارستان امام رضا(ع) مستقر شده است؛ جایی که برای او و همکارانش، فقط یک بخش درمانی نیست، بلکه یک «خانه علمی و آموزشی» به شمار می‌رود.

در این سال‌ها، نقش آموزشی دکتر کاظم‌زاده بیش از پیش برجسته شده است. او از تربیت بیش از ۱۶ دوره فلوشیپ فوق‌تخصصی در این بخش سخن می‌گوید؛ پزشکانی که امروز در نقاط مختلف کشور مشغول خدمت‌اند و برخی از آن‌ها به چهره‌های شاخصی در حوزه خود تبدیل شده‌اند. از دکتر قدوسی در شیراز گرفته تا دکتر پویا طیبی در بابل، همگی به‌گفته دکتر کاظم‌زاده از افتخارات این مجموعه‌اند؛ افتخاری که معنای واقعی آموزش اثربخش را نشان می‌دهد.

وقتی از او درباره ویژگی‌های یک استاد آموزشی موفق در علوم پزشکی پرسیده می‌شود، پاسخ روشن است: «یک استاد موفق باید به‌روز باشد، آموزش را جدی بگیرد، از ابزارهای نوین بهره ببرد و برای دانشجو وقت بگذارد.» به باور او، آموزش موفق فقط به انتقال اطلاعات محدود نمی‌شود، بلکه باید متناسب با سطح فراگیر باشد. دانشجو، اینترن، رزیدنت و فلوشیپ، هر کدام نیاز آموزشی خاص خود را دارند و استاد موفق کسی است که بتواند برای هر گروه، آموزش درست و در سطح مناسب ارائه دهد.

اما در میان همه بخش‌های آموزش، او بیش از همه بر «درمانگاه آموزشی» تأکید می‌کند. به اعتقاد دکتر کاظم‌زاده، درمانگاه جایی است که دانش به تجربه تبدیل می‌شود؛ جایی که استاد، دانشجو و فراگیر یاد می‌گیرند علم به‌تنهایی کافی نیست و باید با مهارت، تجربه و برخورد حرفه‌ای با بیمار همراه شود. او درمانگاه را قلب انتقال آموزش می‌داند؛ جایی که تفاوت میان دانستن و توانستن آشکار می‌شود.

دکتر کاظم‌زاده در ادامه، به پیوند آموزش نظری با مهارت‌های بالینی اشاره می‌کند و می‌گوید امروز دسترسی به منابع علمی بسیار آسان‌تر شده است، اما آنچه آموزش را کامل می‌کند، تجربه بالینی است. از نگاه او، دانشجو زمانی به مهارت واقعی می‌رسد که بیاموزد چگونه از دانش نظری خود در مواجهه با بیمار استفاده کند. آموزش نظری، اگر در کنار تجربه عملی قرار نگیرد، ناقص می‌ماند.

در بخش دیگری از این گفت‌وگو، دکتر کاظم‌زاده اخلاق پزشکی را یکی از بنیادی‌ترین اصول کار یک پزشک می‌داند؛ اصلی که به‌گفته او باید در همه رده‌ها، از دانشجو تا استاد، سرلوحه باشد. وی معتقد است پزشکی فقط یک حرفه نیست، بلکه مسئولیتی انسانی است و اگر کسی با هوش و توانایی وارد این رشته شده، نباید اخلاق و حرفه‌مندی را فراموش کند. دکتر کاظم‌زاده بارها در صحبت با دانشجویان و فلوشیپ‌ها بر این نکته تأکید کرده که کار پزشکی، بیش از هر چیز، نیازمند صداقت، وجدان کاری و احترام به بیمار است.

انتخاب دکتر کاظم‌زاده به‌عنوان استاد برتر آموزشی سال ۱۴۰۵، از همین نگاه ناشی می‌شود؛ نگاهی که آموزش را صرفاً یک وظیفه اداری نمی‌بیند، بلکه آن را رسالتی انسانی و علمی می‌داند. او در پاسخ به پرسش درباره ارتقای کیفیت آموزش در دانشگاه، از انگیزه‌بخشی به اساتید، شایسته‌سالاری، توجه به دغدغه‌های آموزشی و فراهم‌کردن امکانات لازم برای آموزش سخن می‌گوید. به باور او، اگر استادان ببینند که شایستگی واقعاً معیار ارتقاست، آموزش در مسیر سالم‌تری قرار می‌گیرد.

دکتر کاظم‌زاده همچنین افزایش بی‌رویه ظرفیت پذیرش دانشجو را یکی از چالش‌های جدی کیفیت آموزش می‌داند و تأکید می‌کند که وقتی تعداد فراگیران بیش از ظرفیت واقعی آموزش باشد، فرصت برای آموزش مؤثر کاهش می‌یابد و کیفیت افت می‌کند. از نگاه او، ارتقای کیفیت آموزش باید از سیاست‌های بالادستی آغاز شود؛ از اصلاح ظرفیت پذیرش تا تجهیز مراکز آموزشی و توجه به آموزش‌های نوین و بالینی.

دکتر کاظم‌زاده در پایان، به اساتید جوان‌تر توصیه می‌کند که عجله نکنند و بدانند نتیجه کار آموزشی و درمانی، در طول زمان خود را نشان می‌دهد. او می‌گوید اگر استاد، فراگیر را مانند فرزند خود ببیند و درمان و آموزش را با همان دقت و مسئولیت انجام دهد، هم خطا کمتر می‌شود و هم اثرگذاری بیشتر. از نظر او، هرچه اساتید جوان‌تر به علم روز، ابزارهای آموزشی نوین و مهارت‌های حرفه‌ای مسلط‌تر باشند، مسیر موفقیتشان روشن‌تر خواهد بود. شاید همین نگاه است که امروز نام دکتر غلامحسین کاظم‌زاده را در دانشگاه علوم پزشکی مشهد برجسته کرده است؛ نامی که با آموزش، تعهد و خدمت گره خورده است.