پایگاه خبری وبدا

دکتر سارا قهرمانی، متخصص ریه کودکان و عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مسیر حرفه‌ای خود را از مدرسه فرزانگان و کسب رتبه ۹۶ کنکور سراسری آغاز کرد و با کسب رتبه دوم دانشنامه تخصصی کودکان و رتبه نخست آزمون دستیاری فوق‌تخصصی ریه کودکان، امروز دانش و تجربه خود را در مسیر درمان، آموزش و تربیت نسل آینده پزشکان به کار گرفته است.

به گزارش وبدا، دکتر سارا قهرمانی متولد سال ۱۳۶۳ در قوچان است و دوران رشد و تحصیل خود را در مشهد گذرانده است. علاقه او به پزشکی از سال‌های مدرسه شکل گرفت و تحصیل در مدرسه فرزانگان، زیرمجموعه سازمان ملی پرورش استعدادهای درخشان، زمینه‌ساز ورود او به دانشگاه علوم پزشکی مشهد شد.

وی در سال ۱۳۸۱ در کنکور سراسری رتبه ۹۶ گروه پزشکی را کسب کرد و در رشته پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، که انتخاب نخست او بود، پذیرفته شد.

دکتر قهرمانی پس از پایان دوره پزشکی عمومی، طرح خود را در شهرستان سرخس گذراند؛ تجربه‌ای که به گفته خودش، نخستین مواجهه جدی او با فضای واقعی ارائه خدمات پزشکی خارج از محیط دانشگاه و طیف متنوعی از نیازهای بیماران بود.

پس از آن، وارد رشته تخصصی کودکان دانشگاه علوم پزشکی مشهد شد و در سال ۱۳۹۴ در آزمون دانشنامه تخصصی کودکان رتبه دوم کشور را به دست آورد. سپس به عنوان عضو هیأت علمی گروه کودکان دانشگاه علوم پزشکی مشهد، فعالیت خود را در این دانشگاه ادامه داد.

انتخاب مسیر ریه کودکان؛ از علاقه علمی تا اثرگذاری مستقیم بر زندگی بیماران

دکتر قهرمانی با اشاره به شکل‌گیری تدریجی علاقه‌اش به بیماری‌های تنفسی کودکان می‌گوید: در دوران تخصص، علاقه‌ام به بیماری‌های تنفسی کودکان جدی‌تر شد؛ حوزه‌ای که برایم جذاب بود، زیرا هم با مباحث فیزیولوژی و تشخیص‌های پیچیده سروکار دارد و هم نتیجه درمان می‌تواند به شکل ملموس در وضعیت کودک و خانواده او دیده شود.

وی پس از پایان تعهدات تخصصی، با کسب رتبه نخست آزمون دستیاری فوق‌تخصصی، وارد رشته فوق‌تخصصی ریه کودکان دانشگاه علوم پزشکی تهران شد و پس از پایان دوره، بار دیگر به دانشگاه علوم پزشکی مشهد بازگشت و فعالیت خود را در گروه کودکان ادامه داد.

این عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، آموزش و درمان را دو بخش جدایی‌ناپذیر هویت حرفه‌ای خود می‌داند و معتقد است موفقیت یک استاد دانشگاه را نمی‌توان تنها با تعداد مقالات، عناوین علمی یا رتبه‌های کسب‌شده سنجید.

وی می‌گوید: برای من، اینکه بتوانم یک دستیار یا دانشجو را به پزشک بهتری تبدیل کنم یا تشخیص یک کودک را دقیق‌تر و درمان مناسب‌تری برای او فراهم کنم، دستاورد بسیار ارزشمندی است.

دانشگاه پویا؛ با گفت‌وگو، کار تیمی و میدان دادن به ایده‌های نو

دکتر قهرمانی، پویایی دانشگاه را در گرو شکل‌گیری فضای هم‌فکری و گفت‌وگوی واقعی می‌داند و بر ضرورت توجه بیشتر به ظرفیت اعضای هیأت علمی جوان تأکید می‌کند.

به گفته وی، اعضای جوان هیأت علمی باید بدانند ایده‌هایشان شنیده می‌شود و فرصت تجربه، پذیرش مسئولیت‌های علمی و اجرایی و مشارکت در ارتقای گروه‌های آموزشی برای آنان فراهم است.

وی معتقد است حرکت به سمت کار تیمی، همکاری بین گروه‌های آموزشی، حمایت از ایده‌های نو و تبدیل مسائل واقعی حوزه درمان به موضوعات آموزشی و پژوهشی، می‌تواند به پویایی بیشتر دانشگاه منجر شود.

دکتر قهرمانی می‌گوید: دانشگاه زمانی به پویایی واقعی می‌رسد که اعضای هیأت علمی خود را صرفاً مجری برنامه‌ها ندانند، بلکه خود را نقش‌آفرینان اصلی در ساختن و ارتقای فضای دانشگاه ببینند.

درمان، پژوهش و آموزش؛ سه ضلع یک چرخه علمی

این متخصص ریه کودکان، ارتباط میان درمان، پژوهش و آموزش را یکی از ویژگی‌های اصلی دانشگاه علوم پزشکی می‌داند و معتقد است این سه حوزه باید در ارتباطی مستمر با یکدیگر قرار داشته باشند.

