پایگاه خبری وبدا

از ساعت چهار صبح تا شب‌های بیمارستان؛ دکتر مهسا میبدی، رتبه نخست آزمون برد تخصصی داروسازی بالینی، موفقیت خود را حاصل مطالعه مستمر، تجربه بالینی، به‌روزرسانی دانش و همراهی خانواده می‌داند.

موفقیت در آزمونی تخصصی با منابع گسترده و گایدلاین‌های به‌روز، نیازمند ماه‌ها مطالعه و آمادگی است؛ اما برای دکتر مهسا میبدی، این مسیر در کنار مسئولیت مادری و حضور در بخش‌های بیمارستانی طی شد؛ مسیری که بیدار شدن در نخستین ساعات صبح، حضور در روتیشن‌های بیمارستانی، مطالعه تا ساعات پایانی روز و حمایت همدلانه خانواده، بخش‌های مهم آن را تشکیل داد و در نهایت به کسب رتبه نخست آزمون برد تخصصی داروسازی بالینی در سال ۱۴۰۵ انجامید.

برای این مادر جوان، ساعت چهار صبح فقط یک زمان روی صفحه تلفن همراه نبود؛ آغاز روزی بود که باید میان چند نقش تقسیم می‌شد؛ دستیار تخصصی، مادر، همسر و دانشجویی که هدف مشخصی برای ادامه مسیر علمی خود داشت.

از داروسازی عمومی تا رتبه نخست برد تخصصی

دکتر میبدی، دانش‌آموخته داروسازی دانشگاه علوم پزشکی مشهد و ورودی سال ۱۳۹۲ است. تحصیل خود را در ساری آغاز کرد و پس از حدود چهار ترم به مشهد آمد. پس از پایان دوره داروسازی عمومی، بدون وقفه وارد دوره تخصص داروسازی بالینی دانشگاه علوم پزشکی مشهد شد و در آزمون ورود به این دوره نیز رتبه ششم کشوری را به دست آورد.

حالا در سال ۱۴۰۵، نام او بار دیگر در صدر نتایج آزمون برد تخصصی داروسازی بالینی قرار گرفته است؛ موفقیتی که پشت آن، سال‌ها مطالعه، حضور مستمر در بخش‌های بیمارستانی، به‌روزرسانی دانش و البته حمایت خانواده قرار دارد.

یک سال مطالعه برای ورود به تخصص

دکتر میبدی درباره مسیر آمادگی برای آزمون ورود به دوره تخصص می‌گوید که یک سال کامل را به مطالعه اختصاص داده بود؛ دوره‌ای که با وجود شرایط خاص دوران کرونا، برنامه‌ریزی منسجمی برای آمادگی در آن داشت.

او می‌گوید: منابع آزمون را با جزئیات مطالعه کرده بودم و تلاش کردم تمام یک سال را به آمادگی برای آزمون اختصاص دهم؛ اما شرایط آزمون برد تخصصی کاملاً متفاوت بود.

در آن مقطع هنوز مادر نشده بود و می‌توانست زمان بیشتری را به مطالعه اختصاص دهد، اما آزمون برد تخصصی در شرایطی متفاوت و با حجم گسترده‌ای از منابع و گایدلاین‌های به‌روز برگزار شد.

وقتی مطالعه با مادرانگی گره خورد

پسر دکتر میبدی، کیان، در سال ۱۴۰۲ و در دوران تحصیل مادرش در دوره تخصص به دنیا آمد. بارداری او همزمان با دوره ارتقای یک بود و پس از تولد فرزند، ۹ ماه مرخصی زایمان را گذراند و سپس به دوره آموزشی بازگشت.

از آن زمان برنامه زندگی او شکل تازه‌ای پیدا کرد. دیگر نمی‌توانست مانند گذشته تمام روز را در اختیار مطالعه داشته باشد و به همین دلیل، بخشی از زمان مطالعه را به نخستین ساعات صبح منتقل کرد.

