پایگاه خبری وبدا

دانشیار دانشگاه علوم پزشکی مشهد و فوق‌تخصص جراحی ارتوپدی و اندام فوقانی با اشاره به شیوع عارضه «شانه یخی» یا شانه منجمد، دیابت، اختلالات تیروئید و برخی عوامل زمینه‌ای را از عوامل افزایش‌دهنده احتمال ابتلا دانست و گفت: بیش از ۹۵ درصد بیماران با درمان‌های غیرجراحی و برنامه توان‌بخشی مناسب بهبود می‌یابند.

دکتر علی مرادی در گفت‌وگو با وب‌دا اظهار کرد: «شانه یخی» که در اصطلاح پزشکی با عنوان Frozen Shoulder شناخته می‌شود، یکی از علل شایع مراجعه افراد به کلینیک‌های ارتوپدی است که با درد و محدودیت حرکتی مفصل شانه همراه می‌شود.

وی افزود: در این عارضه، تغییرات التهابی و ضخیم شدن کپسول مفصلی شانه می‌تواند موجب محدودیت تدریجی حرکات و بروز درد شود و فعالیت‌های روزمره فرد را تحت تأثیر قرار دهد.

دیابت و اختلالات تیروئید؛ از عوامل زمینه‌ساز شانه منجمد

این فوق‌تخصص جراحی ارتوپدی و اندام فوقانی با اشاره به عوامل مستعدکننده شانه یخی تصریح کرد: این عارضه ممکن است در افراد مختلف ایجاد شود، اما برخی بیماری‌های زمینه‌ای از جمله دیابت و اختلالات تیروئید با افزایش احتمال ابتلا همراه هستند.

دکتر مرادی ادامه داد: مشکلات ستون فقرات گردنی، آرتروز و برخی شرایط همراه با استرس و فشارهای روانی نیز ممکن است با بروز یا تشدید علائم شانه همراه باشند.

درد شبانه؛ یکی از نخستین نشانه‌های شانه یخی

وی درباره علائم این بیماری گفت: یکی از علائم شایع در مراحل اولیه، درد در قسمت خارجی شانه است که معمولاً در شب شدت بیشتری پیدا می‌کند.

این عضو هیأت علمی  دانشگاه علوم پزشکی مشهد افزود: هم‌زمان با پیشرفت بیماری، دامنه حرکتی شانه کاهش می‌یابد و انجام فعالیت‌هایی مانند شست‌وشوی سر، پوشیدن لباس یا بردن دست به پشت کمر برای فرد دشوار و دردناک می‌شود.

از مرحله درد تا خشکی و سپس بهبود تدریجی

دکتر مرادی درباره روند پیشرفت شانه منجمد اظهار کرد: در مرحله ابتدایی، درد افزایش پیدا می‌کند و محدودیت حرکتی به‌تدریج بیشتر می‌شود. در مرحله بعد ممکن است درد کاهش نسبی داشته باشد، اما خشکی و محدودیت حرکت شانه برجسته‌تر شود و فرد برای انجام برخی حرکات، بیشتر از حرکت کتف کمک بگیرد.

وی افزود: پس از طی این مراحل، در بسیاری از بیماران دوره بهبود تدریجی آغاز می‌شود و دامنه حرکتی شانه به‌مرور افزایش می‌یابد.

خبر خوب برای بیماران؛ درمان در اغلب موارد بدون جراحی

این فوق‌تخصص جراحی اندام فوقانی با تأکید بر قابل درمان بودن بخش عمده موارد شانه یخی گفت: بیش از ۹۵ درصد بیماران بدون نیاز به جراحی و با درمان‌های غیرجراحی بهبود می‌یابند.

وی ادامه داد: اساس درمان، اجرای منظم و دقیق برنامه توان‌بخشی است و بسته به شرایط بیمار می‌تواند شامل کنترل درد و التهاب، تزریق موضعی در موارد منتخب، فیزیوتراپی و کاردرمانی تخصصی و انجام تمرینات منظم در منزل باشد.

دکتر مرادی خاطرنشان کرد: روند بهبود شانه منجمد ممکن است زمان‌بر باشد و بازگشت دامنه حرکتی معمولاً به‌صورت تدریجی اتفاق می‌افتد؛ بنابراین، پایبندی بیمار به برنامه توان‌بخشی و پیگیری درمان اهمیت زیادی دارد.

وی افزود: در برخی بیماران نیز بر اساس ارزیابی بالینی و شرایط فرد، ممکن است روش‌های تزریقی تکمیلی مورد استفاده قرار گیرد.

احتمال درگیری شانه مقابل؛ علائم را جدی بگیرید

دکتر مرادی در پایان با اشاره به احتمال درگیری شانه مقابل گفت: عود شانه منجمد در همان شانه پس از بهبود شایع نیست، اما احتمال بروز این عارضه در شانه مقابل وجود دارد.

وی توصیه کرد: افرادی که سابقه ابتلا به شانه یخی در یک سمت داشته‌اند، در صورت بروز درد و محدودیت حرکتی مشابه در شانه دیگر، مراجعه به‌موقع به پزشک و آغاز فرآیند ارزیابی و درمان را جدی بگیرند.