وی با اشاره به تجربه‌های بالینی خود اظهار می‌کند: در پزشکی، درمان خوب می‌تواند یک سؤال ایجاد کند، پژوهش به یافتن پاسخ علمی برای آن سؤال کمک می‌کند و آموزش، دانش و تجربه به دست آمده را به نسل بعد منتقل می‌کند.

دکتر قهرمانی آموزش را یکی از لذت‌بخش‌ترین بخش‌های فعالیت دانشگاهی خود عنوان کرده و می‌گوید: آموزش برای من فقط انتقال مطالب کتاب نیست؛ زمانی که بتوانم یک مسئله پیچیده را برای دستیار یا دانشجو ساده کنم و به او کمک کنم خودش بتواند آن را تحلیل کند، احساس می‌کنم آموزش واقعی اتفاق افتاده است.

وی بر این باور است که آموزش و پژوهش زمانی اثربخش‌تر خواهند بود که از نیازهای واقعی بیماران و جامعه فاصله نگیرند و مسائل بالینی به پرسش‌های علمی و آموزشی تبدیل شوند.

استاد موفق؛ کسی که پزشک خوب تربیت می‌کند

دکتر قهرمانی، موفقیت یک استاد دانشگاه را فراتر از رزومه علمی می‌داند و معتقد است به‌روز بودن علمی، مسئولیت‌پذیری در درمان، جدیت در آموزش، اخلاق حرفه‌ای، تعامل و کار تیمی، همگی از ویژگی‌های یک استاد موفق هستند.

وی در عین حال، «هنر تربیت کردن» را مهم‌ترین بخش این مسیر می‌داند و می‌گوید استاد باید به دستیاران و دانشجویان بیاموزد چگونه فکر کنند، بیمار را درست ارزیابی کنند، با ابهام مواجه شوند و در شرایطی که پاسخ قطعی در منابع وجود ندارد، با تکیه بر دانش و استدلال بالینی تصمیم بگیرند.

او بزرگ‌ترین لذت خود را در این مسیر، مشاهده رشد دستیارانی می‌داند که پس از مدتی آموزش، با استقلال و اعتمادبه‌نفس بیشتری مسئولیت ارزیابی و درمان بیماران را بر عهده می‌گیرند.

دکتر قهرمانی همچنین بر ضرورت تداوم یادگیری برای استادان تأکید دارد و می‌گوید: پزشکی دائماً در حال تغییر است و اگر خودمان یادگیری را متوقف کنیم، نمی‌توانیم انتظار داشته باشیم دانشجویان و دستیارانمان یادگیرنده باقی بمانند.

تاب‌آوری؛ مهارتی برای عبور از مسیر طولانی پزشکی

این عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مسیر پزشکی و به‌ویژه ادامه تحصیل تا مقاطع تخصصی و فوق‌تخصصی را مسیری طولانی و همراه با چالش می‌داند و حفظ هدف، اولویت‌بندی و استفاده از ظرفیت کار تیمی را از عوامل مهم در عبور از این مسیر عنوان می‌کند.

وی می‌گوید: وقتی انسان بداند چرا مسیری را انتخاب کرده است، تحمل سختی‌های آن مسیر نیز آسان‌تر می‌شود. برای من علاقه به پزشکی، علاقه به کودکان و سپس علاقه به ریه کودکان، کمک کرد در دوره‌های دشوار انگیزه‌ام را حفظ کنم.

او همچنین معتقد است هیچ فردی نمی‌تواند همه مسائل را به تنهایی حل کند و استفاده از تجربه همکاران و افراد باتجربه‌تر، یکی از ظرفیت‌های ارزشمند محیط دانشگاه است.

خانواده؛ پشتوانه‌ای برای موفقیت‌های ماندگار

دکتر قهرمانی در بخش دیگری از این گفت‌وگو، خانواده را یکی از مهم‌ترین پشتوانه‌های مسیر تحصیلی و حرفه‌ای خود می‌داند و تأکید می‌کند که موفقیت حرفه‌ای بدون حمایت و آرامش خانوادگی دشوارتر خواهد بود.

وی با اشاره به سال‌های تحصیل، دوره‌های تخصص و فوق‌تخصص و سپس فعالیت دانشگاهی می‌گوید: مسیر پزشکی زمان و انرژی زیادی می‌گیرد و حمایت خانواده در تمام این سال‌ها برایم بسیار ارزشمند بوده است.

این عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، حفظ تعادل میان زندگی حرفه‌ای و شخصی را یکی از مؤلفه‌های مهم موفقیت می‌داند و می‌افزاید: موفقیت برای من فقط این نیست که پزشک یا استاد دانشگاه خوبی باشم؛ دوست دارم در کنار آن، انسانی متعادل و مفید باشم و بتوانم برای خانواده و اطرافیانم نیز حضور داشته باشم.

دکتر قهرمانی در پایان تأکید می‌کند که دستاوردهای حرفه‌ای هر فرد، حاصل تلاش شخصی او به تنهایی نیست و خانواده با فراهم کردن آرامش و حمایت لازم، سهم مهمی در شکل‌گیری این موفقیت‌ها دارند.