روتیشن‌های بیمارستانی، مطالعه، وظایف آموزشی و زمانی که باید برای فرزندش اختصاص می‌داد، همگی در یک برنامه مشخص قرار می‌گرفتند و او تلاش می‌کرد زمان هر فعالیت را از قبل تعیین کند.

ساعت چهار صبح؛ آغاز یک روز فشرده

در خانه همیشه شرایط برای مطالعه فراهم نبود. به همین دلیل، در مقطعی همسرش اتاقی را در محل کار خود در اختیار او قرار داد تا بتواند در محیطی آرام‌تر مطالعه کند.

دکتر میبدی تأکید می‌کند که این مسیر را به تنهایی طی نکرده است؛ مادر، همسر و در مقاطعی مادر همسرش، هر یک به اندازه توان خود در نگهداری از کیان و فراهم کردن فرصت مطالعه به او کمک کردند.

او از همسرش به عنوان یکی از مهم‌ترین مشوقان خود یاد می‌کند؛ فردی که از ابتدا او را برای ادامه تحصیل و ورود به دوره تخصص تشویق کرده و با درک شرایط، زمینه لازم برای مطالعه و ادامه مسیر علمی را فراهم کرده است.

آزمونی که چند بار به تعویق افتاد

آمادگی برای آزمون برد تخصصی تنها به حجم بالای منابع محدود نبود. آزمونی که قرار بود در فروردین برگزار شود، چند بار به تعویق افتاد و در نهایت در شرایطی متفاوت برگزار شد.

دکتر میبدی می‌گوید این تغییرات برنامه‌ریزی او را تحت تأثیر قرار داد و از سوی دیگر، به‌روزرسانی گایدلاین‌ها باعث شد بخشی از مطالبی که پیش‌تر مطالعه شده بود، نیازمند بازخوانی باشد.

با وجود این شرایط، او حدود شش تا هفت ماه به‌صورت منسجم برای آزمون مطالعه کرد؛ هرچند پیش از آن نیز از مدت‌ها قبل خلاصه‌نویسی و مطالعه منابع را آغاز کرده بود.

آزمونی بر پایه رفرنس و گایدلاین‌های به‌روز

به گفته دکتر میبدی، آزمون در چهار ایستگاه برگزار شد و بخش‌هایی همچون ارزیابی کیس بالینی، اخلاق پزشکی و جست‌وجوی علمی را دربرمی‌گرفت.

او استاندارد بودن سؤالات را یکی از ویژگی‌های مهم آزمون می‌داند و می‌گوید سؤالات از فرآیندی مشخص عبور کرده و میان دانشکده‌ها استاندارد شده بود.

منابع آزمون نیز گسترده بود و علاوه بر رفرنس اصلی فارماکوتراپی، گایدلاین‌های مرتبط و به‌روز نیز باید مطالعه می‌شد.

دکتر میبدی تأکید می‌کند: همین حجم منابع باعث می‌شود آمادگی برای چنین آزمونی در یک یا دو ماه امکان‌پذیر نباشد و حتی برای رسیدن به حداقل درصد قبولی نیز مطالعه مستمر و طولانی‌مدت ضرورت دارد.

بیمارستان؛ جایی که یادگیری واقعی شکل می‌گیرد

برای دکتر میبدی، یادگیری داروسازی بالینی تنها پشت میز مطالعه اتفاق نمی‌افتد و حضور در بخش‌های بیمارستانی و مواجهه با کیس‌های واقعی، بخش مهمی از آموزش تخصصی است.

او به دانشجویانی که قصد ورود به این حوزه را دارند توصیه می‌کند هر کیس جدیدی را که در بخش با آن مواجه می‌شوند، تا انتها دنبال کنند؛ اگر بیماری را نمی‌شناسند، درباره آن مطالعه کنند، درمان را بررسی کنند، گایدلاین مربوط به آن را بخوانند و در راندهای بعدی از استاد سؤال بپرسند.

او نیز در طول دوره تخصص تلاش کرده از هیچ نکته‌ای به سادگی عبور نکند و علت هر تصمیم درمانی را بفهمد.

به اعتقاد دکتر میبدی، پرسیدن «چرا» یکی از مهم‌ترین ابزارهای یادگیری در محیط بالین است.

داروساز بالینی باید حرفی برای گفتن داشته باشد

دکتر میبدی درباره جایگاه داروسازی بالینی می‌گوید: این رشته به دلیل گستردگی حوزه‌های درمانی، نیازمند مطالعه دائمی و به‌روزرسانی مستمر اطلاعات است.

به گفته او، داروساز بالینی در کنار پزشکان متخصص و فوق‌تخصص، درباره انتخاب و تنظیم درمان دارویی نظر تخصصی ارائه می‌کند و بنابراین باید همزمان دانش علمی و دید بالینی خود را تقویت کند.

وی تأکید می‌کند که در این حرفه همه چیز در کتاب و رفرنس خلاصه نمی‌شود و شرایط هر بیمار باید به‌صورت جداگانه مورد توجه قرار گیرد.

به تعبیر دکتر میبدی، یکی از وظایف مهم فارماکوتراپیست، «تطبیق درمان با شرایط بیمار» است.

او همچنین نقش استادان دانشگاه را در شکل‌گیری این نگاه بسیار پررنگ می‌داند و از استادانی همچون دکتر محمدپور، دکتر الیاسی و دیگر اعضای هیأت علمی که در طول دوره تخصص همراه دانشجویان بوده‌اند، قدردانی می‌کند.

موفقیتی که پشت آن یک تیم ایستاده است

وقتی از راز موفقیتش پرسیده می‌شود، دکتر میبدی آن را به یک عامل واحد محدود نمی‌کند؛ مطالعه مستمر، حضور جدّی در بخش‌های بیمارستانی، پیگیری منابع و گایدلاین‌های روز، پرسیدن و یاد گرفتن از استادان و برنامه‌ریزی دقیق، مجموعه عواملی است که او در این مسیر مؤثر می‌داند.

با این حال، حمایت خانواده برای او جایگاه ویژه‌ای دارد.

او می‌گوید اگر حمایت همسر، مادر و دیگر اعضای خانواده نبود، جمع کردن همزمان مسئولیت‌های مادری، دوره تخصص و آمادگی برای آزمون بسیار دشوارتر می‌شد.

حالا که به این مسیر نگاه می‌کند، ساعت‌های چهار صبح، روزهای طولانی بیمارستان، مطالعه‌های مداوم، تغییر زمان آزمون و روزهایی که باید میان کتاب و فرزندش زمان خود را تقسیم می‌کرد، دیگر فقط خاطرات یک دوره سخت نیستند؛ بلکه بخش‌هایی از مسیری هستند که در نهایت او را به رتبه نخست برد تخصصی داروسازی بالینی در سال ۱۴۰۵ رساندند.

یادگیری را به زمان آزمون محدود نکنید

دکتر میبدی در پایان خطاب به دانشجویان دوره تخصص داروسازی توصیه می‌کند یادگیری را به زمان آزمون محدود نکنند و حضور در بخش‌های بیمارستانی را فرصتی جدّی برای کسب تجربه بدانند.

او تأکید می‌کند: هر بیمار و هر کیس می‌تواند فرصتی برای یادگیری باشد؛ بنابراین باید منابع را به‌روز نگه داشت، سؤال پرسید و مطالعه را به یک عادت مستمر تبدیل کرد.

برای دکتر مهسا میبدی، رتبه نخست برد تخصصی پایان یک مسیر نیست؛ نتیجه سال‌هایی از یادگیری و تلاشی است که در کنار مادرانگی و با همراهی خانواده طی شده و حالا می‌تواند آغاز فصل تازه‌ای از مسیر حرفه‌ای او در داروسازی بالینی باشد.